สายลมหนาวแห่งวันวาน...ที่พัดผ่านมาอีกครั้ง

...สายลมหนาวพัดโบกโบย

พริ้วดูแล้วสวยใสใส

เย็นลมเย็นไหวไหวสวยงาม...

สวัสดีค่ะ...องศามาทักทายกันในวันนี้ด้วยเสียงเพลงอันไพเราะของพี่ปู  พงษ์สิทธิ์ 

พร้อมกับความหนาวเหน็บและไอหมอกที่ปกคลุมไปทั่วเลย(บ้านบนดอย)

...ใช่เลยค่ะตอนนี้สายลมหนาวแห่งวันวานได้พัดผ่านมาอีกครั้งนึง 

รู้สึกว่าแค่ต้นหนาวก็หนาวแทบขาดใจเลย 

องศาน่ะก็หนาวอยู่มากมาย  แต่เด็กๆสิคะคงจะยิ่งกว่าหลายเท่าเลย 

ทั้งขาดเครื่องนุ่งห่มกันหนาว  ยารักษาโรคต่างๆ 

ก็เพราะที่เราอยู่นั้นค่อนข้างไกลจากตัวเมือง  เมื่อเด็กๆไม่สบายแต่ละครั้งก็ลำบากเลย

เฮ้อ..บางทีก็คิดน้อยใจนะคะ  ทำไมเราไม่มีเหมือนคนอื่น   

ทำไมเราให้อะไรกับเด็กได้ไม่มาก.. 

แต่ละวันก็คิดหาหนทางที่จะช่วยเหลือพวกเด็กๆ จะทำยังไงให้เค้ามีชีวิตที่ดีขึ้น

อยากให้เด็กที่นี่มีทุกอย่างที่เทียบเท่าเด็กในเมือง 

แต่ว่า..คงเป็นไปได้ยาก  การที่เราจะให้เค้ามีทุกอย่างเหมือนกันหมดนั้นเป็นไปได้ยาก 

แต่ที่องศาอยากให้เค้าเป็น  อยากให้เค้ามี นั่นคือการเป็น...คนดี...ของทุกๆคน 

ก็เฝ้าหวังว่าสักวันความฝันของ  "องศาที่ต่างกัน"  จะต้องเป็นความจริง  เชื่ออย่างนั้นนะคะ

และองศาก็เชื่อด้วยนะคะว่าจะมีท่านผู้อ่านที่มีจิตใจที่ดีงาม

...ที่พร้อมจะให้ความช่วยเหลือเด็กที่อยู่  ณ  บ้านบนดอยแห่งนี้ 

ติดต่อให้ความช่วยเหลือได้ตามเมลล์นี้นะคะ  [email protected] หรือ  085-7165851

ขอขอบพระคุณทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมบล็อกนะคะ

และขอบพระคุณล่วงหน้าในการให้ความช่วยเหลือค่ะ ...