รอบบ้านผ่านเมืองเราวันนี้ ทุกพื้นที่ล้วนมีทุกข์สุขแตกต่างกันไป สิ่งใดได้มาและสร้างความพึงพอใจ เรียกว่า ความสุข ส่วนสิ่งใดได้มาและมีแล้วสร้างความไม่พึงพอใจ เราก็เรียกว่า ความทุกข์ ความจริงที่สุดของชีวิตวันนี้ เราท่านทั้งหลายคงไม่ปฏิเสธว่า สุขหรือทุกข์ อยู่ที่ใจ
เปิดประเด็นเช่นนี้ น่าจะมีคำถามต่อว่า คำว่า ใจ ที่เราท่านทั้งหลายพูดกันบ่อยๆ แท้จริงแล้วมันหมายถึงอะไร ผมเห็นว่าตอบคำถามนี้คงไม่ง่ายนัก แต่หากละไว้ในฐานที่เข้าใจ ก็คงไม่ได้คำตอบอีกเพราะ จะมีคำถามต่อว่า ละไว้ในใจ นั่นแหละเราเอาไป ละ ไว้ที่ไหน
แลกเปลี่ยนกันตามประสาผู้มีความรู้น้อยอย่างผม เห็นว่า ผู้คนยิ่งใหญ่บนเส้นทางของตนเอง สุขหรือทุกข์ เครื่องมือการประเมินที่สำคัญคือตัวเราเอง การตั้งคำถามในชีวิตตัวเองจึงเป็นการหาคำตอบที่มีชีวิตตัวเองเป็นเดิมพัน เมื่อคิดถึงประเด็นนี้ทำให้ฉุกคิดได้ว่า การจัดการศึกษาในสังคมไทยได้สร้างทักษะการตั้งคำถามในชีวิตตัวเองให้ครูและผู้เรียนมากน้อยพียงใด ปัญหาคุณภาพการศึกษาที่ว่าปฏิรูปแล้วแต่ยังไม่สำเร็จ รอบนี้ลองตั้งคำถามเช่นนี้บ้าง คงจะไม่เป็นอะไรไปก่อนนะครับ
โจทย์ของการปฏิรูปการศึกษา คงต้องเริ่มที่ "ใจ" ก่อนนั่นแหละครับ
หา "หัวใจ" ให้เจอ ก็จะพบคำตอบ ครับ
สวัสดีครับคุณ ศักดิ์พงษ์ คนแซ่เดียวกัน
ปฎิรูปการศึกษาละไว้ในใจ "นโยบายโลง"(คนทำไม่ได้ใช้ คนใช้ไม่ได้ทำ)
คำตอบอยู่ที่ผู้เรียน(เป็นสำคัญ)ถามการเรียนรู้อย่างมีความสุขเกิดขึ้นหรือยังไอ้โลงที่บังฮีมกล่าว..ถูกต้องครับมันสะใจดีอุปมาว่าคนทำไม่ได้ใช้คนใช้ไม่ได้ทำ..โรงเรียนก็คือ..โลง...ที่รัฐจัดตั้งขึ้นเพื่อต้อนให้คนเข้าไปเรียน..ผลิตผลออกมาเป็นคล้ายสายพานการผลิตจากโรงงาน..ต้องมีคุณสมบัติตามกรอบคุณภาพการศึกษามีการประกันคุณภาพว่าจะต้องเก่ง ดี มีความสุข..ถามว่าเหตุใดเด็กปฏิเสธโรงเรียนจึงเพิ่มขึ้นทุกเทอม..คัดชื่ออออกกลางคันก็มาแปะไว้ที่ กศน. แล้วก็บอกว่าไม่มีคุณภาพ..นั่นคือภาพสะท้อนว่าเกิดจากอะไรครับ..ปฏิรูปครู..ปฏิรูปไปปฏิรูปมา..ครูมีวิทยฐานะสูงขึ้น...ผู้บริหารมีตำแหน่งใหญ่ขึ้นมากมายนั่งกระจุกอยู่ที่ สพฐ เขตพื้นที่ แออัดยัดเยียด.ขณะเดียวกันครูกันดารห่างไกลขาดแคลนไม่มีคนไปสอนต้องเอา ตชด. มาสอนแทนตามชายขอบยิ่งแย่..อนาถแท้การปฏิรูปการศึกษา
.
หากสนใจร่วมกิจกรรมของ อิสรชน ช่วงตระเวนอีสาน
รบกวนส่งรายละเอียดมานะครับ
จะได้วางแผนแวะ ครับ