คนก็เก่า..รถก็แก่ หมายถึง  ครูอ้อยเองค่ะที่แก่  และรถคู่ชีพของครูอ้อย ที่เก่า

*****

เมื่อเช้านี้  เวลาประมาณ ตีห้า  ก็จวน....

พ่อบ้านไปอยู่เวรตั้งแต่ ตีสามแล้ว 

ครูอ้อย ก็กุ๊กกิ๊ก กับ เครื่องคอมพ์เหมือนเดิม.....

คิกคิก กับมิตรรัก

แล้ว อาบน้ำ เตรียมสัมภาระ ไปทำงานตามปกติของมนุษย์เงินเดือน.....

ใจดี เอาไม้ขนไก่ ปัด ปัด ฝุ่นให้รถแสนรักที่จอดรถไว้

เมื่อวานนี้เป็นวันหยุด....  มีกิ่งไม้เล็กเต็มหลังคา 

มีรอยแก้วน้ำที่เด็กๆ เอาแก้วน้ำมาวางที่ก้นรถของครูอ้อย.....ดีใจ ที่เป็นโต๊ะให้นักกีฬาทีมชาติในอนาคตได้วางแก้วน้ำ...คิดเป็นบวก..นะคะ

แล้วสตาร์ทไปด้วย  เปิดวิทยุฟังด้วย  จนได้เวลาก็ทำให้ล้อหมุน  วิ่งไปได้นิดนึง.... อูยยยยย....ทำไม ขีดความร้อนจึงขึ้นสูงขนาดนี้  หรือว่า...ความร้อนจากตัวครูอ้อยที่กำลังเป็นไข้  มันถ่ายเทไปยังรถด้วย....

ไม่ใช่สิ 

ไม่เข้าท่า

ไม่ได้การ  จอดจอด  หาที่จอด 

จอดตรงนี้ล่ะ......เปิดกระโปรง.... 

วายยยยย  นี่ไง  ก้มลงดู.... น้ำค่ะ  น้ำไหลออกมาเป็นทางยาวทีเดียว 

อ้าววว  ก็  1.  ฝาหม้อน้ำ ก็ซื้อมาใหม่แล้วนี้ 

2. หม้อน้ำ คุณพ่อบ้านก็ซ่อมแล้วนี่......

แล้วเกิดอะไรขึ้น  เดินมาหยิบขวดน้ำ  ดีนะ  ที่เติมไว้แล้ว 2ขวดใหญ่  เติมจนเต็ม...เดินมาดูที่ขีดความร้อน 

ลดลงแล้ว  ความร้อนลดลงแล้ว...ไชโย! รถแก่..คนเก่า....เอิ๊กเอิ๊ก...

จบด้วยความรัก

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ

Ma100

*****