หลังจากหมกมุ่นกับการทำ นิ้ตติ้งตอนนี้กำลังหมกมุ่นกับ การทำ ไม้นิ้ต เองมือระบมเล็กน้อยเพราะเสี้ยนของไม้ตำ ก่อเกิดความคิด....และความสนุก

หลังจากหมกมุ่นกับการทำ นิ้ตติ้ง

ตอนนี้กำลังหมกมุ่นกับ การทำ ไม้นิ้ตทำมือ...เอง

มือระบมเล็กน้อยเพราะเสี้ยนของไม้ตำ ก่อเกิดความคิด....เกิดประโยชน์ได้จริง

และก่อเกิด..ความสุข และสนุก

ลองทำดูสิคะ

***  ***  ***  ***  ***  ***  ***  ***  ***  ***  ***  *** 

 

สามวันครึ่ง-สี่วัน  ที่ได้หยุด อยู่กับคนของความรัก  แทบตลอดเวลา ยกเว้นเวลาไปซื้อกับข้าวสด  เวลาคุณพ่อไปซื้อหนังสือ เตร็ดเตร่ (เหล่)...ของเล่น เกม..กระมังกับลูกชายในห้าง   และเวลาทำธุรกิจบางอย่าง(ส่วนตัว)

นอกนั้นเรา สามคนอยู่กันตลอด

    

แม่ได้พักเยอะค่ะ  เพราะคำพูดของลูกที่ว่า 

“พ่อ  คราวก่อนที่แม่ไม่สบาย  ต้มมาม่าธรรมดา  พ่อยังทำอร่อยกว่าแม่เลย”

“จุ๊ จุ๊” พ่อ จุ๊ปาก แต่ไม่ทันแล้ว

 

 

แม่ได้ยินเต็มสองหู 

“แหม แม่เห็นพ่อเขาเติมผงชูรสที่มีมาด้วยหมดซองเลยหนา”

“แม่ แม่ แม่ ถ้ากินไม่ได้เขาแนบมาได้ไงล่ะครับ  ได้ผ่านการอนุญาตจากอ.ย. ด้วย”

 

“โอ ลูก  งั้นเดี๋ยวแม่เตรียมวัตถุดิบ  พ่อปรุงครับ”

“ดี ดี ดี (พูดแบบมีเอ็คโค)  พ่อใจเย็น ๆ ใจไม่เย็น จับใส่ตู้เย็น สู้ สู้ สู้ หน่อย พ่อ”

 

แม่จึงมีเวลาเหลือเฟือไปหมกมุ่นกับ นิ้ตติ้งของแม่ต่อ 

ผืนไหมสีเทา ขาดอีกครึ่งผืน  เป็นเส้นไหมแบบเล็กสุด ใช้ไม้นิ้ตเบอร์สิบสอง   

ผืนสีครีม ไหมแบบเล็กแต่มีตุ่ม ๆ เป็นขยุ้มคล้ายขยุ้มราที่สวย ๆ นะคะ  ขาดอีกหนึ่งส่วนสาม 

ผืนสีเทาเข้มซึ่งน่าจะเข้ากับหมวกเด็กสีแดงเลือดหมู  เส้นไหมขนาดกลางแต่แม่ใช้ไม้นิ้ตเบอร์ใหญ่  เพราะหวังให้นุ้ม...นุ่ม (จริง ๆ อยากให้เสร็จเร็ว ๆ)  เดี๋ยวอีกวันสองวันจึงจะเก็บงานเรียบร้อย  ไม้นิ้ตเบอร์ใหญ่ไม่ว่าง...ยังถอดไหมออก บ่ ได้ 

 

แหม แต่เรา อยากทำด้วยไหม ที่ได้มาใหม่สุด  เป็นไหมญี่ปุ่น  เส้นกลาง ๆ ค่อนไปทางใหญ่   มันละเลื่อมเล็กน้อย

  

สีโปรดเสียด้วยสิคะ  ชมพูแบบ old rose อ่อน ๆ

 

อยากทำ อยากทำ อยากจริง ๆ  ทว่าไม่มีไม้นิ้ตไหนว่างจากไหมเลย

 

อย่ากระนั้นเลย  ทำไม้นิ้ต..ทำมือ เองดีกว่า

 

หันไปมาขณะที่ยืนเชียร์คุณพ่อขายาว  ทำเสต็กหมู ตามเมนูที่request จากลูก 

“ฮ็อตเป็ปเปอร์เสต็ก นะพ่อ  อย่าแพ้ร้าน...”

“และข้อสำคัญ..อย่าแพ้แม่นะพ่อ”

 

ดู ดู๋ ลูกพ่อ.....

 

สายตาผู้เป็นแม่  เหลือบแลเห็นตะเกียบที่เก็บมาจากร้านอาหารญี่ปุ่น  ใส่ซองเรียบร้อยเป็นคู่ ๆ   เก็บมาเผื่อใช้ยามยากในรถ 

เส้นผ่าศูนย์กลางกำลังดีเชียว  ดูหัวตะเกียบ..อ้อ ปลาย-ตะเกียบ  เหลาด้วยมีดปอกผลไม้สักหน่อย  กระดาษทราย... 

เอ  กระดาษทรายที่ละเอียด ๆ  เราเก็บไว้ที่ไหนหนอ 

เดิน ๆ หา ไม่เจอ  มีมือดี หยิบของเราทิ้งไปแน่แล้ว

 

ไม่เป็นไร  ตะไบที่ใช้ตะไบเล็บ, ผ้าสักหลาด, หรือ วัสดุอะไรสักอย่างที่พื้นผิวหยาบแบบ..ละเอียด เ ดี๋ยวเราน่าจะหาได้  เอาน่ะ  เหลาซะเลย 

 

ว่าแล้ว จัดการเอาตะเกียบมาคู่หนึ่ง  เหลาด้วยมีดที่ ทู่สุด  ยังไม่ได้ลับ

 

ระหว่างเหลา ก็นึกได้ว่า ขณะทำนิ้ตติ้ง ด้วยไม้นิ้ตที่ซื้อมา ไม่ว่าเป็นไม้ไผ่แบบญี่ปุ่น หรือ ทำจากโลหะ 

บางครั้งเราขัดใจว่า มันกลมกลึง สม่ำเสมอ จนเกินไป  ไหมลื่นหลุดง่าย

 

และเราเคยคิดว่าปลายแหลมของมัน ยิ่งแล้ว  แหลมแบบสมมาตรเกินไป  แทงลงไปในห่วง แทงแล้วก็ลื่นหลุดออกมา  ขัดใจนัก..เป็นคนที่อยากทำแบบเร็ว ๆ  รูดไหมเร็ว ๆ ..เอ้า...ไหมหลุดไปไกลหลาย ๆ ห่วง....จนได้

 

ทั้งด้าม หรือ ลำตัวไม้นิ้ตนั่นด้วย  กลม แบบสม่ำเสมอ  แบบทำมาจากเครื่อง  มันจับไม่ติดมือนัก  มันกลมเกินไป

 

ดีจัง  เราทำไม้ของเราเอง เราดัดแปลง เหลา ให้รูปร่างมันได้อย่างที่เราต้องการดีกว่า

 

ไม้นิ้ตทำมือ ที่ทำขึ้นเองนี้..จึง

 

ตัวไม้นิ้ต แบนด้านหนึ่งเล็กน้อย แทบมองไม่เห็น ต้องจับ ๆ ลูบ ๆ ดู จะรู้

 

ปลายแหลม มีหัวตัดคล้ายปากฉลาม(เรียกถูกหรือเปล่า)..อ้ออธิบายใหม่ดีกว่า  ที่ปลายจะตัดให้ปลายแหลมเฉียงเล็กน้อย  รูปทรงแบบปลายใบมีดแบบใบมีดผ่าตัดชายธงนั่นแล  แต่เฉพาะที่ปลายนิดเดียว  เท่านั้น

มองแทบไม่เห็นเช่นกัน

 

ประโยชน์หรือคะ  มันจะแทงลงไปในห่วงของไหมได้  ดี๊ดี แม่น และเร็ว  กอปรกับความฝืดนิดหน่อยของไม้นิ้ตที่ทำเองนี้  เมื่อนำมาใช้งาน  ทำนิ้ตติ้ง  ห่วงไม่มีรูดไหลลื่น หลุดออกไปจากปลายไม้นิ้ต(ที่ซื้อมา)แบบง่าย ๆ บ่อย ๆ แล้ว

 

โอ ไม่น่าเชื่อ  ไม้นิ้ต ที่ทำขึ้นมาเองนี้ใช้การได้ดี จริง ๆ

 

ถูกใจค่ะ

 

แม้ว่าจะเคยซื้อเอาไว้หลาย คู่  แต่ทุกคู่ประสบปัญหาแบบเดียวกัน  อย่ากระนั้นเลย...

 

 

ทำ ไม้นิ้ต ขึ้นเองอีกหลาย ๆ คู่ดีกว่า

ว่าแล้ว ไม้เสียบลูกชิ้น, ไม้เสียบไก่ปิ้ง, ไม้เสียบไส้กรอก...ถูกจับเอามาเหลา ทำ เกลา กลึง ด้วยมีดทู่ ตะไบสำหรับตะไบเล็บ  และทดสอบคุณภาพด้วยเศษไหม

 

เมื่อคู่ใดผ่าน quality control  รุ่น7.12.2551(มาตรฐานของเราเอง) 

จะตีตราด้วย สก็อตเทปไว้ที่สันด้าม

จับเข้าคู่

เตรียม..ใช้

 

หมกมุ่น  แต่ สนุก..ค่ะ

 

ลองบ้างสิคะ