งานฝีมือทั้งหลายเป็นเครื่องมือในการสร้างสมาธิและผ่อนคลาย คิดว่าตัวเองโชคดีมากที่ชอบที่จะทำงานที่ใช้มือทั้งหลายแหล่เป็นอันมากมาตั้งแต่เด็กๆ และพยายามเรียนรู้ด้วยตัวเองมาตลอด ชอบไปเสียทุกอย่างจริงๆ วันนี้เป็นวันหยุดที่ได้จัดการกับสมบัติทั้งหลายแหล่ ก็เลยได้เห็นผลงานจากการใช้มือของตัวเอง รวมทั้งของลูกๆด้วย คิดขึ้นมาได้ว่า การที่เราชอบทำอะไร ก็ทำให้ลูกเห็นและอยากลองทำบ้างไปด้วยจริงๆ เรียกว่าไม่ต้องชวนเลยด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้น เคล็ดลับง่ายๆที่พบว่าเป็นจริงเสมอกับเด็กๆก็คือ เราอยากให้ลูกทำอะไร เราต้องทำก่อน ถ้าเราเอาจริง ก็จะได้เห็นลูกเอาจริงได้เสมอ แทบทุกเรื่องจริงๆ (ย้อนคิดถึงตัวเองกับสามหนุ่มตามเวลาที่ผ่านมา)

งานถักนิตติ้งเป็นงานที่ชอบ แต่น้อยมากที่ทำให้ตัวเอง ทำให้ไม่มีหลักฐานอะไรเหลืออยู่เลย สิ่งที่จะเหลืออยู่ส่วนมากจะเป็น"โพย"ระหว่างที่ทำ เพราะเป็นคนชอบดัดแปลง แพทเทิร์นที่เขาให้มาจะได้รับการเปลี่ยนแปลงตามใจเราเสมอๆ ขอเอามาเก็บไว้เป็นประวัติศาสตร์ใน GotoKnow ด้วยนะคะ

 

อันนี้จำไม่ใช่ได้ว่าทำอะไร

 

ชิ้นนี้ดีหน่อยรู้สึกจะเป็นชิ้นที่ทำตอนกลับมาเมืองไทยสักพัก มีหลักฐานเหลืออยู่ เพราะทำให้พี่วั้นตอนมัธยมแล้ว แต่เสื้อสมัยเด็กๆยกให้ลูกๆสมาชิกห้องแล็บกันไปหมดแล้ว ถักไว้เยอะมากไม่ขาดสายเลยทีเดียว เพราะทำได้เร็ว ยิ่งตัวเล็กๆยิ่งเสร็จเร็ว

และนอกจากจะทำเองแล้ว ยังมีโอกาสได้ลองสอนให้คุณย่าของสามหนุ่มลองทำดู ท่านก็สนุกสนานเป็นอันมาก ทำแจกหลานๆกันถ้วนหน้า ทำให้หลานชายสุดท้องอย่างน้องฟุง ขอทำบ้าง น้องฟุงเป็นคนที่เรียนรู้การถักนิตติ้งจากการมองคุณแม่อย่างเดียวจริงๆ เพราะเขาอยากทำสมัยเมื่อยังเล็กมาก จนคุณแม่เชื่อว่าสอนยากแน่นอนและขี้เกียจแก้ปัญหาให้เมื่อทำหลุด เลยบอกว่า อย่าเพิ่งหัดเลยลูก แต่เขาก็ยินดีจะทำโดยแม่ไม่ต้องช่วย เมื่อกลับมาเมืองไทย เห็นคุณย่าทำ เขาก็เลยเริ่มลองทำใหม่ แต่คราวนี้ทำด้วยวิธีของเขาเอง คุณแม่อย่างเราประทับใจวิธีการของลูกมาก เพราะเขาจะปักไม้ด้านหนึ่งไว้แล้วก็พันด้ายแล้วดึงด้วยไม้อีกอัน ในขณะที่เราจะขยับทั้งสองไม้ เรียกว่าเป็นท่าที่ไม่เคยเห็นที่ไหนเลยค่ะ เสียดายที่ไม่ได้เก็บภาพท่าทางไว้ แต่หลักฐานจากการถักยังอยู่ค่ะ เพราะเจ้าของงานคิดไม่ออกว่าจะทำอะไร แค่อยากถัก เลยยังมีเป็นชิ้นๆเก็บไว้ดู เห็นได้เลยว่า การทำแบบเด็กๆจะเป็นยังไง ผลงานน้องฟุงค่ะ ทั้งสองชิ้นเลย เมื่อสักห้าหกปีมาแล้ว 

 

ยืนยันว่า งานฝีมือทั้งหลาย ทำได้ทั้งชายหญิงค่ะ สามหนุ่มบ้านนี้ ทะโมนทุกคนแต่ถักนิตติ้งเป็น ปักครอสติชได้ ทั้งพี่วั้น พี่เหน่น มีผลงานปักผ้าเป็นชิ้นเป็นอันกันทั้งคู่เลย เชื่อว่าเป็นสิ่งที่ช่วยให้ลูกมีสมาธิ ผ่อนคลาย และมุ่งมั่นที่จะทำให้เสร็จ เป็นเทคนิคที่ค้นพบโดยบังเอิญ แต่ผลงานที่เราได้เห็นจากลูกๆก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราภูมิใจได้มากทีเดียวค่ะ เป็นความทรงจำดีๆที่มีคุณค่าทีเดียว