
ก้านตองตะลุยค่าย IMC 2008
จำได้ว่าตอนแรกที่พ่อถามหนูว่า ศน.อ้วนชวนไปเข้าค่ายคณิตศาสตร์สนใจไหม.. พอพ่อบอกให้ฟังว่าเป็นเป็นการแข่งขันคณิตศาสตร์ที่มีทั้งเด็กไทยและเด็กต่างชาติมาสอบแข่งกัน แล้วก็มีกิจกรรมให้ทำด้วยเหมือนตอนไปค่าย หนูจึงตอบพ่อกับแม่ว่า “หนูอยากไปค่ะ” รู้สึกตื่นเต้นและดีใจที่จะได้รู้จักเพื่อนใหม่จากต่างจังหวัดและต่างประเทศ แต่ในใจก็กังวลนิดหน่อย เพราะต้องไปโดยไม่มีพ่อกับแม่
แม่ถามว่า ทำไมถึงอยากไปค่าย คาดหวังอะไร... หนูตอบแม่คาดหวังว่าจะได้เจอเพื่อนใหม่ ได้ลองทำข้อสอบ และได้ใช้ภาษาอังกฤษ... ถ้าพูดตามตรง ช่วงที่ผ่านมาหนูไม่ได้ทำโจทย์เลขมากนัก เน้นเรื่องภาษามากกว่า (ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาสเปนที่เริ่มเรียนในปีนี้) แต่พอรู้ว่าจะได้สอบแข่งขันก็พยายามให้พ่อช่วยทบทวนให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พร้อมกับเตรียมตัวเตรียมใจที่จะเจอเพื่อนใหม่ พอวันจริงมาถึงก็มีเรื่องราวมากมาย ทั้งเหนื่อย ทั้งสนุก น่าปวดหัว และน่าตื่นเต้น หนูจะเล่าให้ฟังเป็นวันๆ เลยแล้วกันนะค่ะ
วันที่ 25 ตุลาคม 2551
ไปฟังปฐมนิเทศตอนค่ำ ที่ห้องเอราวัณ โรงแรมเชียงใหม่ภูคำ มีคนมาให้กำลังใจ พูดเกี่ยวกับการสอบและทำกิจกรรมรวมกับเพื่อนต่างจังหวัด หนูว่าถึงจะยาวไปหน่อยก็สนุกดี หลังจากนั้นก็มีการแบ่งนักเรียนเป็นสองสาย A และ B แต่ละสายมีประมาณ 11 กลุ่ม (1A-13A และ 14B-23B) หนูได้อยู่กลุ่มของครูรัชฎาพร 16 B ถึงคุณครูจะดูดุแต่ใจดีมากค่ะ..(ใจดีจริงๆด้วย..ถือธงให้หนูๆด้วยละค่ะ..)

วันที่ 26 ตุลาคม 2551 พิธีเปิด
ในตอนเช้าหลังจากไปลงชื่อเสร็จก็ไปชั้น 3 เพื่อเข้าร่วมพิธีเปิด ก่อนเข้าก็จะมีตำรวจคอยตรวจระเบิด เวลาคนไทยจะเข้าตำรวจจะดึงกระเป๋าไปค้นเลย แต่ถ้าเป็นคนต่างชาติ ตำรวจจะขอดีๆ แล้วใช้ไฟฉายส่องดู ซึ่งหนูว่าไม่เป็นธรรมเท่าไหร่ พอเข้าไปในห้องก็มีการแสดงที่สวยงามและแสดงถึงความเป็นไทย วัฒนธรรมของคนเชียงใหม่ แต่กินเวลามากไปหน่อยจึงมีคนหลับบ้างเล่นเกมบ้าง พอถึงช่วงที่มีการเดินธงของแต่ละประเทศเข้ามาบางคนก็หันไปทายกันว่าเป็นประเทศอะไร พอจบพิธีก็กินอาหารเที่ยง อร่อยมาก กินข้าวเสร็จก็ไปทัศนศึกษากัน กลุ่ม 16 B ได้ไปกับนักเรียนฮ่องกงที่พอขึ้นรถก็ทำโจทย์เลขทันที พอถึงศูนย์ร่มบ่อสร้าง ที่นั่นมีการสาธิตวิธีทำร่มให้ดู มีของที่ระลึกขาย และมีคนรับเพ้นท์กระเป๋า พอถึงเวลานัดขึ้นรถฝนก็ตกพอดี แต่ก็ออกรถไม่ได้เพราะคนฮ่องกงหายไปหมด ..(ว๊าวอีกแล้ว..)กว่าจะมาครบก็เหลือรถ 16 B คันเดียว ส่วนเย็นวันนี้ฝนตกหนักมาก จึงต้องกลับโรงแรม

วันที่ 27 ตุลาคม 2551
อีกครั้งที่ได้นั่งรถไปเป็นคันสุดท้าย เพราะนักเรียนฮ่องกงไม่รู้หายไปไหน (อีกแล้วววว...) พอไปถึงสวนสัตว์ก็แยกกันไปดูสัตว์และให้อาหารสัตว์ต่างๆ เช่น ฮิปโปโปเตมัส หลังจากนั้นก็ไปชมการแสดงนกแก้วหลากหลายสายพันธุ์ ถึงจะสนุกแต่ก็สงสารนกแก้ว ส่วนนักเรียนฮ่องกงไม่ดูการแสดงแต่พักเตรียมตัวสอบ (เย้ๆ..ปรบมือให้เขาด้วยละ ขยันจังเน๊อะ..) ตอนบ่ายไปพืชสวนโลก ครูบอกว่าใครจะไม่ไปเที่ยวแต่อยู่เตรียมสอบก็ได้ คนฮ่องกงเลยไม่ไปสักคน (นายแน่มากเลยยย..) ส่วนคนไทย...ครบ พอไปถึงฝนก็ตกอีก จึงต้องกลับไปกินข้าวที่โรงแรม แต่ก็ไม่ค่อยมีอะไรกินมากนักเพราะตักไม่ทันเด็กจีน (โอ๋ย..สงสารๆ)
วันที่ 28 ตุลาคม 2551
วันนี้สอบ! ทุกคนพูดตรงกันว่ายาก...มาก แต่ก็ไม่มีใครเครียดที่ทำไม่ได้ จากนั้นก็ถึงเวลากินข้าวเที่ยง พอกินเสร็จก็ร่วมกิจกรรมนำเสนอผลการร่วมกิจกรรมกับพี่มัธยมและเพื่อนๆ จนถึงเย็นก็ไปที่คุ้มขันโตก ที่นั่นมีอาหารหลากหลายชนิด และได้ดูการแสดงมากมาย สนุกมาก..สนุกจริงๆ

วันที่ 29 ตุลาคม 2551
พอสอบเสร็จคนฮ่องกงก็กลับบ้านกันไปบางส่วน ส่วนคนที่เหลือพอสอบเสร็จก็เล่นกันเสียงดังไปหมด วันนี้มีการไปเที่ยวที่สวนพฤกษศาสตร์ อำเภอแม่ริม เมื่อไปถึงก็แบ่งกันเป็นกลุ่มๆ แล้วให้ไปที่ส่วนต่างๆ ได้เห็นพืชแปลกๆมากมาย พอถึงเที่ยงก็กินข้าวที่นั่น อาหารมีน้อยแถมคนเยอะ ทำให้ต้องแย่งกันตัก ที่นั่งก็ไม่มี …(เฮ้อ! กรรมของก้านตองจริงจริ๊ง..) พอกินเสร็จก็ไปที่ปางช้างแม่สา ได้ให้อาหารช้าง ดูช้างอาบน้ำ และการแสดงของช้าง เช่น นวดให้เจ้าของ ปาเป้า วาดรูป เตะฟุตบอล และวิธีขึ้นลงช้าง มีของที่ระลึกขาย เพื่อนๆซื้อกันหลายคน แล้วก็ทุกคนขึ้นรถกลับโรงแรม...จากนั้นตอนเย็นมีงานเลี้ยงแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม มีกาดหมั้วและการแลกของที่ระลึกกัน งานนี้สนุกมาก ของที่หนูเตรียมไปแลกกับเพื่อนๆ เป็นเหรียญที่ระลึกจังหวัดเชียงใหม่ ด้านหนึ่งเป็นรูปวัดพระธาตุดอยสุเทพ อีกด้านเป็นตราประจำจังหวัดเชียงใหม่ (ก้านตองเจ้าขา..บอกหน่อยสิตัวเอง..ว่าแลกกับใครบ้างๆๆๆ...ถ่ายรูปมาให้ลุงป้าน้าอาดูอะป่าวจ้า...)
วันที่ 30 ตุลาคม 2551 พิธีปิด
พิธีปิดตำรวจก็ยังไม่เป็นธรรมเหมือนเดิม (อ้าว! ..อีกแล้ว) เวลาคนไทยจะเข้าห้อง ตำรวจก็จะดึงกระเป๋าไปค้นเลยอีกแล้ว แต่ถ้าเป็นคนต่างชาติก็จะขอดีๆ แล้วใช้ไฟฉายส่องดูในกระเป๋า (ไม่ยุติธรรมจริงๆด้วยละ..) พอเข้าไปในห้องก็มีการแสดงมากมายให้ดู แต่พอถึงช่วงพิธีมอบรางวัล ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง เสียงในห้องประชุมค่อนข้างดัง และผู้ประกาศอ่านชื่อนักเรียนต่างชาติไม่ออกบ้าง ไม่ทันบ้าง(เย ๆ... ก้านตองก็ได้ยินด้วยนะ...จะบอกให้..) นักเรียนส่วนใหญ่เลยหันไปเล่นเกมกัน จบพิธีได้ไปกินข้าวร่วมกันอีกมื้อ ซึ่งเพื่อนๆ ส่วนใหญ่ต้องรีบกิน เพราะต้องเดินทางกลับบ้าน
สรุปว่า
ไปค่ายคณิตศาสตร์ครั้งนี้
- หนูได้เพื่อนใหม่หลายคน ทั้งเพื่อนชาวไทยที่อยู่ในกลุ่มเดียวกัน เช่น พี่หญิง พี่ไอซ์ พี่เจนนี่ พี่กิ๊ฟ และเพื่อนต่างชาติ ...(ชื่ออะไรบ้างล่ะคะ..ก้านตองจ๋าๆๆๆๆ...มีรูปด้วยไหมล่ะคะ..ป้าๆอยากเห็นนะ)
- ได้ใช้ภาษาอังกฤษด้วยเพราะเพื่อนๆ ให้ช่วยเป็นล่ามให้..เยี่ยมจ๊ะ!
- ได้เห็นโจทย์ยากๆ
- ได้เห็นเกมที่คนต่างชาติเอามาเล่นกัน เช่น ไพ่ (หน้าตาแปลกๆ), ลูกบิด (Rubric) 5x5
- ข้อเสียคือสถานที่ที่ไปทัศนศึกษากันนั้นหนูเคยไปมาหมดแล้ว
- เนื่องจากได้นั่งรถคันเดียวกันกับเด็กฮ่องกงที่ไม่ค่อยพูดกับคนไทยเท่าไหร่ จึงไม่ค่อยได้เพื่อนชาวต่างชาติ
- ฝนตกบ่อยมาก
ขอบคุณคุณครู และพี่ๆ เพื่อนทุกคน ที่ช่วยดูแลหนูมาตลอดทั้งงาน ขอบคุณมากๆ ค่ะ
ก้านตอง 
..ก้านตองบันทึกหลายวันแล้ว..แต่ครูอ้วนไม่ได้นำขึ้นบล็อกซักกะทีค่ะ(ครูอ้วนขอโทษนะจ๊ะ)
..กับวิชาชีวิต..ประสบการณ์ชีวิต..ของน้องก้านตอง ค่ะ..
ตอนต่อไปน่าสนใจมากค่ะ..น้องก้านตองเป็นนักยิงธนูด้วย


สวัสดีครับ ท่านอาจารย์วัชราภรณ์ ศน.อ้วน ที่เคารพ
-นานแล้วครับครูสุไม่ได้เยี่ยมห้องเรียนนี้เลย
-บรรยากาศในงาน ดูเด็ก ๆ เหมือนอยู่ต่างประเทศเลยครับ
-เพื่อน ๆ จากหลากหลายชาติ หลายสถานศึกษา น้องก้านตองคงได้รับประสบการณ์ที่มีความรู้และความสนุกแน่ ๆ
สวัสดีค่ะ
สวัสดียามดึกค่ะ...
ยืนยันคำพูดพี่ส้มนัฐพร จันทร์ส่งสิงห์
ศน.อ้วน ยิ้มสวย จริงๆค่ะ เห็นแล้วเคลิ้ม คริ..คริ...
ไม่ได้เข้ามาเยี่ยมบ้านหลังนี้นานแล้วค่ะ
ฝากความคิดถึง ถึงคุณพ่อ คุณแม่ และน้องก้านตองคนเก่งด้วยนะคะ
ฝากจันทร์คืนนี้ กล่อม ศน.อ้วน ฝันดีนะคะ
ก้านตอง น้องรัก
ได้รู้จัก ประสบการณ์ ได้ขานไข
เห็นสิ่งดี สิ่งงาม ตามตั้งใจ
เห็นสิ่งผิด พลั้งไป ไว้ปรับปรุง
นี่แหละชีวิต
ให้ก้านตอง ขบคิด มีหล่นรุ่ง
สิ่งดีดี ก้านตอง ต้องผดุง
สิ่งไม่ดี พึงมุ่งรับ ไปปรับเทอญ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ..ครูสุ
สวัสดียามเช้าค่ะ.คุณครูส้ม
ครูตุ๊กจ๋า...
ฝากภาพเด็กๆสนุกกับเจ้าทุย..ให้ดูค่ะ
..สุขสันต์วันเสาร์นะคะ..
สวัสดีครับ...เป็นการลงทุนการศึกษาที่คุ้มค่า...เสริมสร้างปัญญาพัฒนาการเด็กไทย..น่าอิจฉาแท้หนอ..ครูกศน. ไม่มีโอกาส..อย่างนี้บ้าง ที่ล้วนพลาด..ขาด...ด้อย..ทุกๆเรื่องแต่สิ่งที่เรามีคือหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยพลังที่จะช่วยยกระดับสติปัญญาความรู้ให้กับกลุ่มเป้าหมายในทุกๆบริบทสังคม ชุมชน
อรุณสวัสดิ์ค่ะ..คุณครู พิสูจน์ ที่เคารพ
ก้านตอง น้องรัก ได้รู้จัก ประสบการณ์ ได้ขานไข
เห็นสิ่งดี สิ่งงาม ตามตั้งใจ เห็นสิ่งผิด พลั้งไป ไว้ปรับปรุง
นี่แหละชีวิต ให้ก้านตอง ขบคิด มีหล่นรุ่ง
สิ่งดีดี ก้านตอง ต้องผดุง สิ่งไม่ดี พึงมุ่งรับ ไปปรับเทอญ
อรุณสวัสดิ์เช้าวันเสาร์ค่ะ..ท่านผอ. ajankoy
ให้เด็กคิดเด็กทำเด็กเดินทาง
ให้เด็กสร้างเด็กสุขสนุกสนาน
ให้เด็กเรียนรู้เหงื่อกับเนื้องาน
นี่คือการศึกษาอย่างแท้จริง
.
ครูกานท์
ทุ่งสักอาศรม
น้อมคารวะ..ท่านอาจารย์ศิวกานท์ค่ะ
เมื่อเด็กอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้
กระบวนการเรียนรู้กลุ่มสาระอื่นๆก็มืดบอด
เมื่อเด็กคิดไม่เป็น
การเรียนรู้ก็ไม่สามารถนำไปสู่การปฏิบัติและการใช้ชีวิตอย่างมีศักยภาพ
เมื่อเด็กไม่รักการอ่าน
โลกแห่งการเรียนรู้ก็จำกัดและคับแคบ
ฝากบทกลอน “การอ่านเพื่อชีวิต” ของอาจารย์ศิวกานท์ ปทุมสูติ (ชอบมากค่ะ)
เมื่อคุณหยิบหนังสือขึ้นถืออ่าน คุณจะพบคุณจะพานบานหน้าต่าง
แต่ละบทแต่ละบานผ่านใบบาง คุณจะเห็นเส้นทางกว้างและไกล
เมื่อคุณเปิดหนังสืออ่านหนังสือ ด้วยสมองและสองมือพลิกใบใหม่
คุณจะรู้คุณจะเห็นความเป็นไป คุณจะอ่านโลกทั้งใบไม่ยากเลย
อ่านเอาเรื่องอ่านเอารสความรู้สึก อ่านความนึกความคิดวิจิตรเฉลย
อ่านความเท็จความจริงสิ่งงอกเงย เพื่อวันหนึ่งจะผลิเผยความงอกงาม
เมื่อคุณอ่านหนังสืออย่างเลือกสรร คุณจะยิ่งพบสิ่งอันสวยอร่าม
เหมือนขึ้นสู่ภูสูงรุ่งเรืองราม เห็นทิวทามคามถิ่นถ้วนสุนทรีย์
ยิ่งต่อยอดสู่ยอดของการอ่าน จิตวิญญาณภูมิปัญญาส่งราศี
คุณจะยิ่งพบว่าคุณเป็นขุนคีรี เหมือนเมธีปราชญ์ทั้งหลายได้พบแล้ว
เมื่อคุณรักการอ่านจงมั่นใจ คุณจะได้อีกใหญ่หลวงแม้ดวงแก้ว
แก้วชีวีโคมชีวันอันเพริศแพร้ว จะส่องแนวทางอันนิรันตราย
คือ “การอ่านเพื่อชีวิต”ที่ดีกว่า เพื่อค้นหาความงามและความหมาย
ความเป็นคุณความเป็นคนอันแยบคาย ตลอดสายลมปราณสามัญมนุษย์
เมื่อคุณปิดหนังสือด้วยความสุข แต่ละคราความทุกข์ก็สิ้นสุด
เมื่อคุณพร้อมสำหรับการก้าวรุด ฝันที่คุณสมมุติก็เป็นจริง.
มาเป็นกำลังใจให้พี่และน้องก้านตองเจ้า ^^ กิจกรรมมีเรื่องราวมากมายที่น้องจะได้รับประสบการณ์ เป็นวิชาชีวิต..ประสบการณ์ชีวิตอย่างที่พี่อ้วนว่ามานั่นล่ะเนอะ
สวัสดีค่ะป้าอ้วน
บล็อกและรูปที่ป้าอ้วนถ่ายมาสวยมากเลยค่ะ...
พอดีช่วงที่ไปค่ายฯ หนูไม่มีกล้องถ่ายรูปไปด้วย เลยไม่ได้ถ่ายรูปเพื่อนๆ ที่แลกของที่ระลึกด้วยมาคะ... เเต่หนูใช้กล้องของคุณพ่อถ่ายรูปของที่เเลกมาให้คุณลุง คุณป้า และพี่ๆ ทุกท่านดูนะคะ
* ภาพนี้เป็นของที่เเลกกับเพื่อนๆ นักเรียนไทยมาค่ะ
* สองชิ้นนี้ได้มาจากเพื่อนนักเรียนบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย
* พวงกุณญแจลูกบอลนี้ เพื่อนชาวบราซิลให้มา
* ของที่ระลึกจากอัฟริกาใต้ได้มาหลายชิ้นหน่อย มีทั้งลวดร้อยลูกปัดเป็นรูปช้าง รูปแรด (ชิ้นนี้หนูชอบมากเป็นพิเศษ) มีเหรียญ และเข็มกลัด
* ตุ๊กตาสาวน้อยแสนน่ารักตัวนี้ ครูรัชฎาพรให้มาเป็นที่ระลึกค่ะ...
ก้านตอง
สวัสดีค่ะ ครูสุ คุณครูนัฐพร และครูตุ๊กแก~natadee![]()
ขอบคุณมากค่ะที่แวะมาคุยกับหนู งานนี้เหนื่อยน่าดู... แต่ก็ได้ประสบการณ์และเพื่อนใหม่ๆ หลายคน หนูว่าคุ้มค่ามากๆ เลยค่ะ
![]()
สวัสดีค่ะคุณครูพิสูจน์
ขอบพระคุณคุณครูมากๆ ค่ะ หนูจะจำคำสอนของคุณครูไว้ใช้ตลอดไป และสัญญาว่าจะพยายามรักษาสิ่งดีๆ ไว้ และปรับปรุงในสิ่งที่ไม่ดีค่ะ
สวัสดีค่ะ ajankoy และครูกานท์
หนูอยากให้ผู้ใหญ่ัทั่วโลกคิดเหมือนครูกานท์ เด็กๆ คงมีความสุขกันมากเลยค่ะ
ขอบคุณคุณครูทุกท่านอีกครั้งค่ะ
ก้านตอง
สวัสดียามเช้า..น้องต้อม..เจ้า
จ๊ะเอ๋..ก้านตองจ๋า
ก้านตองจ๋า..อีกนิดค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่อ้วนขา
จะมีโอกาสได้นั่งทานด้วยกันบ้างไม๊คะเนี่ยะ
(^_^)