เย็นวันที่ 2 ธันวาคม...น้องจิกำลังเรียนวิชาทัศนศิลป์..โทรศัพท์สั่น หงึกๆ....ดูเบอร์ เป็นเบอร์พ่อครูบา....น้องจิก็เลยรับสายด้วยความดีใจ อิอิ....กะว่า พ่อคงนัดเวลาการเดินทางที่จะไปเชียงราย....พอรับสาย พ่อถามว่า จัดกระเป๋าหรือยัง ไม่มีรถไป รื้อแระเป๋าเลย ไม่ได้ไปแล้ว...น้ำตาร่วงตรงนั้นเลย....เลยฟ้องอาเหลียงว่าน้องจิไม่ได้ไปแล้วนะ ไม่มีรถไป อาเหลียงก็ทำอีท่าไหนก็ไม่รู้ แล้วมาบอกน้องจิว่า ได้ไปแล้ว มีรถมาแล้วไม่ต้องห่วง...สักพักพ่อครูก็โทรมาบอกว่า ถ้าจะไปเชียงราย พรุ่งนี้เช้าคือวันพุธที่ 3 ออกเดินทางมาบ้านป้าจุ๋มให้เช้าที่สุดเพราะจะออกเดินทาง....ดีใจสุดๆ ...คืนวันที่ 2 หลังจากเล่นอีแซวเสร็จก็รีบนอน เพื่อเตรียมตัวเดินทางในตอนเช้า...

                   พอตอนเช้า...ตื่นมาก็อาบน้ำแต่งตัว ดูเวลา 6 โมง เดินไปวนเวียนอยู่แถวๆท่ารถ....อาคอนดักเตอร์โทรมาถามอยู่ไหนแล้ว น้องจิบอกว่า อยู่ที่มหาวิทยาลัยกำลังจะเดินทาง...อาคอนบอกว่า เดี๋ยวอามารับนะ ถึงแล้วบอกด้วย...น้องจิก็เลยขึ้นรถตู้...วันนั้นรถติดมากๆค่ะ....อาคอนก็โทรมาถามอีกว่า อยู่ไหนแล้ว น้องจิก็เลยบอกว่า ใกล้จะถึงแล้วค่ะ อีกครึ่งชั่วโมง....แล้วอาก็ถามว่า ตอนนี้อยู่ตรงไหน น้องจิไม่กล้าบอก กลัวอารู้ว่ายังไม่ถึงไหน...อาบอกว่า อีกครึ่งชั่วโมงถ้ายังไม่ถึงอนุสาวรีย์จะไปแล้วนะ ไม่รอแล้วนะ 55555++...โอ๊ยใจแป้วเลยเจ้าค่ะ ...ป้าจุ๋มก็โทรมาหาน้องจิอีกว่า ถึงไหนแล้ว น้องจิก็บอกว่าอีกครึ่งชั่วโมงค่ะ....ป้าจุ๋มถามว่าอยู่ตรงไหนแล้ว น้องจิก็เลยบอกว่า ยังไม่พ้นเขตนครปฐมเลยค่ะ 55555+++...กลัวบรรดาญาติไม่รอน้องจิ อิอิ เกร็งชะมัด                   

                     พอไปถึงอนุสาวรีย์ป้าหมอเจ๊ กับอาคอนก็มารับน้องจิ 5555++..แล้วก็เดินทางไปบ้านป้าจุ๋มเพื่อเตรียมตัวออกเดินทางกัน....อาคอนเหมารถตู้ไปเจ้าค่ะ...น้องจิเวียนหัวเมารถ ทรมานมากๆ...พ่อครูบอกว่า ถ้าเมารถจะจับโยนกลางทาง..อาการเลยเริ่มดีขึ้นตามลำดับ 555555+++

                      เดินทางมาถึงเชียงรายประมาณ 4 ทุ่มกว่าๆค่ะ อากาศไม่ค่อยหนาวเท่าไหร่ อาบจะเอาน้ำแข็งมาแช่อาบ...แต่ที่รู้ๆเวลาพูดควันออกปากเลยค่ะ 55555+++...พี่หมอเบิร์ดมารับไปพักที่โรงแรมมณีอินทร์....อากาศดีมากๆเลยเจ้าค่ะ...ตื่นมาตอนเช้าก็ไปเที่ยวตลาดเทศบาลกัน...ไปซื้อไก่ทอดแสนอร่อยของเชียงราย...น้องจิเป็นมือชงกาแฟเจ้าค่ะ ใครได้ชิมจะติดใจ ไม่เชื่อถามพ่อครูบาได้เลย ต้องเบิ้ลสอง....55555555+++

                        น้องจิไม่ค่อยสบายสักเท่าไหร่ ปวดท้อง...ป้าจุ๋มบอกว่า อาการนี้ พอเจอหน้าลุงสุดที่รักก็หายแล้ว 5555++....ในวันที่ 4 ธันวาคม...น้องจิได้มีโอกาสไปขี่ช้างด้วยเจ้าค่ะ....น้องจินั่งช้างกับป้าจุ๋ม ส่วนป้าหมอเจ๊นั่งคนเดียว อิอิ....ป้าหมอเจ๊นั่งช้างอายุประมาณ 28 ส่วนน้องจิกับป้าจุ๋มนั่งช้างอายุประมาณ 40 ปี...ช้างป้าหมอกำลังกินกำลังนอน ...เดินไปกินไปตลอดทางเลยเจ้าค่ะ...หักยอดไผ่ ยอดกล้วยกิน..ส่วนช้างตัวที่น้องจิกับป้าจุ๋มนั่ง เดินอย่างเดียวไม่สนใจอะไรเลย 5555++....พอถึงเวลาลงน้ำในแม่น้ำกก....ช้างตัวที่ป้าหมอเจ๊นั่งมา มันขี้ตลอดเลย ขี้ช้างเลยลอยตามน้ำไปเลย ดู ดู๊ ดู ดูช้างทำ ....กินปุ๊บขี้ปั๊บ...พอขึ้นมาฝั่งมาก็เดินทางพิพิธภัณฑ์อูบคำ....น้องจิได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์มากมายเกี่ยวกับล้านนา และที่สำคัญที่น้องจิประทับใจมากที่สุดก็คือ ได้เห็นภาษาเมืองล้านนา ซึ่งเป็นภาษาที่พ่อขุนรามคำแหงมาดัดแปลงเป็นลายสือไทย ซึ่งน้องจิก็พออ่านออกบ้างเป็นบางคำ เพราะก็ได้เรียนภาษาขอมมาบางส่วน..อาการปวดท้องก็ไม่ได้ทุเราลงเลย...วันนั้นเลยยิ้มไม่ค่อยออก...ป้าจุ๋มเลยหยิบกระปุกขมิ้นมา..แล้วเทยาประมาณ 20 เม็ด ให้น้องจิกิน ป๊าดดดดดดดดด...ตอนแรกนึกว่าพูดเล่นๆ ที่ไหนได้ ให้กินจริงๆ...น้องจิกินยาเม็ดยากมาก งานนี้มีป้าแห่งชาติคุมอยู่ต้องกินเจ้าค่ะ กินทีละ 5 เม็ดเลย เหงื่อแตกเลย 555++..พอกินเสร็จแล้ว...ก็แวะรับประทานอาการกลางวันที่โรงพยาบาลเชียงราย...งานนี้ได้กินอาหารอร่อยๆเต็มเลยค่ะ...แล้วก็ได้ไปดูพิพิธภัณฑ์ของอาจารย์ที่เป็นศิลปินแห่งชาติในด้านจิตรกรรม สวยมากๆค่ะ...ลุงเอกโทรมาบอกว่า รออยู่ที่โรงพยาบาลแล้ว...กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด....ลุงสุดที่รักมาแล้ว...แล้วพวกเราก็เดินทางไปที่ห้องนั่งเล่นเพื่อไปชุมนุมเล็กๆกันเล็กน้อยค่ะ....ไปถึงก็กอดลุงเอกก่อนเลย อิอิ แล้วก็เจออ้ายเพื่อนรัก เจอลุงหมอ เจอพี่เสี้ยว เป็นพี่ชายของอ้าย...เจอหลายๆท่าน อิอิ งานนี้เริ่มอบอุ่นแล้วเจ้าค่ะ....พอชุมนุมกันเสร็จแล้ว.......อาการปวดท้องของน้องจิไม่ได้ดีขึ้นเลย ป้าจุ๋มเลยให้กินขมิ้นอีก 20 เม็ด ฟ้าทะลายโจรอีก 11 เม็ด ตื่นเช้ามากินขมิ้นอีก 5 เม็ด ..รวมๆแล้ว 56 เม็ด...ทีนี้อาการจะดีหรือไม่ดีต้องบอกว่า ดีไว้ก่อนค่ะ เดี๋ยวโดนอีก 20 ก๊ากๆๆ...คืนวันที่ 4 น้องจิกับน้องอ้ายมานั่งทำเสื้อ อ้ายทำเสื้อ โก๊ะอ้ายจัง...ส่วนน้องจิทำเสื้อให้พ่อครูบา อิอิ ทำกันจนถึง ตี 2 เจ้าค่ะ ถึงจะได้นอนกัน

                           

                            

                            พอเช้าวันที่ 5 ธันวาคม...พวกเราก็เดินทางไปตลาดยามเช้า ไปซื้อไก่...น้องจิกับพ่อครูบาก็แยกไปซื้อเสื้อกันหนาว..(ซื้อมาติดๆไว้เป็นพิธีเผื่อจะหนาว) อิอิ....แล้วกิจกรรมแรกก็คือ ทัวร์ไปเรื่อยๆ ตามวัดต่างๆ....วันนั้นเสื้อที่น้องจิทำให้ทุกคนใส่หมดเลย เห็นแล้วดีใจมากๆ....โดยเฉพาะ ลุงเอก กับป้าจุ๋ม เห็นลุงกับป้าใส่แล้ว คนทำรู้สึกดีใจมากๆค่ะ...แล้วก็ไปวัดร่องขุนกันเจ้าค่ะ..ได้ยินเสียงอาจารย์เฉลิมชัย โอ๊ย ฮาได้อีก 5555++...แล้วก็เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆที่น่าสนใจของเชียงราย..ขึ้นบรรดาดอยต่างๆ...ทำให้น้องจิได้เรียนรู้ภาษากระเหรี่ยงในหลายๆชนเผ่า..ชอบมากๆค่ะ ....

                                

                             แล้วก็เดินทางไปเชียงแสนไปเจออาสุดที่รัก...งานนี้หลานตามไปกอดอาแล้ว อิอิ....อาเหลียงบอกว่า เสียงมาก่อนตัวอีก อิอิ....แล้วน้องจิก็ได้นั่งรถเรียนรู้ประวัติศาสตร์ของเมืองเชียงแสน..น่าสนใจมากๆค่ะ....ตกเย็นก็ทานข้าวกินกัน....และนี่แหละค่ะที่น้องจิประทับใจมากๆ กิจกรรมตอนคืนวันที่ 5 ทำเอาน้ำตาแทบร่วง

                              มีกิจกรรมหนึ่งที่ทุกคนต้องมอบความรักให้กับคนที่รักและห่วงใย....เริ่มด้วยเด็กคนหนึ่งมอบความรักให้กับครู..ครูมอบความรักให้กับอาเหลียง....อาเหลียงมอบความรักให้กับพ่อครูบา....พ่อครูบามอบให้ลุงหมอสุธี...ลุงหมอสุธีมอบให้ลุงบางทราย...ลุงบางทรายมอบให้ป้าจุ๋ม...ป้าจุ๋มมอบให้ลุงเอก.....แล้วลุงเอกก็มอบให้น้องจิ....น้องจิซึ้งมากๆเลยค่ะ...ความจริง ถ้าป้าจุ๋มมอบความรักให้น้องจิ น้องจิก็จะมอบความรักให้ลุงเอกเช่นกันเจ้าค่ะ.....น้ำตาจะไหล...แล้วน้องจิก็มอบความรักให้กับอ้ายเพื่อนรักของน้องจิ....กิจกรรมนี้ทำให้น้องจิรู้สึกว่า มิตรภาพและสายใยแห่งนี้ช่างผูกพันกันเหลือเกินค่ะ

                              

                               พอทำกิจกรรมมอบความรักกันเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินทางไปปล่อยโคมกัน....น้องจิได้ปล่อยโคมเป็นครั้งแรก....อิอิ  พอปล่อยโคมเรียบร้อยแล้วก็พักกันที่วัด...อากาศเย็นมากๆค่ะ น้ำแทบไม่อยากจะถูกเลย  ที่ทำน้ำอุ่นก็เวลากดให้อุ่น มันก็ร้อนเกือบ 100 องศา พอลดอุณหภูมิก็เย็นแทบจะติดลบ เอิกๆๆ ทรมานสุดๆ แต่ก็อาบผ่านไปได้ด้วยดี อิอิ

                                เช้าวันที่ 6 ธันวาคม...พวกเราเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆเจ้าค่ะ ..ขึ้นดอยลงดอย...สนุกมากๆเลยเจ้าค่ะ....ไปหาป้าเตือนใจบนดอยด้วยเจ้าค่ะ.....งานนี้สนุกมากๆ เพราะได้ไปเยี่ยมเยียนหมู่บ้านที่เป็นกระเหรี่ยงชนเผ่าอาข่าด้วยค่ะ ก็ไปศึกษาภาษาของชนเผ่านี้แล้วก็พูดสนุกมากๆค่ะ เด็กๆน่ารักสุดๆ เพราะ เขาทนฟังน้องจิกับน้องอ้ายพูดกระเหรี่ยงเหน่อๆใส่และพยายามที่จะตอบกลับมาอ่ะค่ะ...พอกลับจากดอยแล้วก็มาพักที่โรงแรม...

                               

                                 เช้าวันที่ 7 ธันวาคม....ก็ได้เดินทางไปตักบาตรตอนเช้า..ที่พิเศษกว่าที่อื่นก็คือ มีพระขี่ม้าด้วยเจ้าค่ะ น้องจิไม่เคยเห็นเลย...น้องเณรน่ารักสุดๆค่ะ.....พอตักบาตรเสร็จบางท่านก็แยกย้ายกลับ...กอดลา..ลุงสุดที่รักต้องรีบกลับกรุงเทพฯ.....ตอนนั้นคิดถึงลุงสุดๆ ยังไม่อยากให้กลับเลยแต่ลุงมีงานเยอะมากๆ ก็เลยได้แต่ยืนโบกมือให้ลุง.....แล้วคณะลุงบางทราย ลุงเปลี่ยน ลุงภูคา ก็เดินทางกลับ โห เศร้าใจ...กอดลาอีกแล้ว..ลุงเปลี่ยนมอบกระติ๊บให้น้องจิด้วยเจ้าค่ะ...รักลุงเปลี่ยนมากๆ ลุงเปลี่ยนน่ารักมาก....ดูซิ ให้กระติ๊บน้องจิไว้แบกขึ้นเครื่องบิน อิอิ...เราได้ไปดูดอกไม้บนดอย....งานนี้ น้องจิ น้องอ้าย น้าอึ่ง เก๊กท่ากันเต็มที่เจ้าค่ะ แถมยังได้ไปเจอลุงคนหนึ่งซึ่งโอนสัญชาติมาเป็นสัญชาติไทย..ร้องเพลงพม่าให้ฟัง แถมพาไปเหยียบแผ่นดินพม่าเลยเจ้าค่ะ สนุกๆ พ่อครูบานี่หัวใจกระชุ่มกระชวยเกินร้อย อิอิ...พวกเราไปเหยียบจุดสูงสุดของเชียงราย แถมข้ามประเทศอีกต่างหาก 5555++

                              

                                  เช้าวันที่ 8 ธันวาคม..เป็นวันที่ต้องเดินทางกลับ...พ่อครูบา ป้าจุ๋ม ลุงหมอสุธี ป้านุ น้องอ้าย น้องจิ  ก็ต้องแยกย้ายเดินทางกลับบ้าน...น้องจิกับน้องจิอ้ายลากัน เพื่อนรักต้องจากกันซะแล้ว ไว้โอกาสหน้าเราคงได้เจอกันอีก แล้วเราก็มาปีนเขาด้วยอันอีกนะ...น้องจิขึ้นเครื่องประมาณ 11.30 น.ค่ะ ถึงกรุงเทพฯประมาณ 12.45น. อาคอนอาสาจะไปส่งน้องจิที่สุพรรณเลย โห งานนี้สุดๆเจ้าค่ะ

                               

                                 อาคอนก็กับป้าจุ๋มก็มาส่งน้องจิที่สุพรรณ...งานนี้ต้องขอบคุณมิตรภาพดีๆที่สอนให้เรียนรู้หัวใจซึ่งกันและกัน...ขอบคุณเฮฮาศาสตร์ที่สอนให้เรียนรู้วิถีของหัวใจ....ขอบคุณไออุ่นจากอ้อมกอดของญาติที่น่ารักทุกๆคน....น้องจิรักและคิดถึงทุกๆท่านนะเจ้าค่ะ

                                 รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ.............หนูจิ