ขณะที่รถมอเตอร์ไซค์ของเขาจะเข้าโค้งสุดท้ายก่อนถึงบ้านพัก แสงจากหน้ารถที่ไม่สว่างมากนักก็ส่องให้เห็นเงาตะคุ่มที่ตัดผ่านหน้ารถอย่างกระชั้นชิด เขาเบรกรถอย่างแรงและเร็ว จนเขาได้ยินเสียงล้อของรถที่ลากผ่านถนน ทันใดนั้นรถก็หมุนและพุ่งออกนอกเส้นทาง ลงสู่พื้นเบื้องล่างของหุบเหวที่ไม่ลึกนัก

คู่แท้....ศิลามณี

 

            นายแช่มขับรถคันเก่าแก่ของอำเภอพาปลัดหนุ่มออกจากท่ารถประจำทาง เขาขับช้า ๆ ผ่านตลาดที่มีคนพลุกพล่าน เพื่อให้ผู้ที่เพิ่งมาเยือนได้ชมตลาด

            ปลัดหนุ่มมองดูตลาดทั้งสองข้างถนนผ่านกระจกหน้ารถ ด้วยสายตาอันว่างเปล่า อำเภอนี้แม้จะอยู่ชายแดนห่างไกลจากกรุงเทพฯมากก็ตาม แต่ความเจริญมิได้ต่างจากอำเภอที่อยู่ใกล้ ๆ ของกรุงเทพฯ

            บ้านพักของปลัดอำเภออยู่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ห่างจากที่ว่าการอำเภอประมาณสามกิโลเมตร เป็นบ้านพักที่ใช้งานมานานมากแล้ว บรรยากาศร่มรื่นด้วยร่มเงาของต้นจามจุรีที่สูงใหญ่อายุไม่น่าต่ำกว่าสามสิบปี เป็นที่พึงพอใจอย่างยิ่งของปลัดหนุ่ม

            เมื่ิอเดินทางมาถึงบ้านพัก นายแช่มก็นำท่านปลัดขึ้นไปบนบ้านพักซึ่งนางเล็กภรรยาของนายแช่มได้จัดการปัดกวาดไว้เรียบร้อย

            เป็นบ้านพักสองชั้นหลังไม่ใหญ่มาก ไม้กระดานพื้นหลายแห่งชำรุดเพราะผ่านการใช้งานมานาน ยามเดินผ่านก็เกิดเสียงเอี๊ียด..อ๊าด.ประกอบการเดิน

             หากเดินในยามค่ำคืนจะทำให้บรรยากาศซึ่งวังเวงไม่น้อยอยู่แล้ว คงเพิ่มความน่ากลัวได้ไม่น้อยปลัดหนุ่มคิดขณะเดินชมภายในบ้านพัก

            ภายนอกมีร่มเงาของต้นจามจุรีครอบคลุมทั้งหลัง อากาศภายในบ้านคงไม่ร้อนแม้ถึงหน้าร้อนก็ตาม...นี่เองเสน่ห์ของชนบทที่เขาฝันหา จึงได้สมัครมาทำงานในพื้นที่ห่างไกลกรุงเทพฯเสียสุดกู่

      “ จะให้แม่บ้านผมจัดอาหารเย็นมาให้ท่านนะครับ บ้านพักผมอยู่ข้างรั้วบ้านพักนี่เองครับ “ นายแช่มกล่าวก่อนจะกลับลงไป

      “ ขอบคุณครับ...ไม่รบกวนละครับ ผมหาอะไรกินเองได้ “ ปลัดหนุ่มกล่าวขอบคุณไมตรีจิต ด้วยเสียงเรียบ ๆ

            อาทิตย์ต่อมาปลัดหนุ่มก็เริ่มที่จะคุ้นกับงานที่รับผิดชอบ เขาต้องขับรถมอเตอร์ไซค์ที่นายแช่มได้จัดหามาให้ตามคำขอร้องของเขาด้วยราคาที่ไม่แพงนัก ไปตามหมู่บ้านต่าง ๆ เพื่อเยี่ยมเยียนชาวบ้านและหาข้อมูลวางแผนในการทำงาน เขาเข้ากับชาวบ้านได้ดี

            อำเภอนี้เป็นอำเภอชายแดน มีภูเขามากมาย แต่นั่นคือที่ทำงานของเขา เขาต้องประสานกับหน่วยงานหลายแห่งเพื่อวางแผนร่วมกันทำงาน เขาพยายามใช้ความรู้ที่ได้ไปร่ำเรียนมาจากเมืองนอก มาใช้ให้เกิดประโยชน์กับประชาชนผู้เป็นเจ้าของเงินที่เขาใช้เป็นทุนการศึกษา

            คืนนี้แรมสิบสี่ค่ำ เขาขับรถมอเตอร์ไซค์มาจากหมู่บ้านบนเขาติดชายแดนเชียงรัฐ เขาขับมาตั้งแต่ห้าโมง หลังเลิกจากไปดูแปลงสาธิตผักเมืองหนาว

            เขาพยายามขับรถให้ถึงบ้านเร็วที่สุด เพราะเขารู้สึกว่าพลังในร่างกายเขาน้อยลง คงเป็นเพราะความเครียดของเขาที่มุ่งจะทำงานให้ได้ผลมากที่สุด จึงมุมานะสุดชีวิต

            อีกประมาณสามกิโลเมตรจะถึงบ้านพักแล้วปลัดหนุ่มคิด แต่ความมืดก็เป็นอุปสรรคในการเดินทาง เพราะไฟหน้ารถไม่สว่างพอที่จะมองฝ่าฝุ่นที่คลุ้งตลอดถนน

            ขณะที่รถมอเตอร์ไซค์ของเขาจะเข้าโค้งสุดท้ายก่อนถึงบ้านพัก แสงจากหน้ารถที่ไม่สว่างมากนักก็ส่องให้เห็นเงาตะคุ่มที่ตัดผ่านหน้ารถอย่างกระชั้นชิด เขาเบรกรถอย่างแรงและเร็ว จนเขาได้ยินเสียงล้อของรถที่ลากผ่านถนน ทันใดนั้นรถก็หมุนและพุ่งออกนอกเส้นทาง ลงสู่พื้นเบื้องล่างของหุบเหวที่ไม่ลึกนัก

      “ โอ้วววววว....” เสียงร้องยาวสุดเสียงของปลัดหนุ่ม ก่อนที่จะตามด้วยเสียงกระแทกอย่างแรงดังสนั่นไปทั้งคุ้ง...” โครม “  แล้วทุกอย่างก็เงียบสงบ

 

                        โปรดติดตามตอนต่อไป

                                  สวัสดีครับ