นั่งยิ่มลำพังทุกครั้งที่ว่าง โลกแต่งต่างจากที่เคยมองเห็น
..++ หยุด++..
นั่งยิ่มลำพังทุกครั้งที่ว่าง
โลกแต่งต่างจากที่เคยมองเห็น
ยิ่งกว่าสุขทุกครั้งที่เคยเป็น
เพียงเธอแวะมาเดินเล่นในหัวใจ
รับรู้ในใจใช่เธอแล้ว
ตาที่หม่นไร้แววพลันสดใส
เธอคือสีแต่งแต้มโลกด้วยหัวใจ
สว่างไสวยามเห็นยิ้มเธอส่งมา
ตั้งแต่วินาทีที่พบกัน
เธอคือฝันที่เกิดขึ้นตอนลืมตา
ปลุกคลื่นใจที่อ่อนล้า
ให้แกร่งกล้าเปิดรับรักอีกครั้ง
หยุดชีวิต...หยุดความรัก...หยุดหัวใจ
ใครจะดีซักเพียงไหนไม่เหลียวหลัง
หยุดโลกไว้ให้เราอยู่เพียงลำพัง
หยุดทุกอย่างที่เคยหวังไว้ที่เธอ
เข้ามาเยี่ยมนะ ชอบเขียนกลอนเหรอ เขียนเยอะๆนะ
ฝนลงวรรณกรรมสิคะคนสวยยยยย
ยิ้มนิดคิดเท่าไหร่..อิอิพาคนหล่อมาฝาก
เหมียวๆๆๆๆๆๆ