เมื่อวันศุกร์ที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๔๙ ดิฉันได้รับเชิญให้ไปเล่าเรื่อง “การพัฒนางานและเครือข่าย” กรณีเครือข่ายจัดการความรู้การดูแลผู้ป่วยเบาหวาน ให้กับนักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท สาขาวิชาการพยาบาลผู้ใหญ่ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน ๒๐ คน ใช้เวลาเล่าเรื่องและซักถามประมาณ ๒ ชั่วโมงครึ่ง

นักศึกษาคนหนึ่งตั้งคำถามที่สะกิดใจชวนให้คิดว่า “ฟังจากที่เล่ามา ดูเหมือนว่าการทำงานจะราบรื่นไปหมด ไม่มีปัญหาอุปสรรคอะไรบ้างหรือ” ดิฉันได้คิดทบทวนว่าหลังจากเครือข่ายฯ ก่อตัวตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ๒๕๔๘ เป็นต้นมา เราเจอปัญหาอะไรบ้างหรือเปล่า เพราะที่ผ่านมาไม่เคย serious เรื่องปัญหา เราพยายามจะหาทางเดินไปข้างหน้าตลอด สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นปัญหาก็สามารถอธิบายได้ว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น เช่น สมาชิกไม่ค่อยเขียนบันทึกในบล็อก เราก็รู้ว่าเขาไม่สะดวกเรื่องระบบอินเตอร์เน็ต เป็นต้น ดิฉันเกรงว่าตนเองจะมองข้ามปัญหาไปหมด จึงอยากขอแรงสมาชิกช่วยบอกปัญหาของเครือข่าย  ให้รู้บ้างนะคะ จะได้ปรับปรุงแก้ไข

มีนักศึกษาบางคนถามว่า “การสร้างบรรยากาศดีๆ บรรยากาศเชิงบวกทำได้อย่างไร” ก็ต้องขอยกตัวอย่างกิจกรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่เกิดขึ้นจริงว่าเขามีวิธีการพูดจากันอย่างไรบ้าง เหตุที่พูดกันแต่สิ่งดีๆ เพราะเรามีกติกาในการพูดการฟัง คนที่เปิดใจกว้าง จะมองเห็นสิ่งดีๆ แม้แต่ในเรื่องที่เป็นปัญหา


วัลลา ตันตโยทัย วันที่ ๔ เมษายน ๒๕๔๙