หากินเองไม่ได้...ก็อายหอย
กินฟรีได้...แต่ไม่อยากกิน... เกรงใจ...ไม่เอา...อาย... ของเขาซื้อเขาขาย.. ไหนต้องตัก...ไหนต้องล้าง... มีก็กิน...ไม่มีก็ไม่กิน... ไม่ขอใคร.... คนเราอดตาย...หายาก... ถ้าไม่เจ็บไม่ไข้นะ... ดูแต่หอยซิ...ไม่มีมือไม่มีตีน... มันยังหากินได้เอง... ประสาอะไรกับ...คนมีมือมีเท้า... หากินเองไม่ได้...ก็อายหอย... ขายอย่าให้แพง...คนเขาจะได้กินลง... ฉันขายถูกๆ เอาไปเถอะ... ซื้อไปแกงให้พอหม้อ.. ชีวิตคนเหมือนสะพาน.. มีขึ้น...มีลง... มีสูง..มีต่ำ พอสุดท้าย...ก็ตาย...
ขอบคุณค่ะ ที่นำคำสอนที่ดีเลิศ..ของปู่เย็น มาให้อ่าน และรำลึกนึกท่านค่ะ
ข้อคิดดีๆ จากชีวิตคนดี ที่เป็นแบบอย่างแห่งความพอเพียง ขอบคุณครับ
แค่ข้อสรุปไม่กี่บรรทัดจากชีวิตหนึ่งที่จากไป ฝากคำสอนอะไรมากมายเกินจะบรรยายจริงๆครับ