แลกเปลี่ยนเรียนรู้กับโครงการพัฒนาโรงพยาบาลคุณภาพด้วยความรักและความดีที่โรงพยาบาลสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี

   ผู้เขียนกำลังตั้งสติว่า ผู้เขียนได้รับความรู้อะไรบ้างจากการเรียนรู้กับโครงการพัฒนาโรงพยาบาลคุณภาพด้วยความรักและความดีที่โรงพยาบาลสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี สิ่งหนึ่งที่ผู้เขียนได้คือเรื่องของ Dialogueที่   ปกติผู้เขียนได้ทดลองใช้กับคุณครู นิสิตและนักศึกษา กลุ่มของอาจารย์ในมหาวิทยาลัย แต่ครั้งนี้เป็นพี่ๆน้องๆจากโรงพยาบาล ได้เรื่องดีๆๆที่เป็น reflection ของพี่ๆน้องๆจากโรงพยาบาลเอง

    ผู้เขียนพบว่าความไว้วางใจซึ่งกันและกัน(Mutual Trust) เป็นผลให้ทุกๆๆคนเปิดใจ พูดออกมาจากใจและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันอย่างเป็นธรรมชาติ  (ผู้เขียนเลยไปเปิดคู่มือ KM(ภาคปฏิบัติ)วันละคำของ ศ. นพ.วิจารณ์ พานิช 2550:13) พบว่า สุนทรียสนทนา(dialogue) เรื่องเล่า AARและPeer Assist เป็นต้น เป็นเครื่องมือสร้างความไว้วางใจซึ่งกันและกันได้ดี

   หัวข้อที่ผู้เข้าร่วมกิจกรรมได้สะท้อนออกมาในเรื่องเล่าคือ

-             ประทับในทีมงานเช่น ทีมซักฟอกของโรงพยาบาลได้นำเงินของคนไข้ที่ลืมมาคืน

-             ความประทับใจของพยาบาลท่านหนึ่งที่ดูแลครูภาษาอังกฤษที่ป่วยและเคยสอนพยาบาลท่านนี้มา โดยคุณหมอแจ้งว่าอยู่ได้ไม่เกินสามเดือน พยาบาลท่านนี้บอกว่าได้ทดแทนคุณครูด้วยความกตัญญูขนคุณครูอยู่ได้ถึง 9 ปีแล้วจากไปอย่างสงบ

-             พยาบาลท่านหนึ่งเล่าว่า ประทับใจหมอที่สามารถสอนเด็ก 9 ขวบให้สามารถฉีดอินซูลินเองได้และมีความผูกพันกับเด็ก

-             พยาบาลอีกท่านหนึ่งเล่าว่า ประทับพยาบาลที่โรงพยาบาลได้ refer ยายที่ป่วยไปอีกโรงพยาบาลหนึ่ง โดยตาและยายบอกว่าไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเพราะไม่มีเงิน ถึงแม้จะไม่ใช่หน้าที่พยาบาลท่านนั้นก็ยินดี โดยพาไปทำบัตร และส่งยายไปโรงพยาบาลอีกโรงพยาบาลหนึ่งด้วยความเต็มใจ

  จริงๆๆแล้วมีตัวอย่างเรื่องเล่าดีๆๆอีกมากเลย ถ้าผู้เขียนเล่าก็คงอีกหลายวัน อิอิๆๆ ในส่วนของ AAR นั้น ผู้เข้าร่วมกิจกรรมบอกว่า

-             ได้รับกระบวนการใหม่ ได้มีโอกาสสะท้อนความคิดของตนเอง

-             ได้ความรู้ว่าควรมองอะไรในด้านจิตใจมากขึ้นกว่าเดิม

-             ได้เรียนรู้ว่า ควรใช้วิชาการและใจในการบริการผู้ป่วย

-            คิดว่าจะนำเอากระบวนการใหม่นี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ในด้านงานบริการ

-            ได้เรียนรู้ว่าควรมีความรักกับทุกคนในครอบครัวและที่ทำงานทำให้ตนเองได้ย้อนกลับมานั่งคิดและมองตนเองมากขึ้น

  นี่เป็นเพียงบางส่วนของ AAR ที่ผู้เขียนจับประเด็นได้ ต่อไปคงต้องใช้เทคนิคของคุณหมอนนทลี คืออัดเสียงไว้แล้วมาถอดเสียงทีหลัง

  ในท้ายสุดของงานเมื่อถ่ายรูปรวมกัน และก่อนจากกันมีการร้องเพลง จับมือกันและกอดกันก่อนจาก ผู้เขียนไม่อยากบรรยาย ให้ดูสายตาผู้อำนวยการโรงพยาบาลสามชุกและแววตาของผู้เข้าร่วมอบรมดีกว่า

 

  ขอบคุณท่านอาจารย์ยงยุทธ น้องพอลล่า พี่ปู้ น้องปอนด์และพี่น้องๆๆจากโรงพยาบาลทุกๆๆท่านที่ให้โอกาสผู้เขียนได้เรียนรู้สิ่งใหม่เสมอๆๆ(อยากไปอีก อิอิๆๆ)