ความจริงผมแจ้งกับทางสาขาวิชาไปว่า ผมวันหยุดของผมประจำสัปดาห์คือวันจันทร์กับอังคารครับ (สาขาวิชานี้เลือกวันหยุดได้เองครับ) แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังทำงานอยู่เหมือนปกติ ที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมคือ ไม่ต้องเร่งรีบกับงานมากเหมือนเมื่อก่อนเท่านั้นเอง และที่สำคัญสุดๆ คือ ไม่ต้องยุ่งกับคนอื่นเหมือนก่อน ทำงานได้อย่างเป็นอิสระดี แล้วก็ยิ่งยินดีเป็นอย่างยิ่งที่คิดว่า ในอนาคตสองปีนี้ คงไม่มีตำแหน่งบริหารใดๆ มากวนสมาธิอีก เพราะครั้งล่าสุดที่ถูกเสนอชื่อให้ไปรับตำแหน่งบริหารอีก ก็ได้รับการพิจารณาว่า ผมลาออกเพื่อตั้งใจเรียน ดังนั้นเมื่ออนุมัติด้วยเงื่อนไขนั้นแล้ว จะให้กลับมาตำแหน่งบริหารอีกได้อย่างไร ในเมื่อเงื่อนไขดังกล่าวยังไม่ได้เปลี่ยนแปลงไป งานนี้ได้ลบข้อสบประมาทของเพื่อนอาจารย์หลายท่านที่บอกไว้ว่า ผมไม่มีทางหลุดวังวนนี้ได้ ได้แล้ว โล่ง....

แต่ถามว่าตอนนี้ได้ตั้งใจเรียนแล้วยัง ฮือ อันนี้น่าเป็นกังวลจริงๆ ครับ ผมยังไม่ได้เริ่มเรียนเลยครับ จนกระทั่งอาจารย์ฝากความคิดถึงมาผ่านทางรุ่นน้อง อันนี้เป็นความเข้าใจผิด เพราะจนถึงตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยว่า มีเรียนวันไหนบ้าง ที่แย่กว่านั้นคือ เดือนสองเดือนผ่านไปยังไม่ได้ไปหาท่านอาจารย์ที่ปรึกษาเลย (อันนี้ผมแย่จริงๆ)

เมื่อวานโทรคุยกับอาจารย์ หาวันไปจะพบท่าน ปรากฏคิวผมเองที่แน่นจริงๆ ลากผ่านเดือนนี้ไปเรียบร้อยแล้วครับ เลยโดนรองคณบดีคนใหม่ตำหนิว่า แหม่ ว่างจากตำแหน่งแล้ว ไม่คิดจะมาช่วยงานหน่อยหรือ? แฮะแฮะ อยากช่วยอยู่หรอกครับ แต่ไม่มีเวลาจริงๆ นี่ดีนะครับที่งานวิจัยอีกชิ้นหนึ่ง เขาไม่ยอมโอนเงินมาให้ ผมก็เลยไม่รู้จะเดินโครงการต่ออย่างไร ไม่โอนมาก็ไม่ทำ คนผิดสัญญาไม่ใช่ผมครับ

โรคโอนงบวิจัยมาช้านี้ ไม่รู้เป็นไงเกิดกับผมได้เกือบทุกโครงการเลย ทุกครั้งที่เซนต์สัญญาบอกหนึ่งเดือนได้รับเงิน แฮะแฮะ สองโครงการแล้วครับ ที่เกินสองเดือนจึงจะโอนมา ส่วนโครงการนี้สามเดือนเข้าไปแล้ว

ออ. ที่น่าดีใจอีกเรื่องหนึ่ง คือ โครงการที่เสนอสาขาวิชาไว้ว่าผมจะทำ ปรากฏผมไม่ได้เข้าประชุม (ไปเก็บข้อมูลที่มาเลย์) ชาวบ้านชาวเมืองเขาเลยตัดโครงการผมเสียไม่เหลือสักโครงการเดียว แหม่ สะใจดีครับ ว่างไปอีกหลายงาน อันนี้ขนาดบอกไว้แล้วว่าจะทำๆ ก็ยังมาตัดโครงการกันได้ แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ทำเองก็ได้ เพราะยังงัยเป็นเป็นโครงการที่สร้างรายได้ได้ดี สาขาวิชาไม่สนใจ ผมก็ไม่สนใจสาขาวิชาเหมือนกัน แฮะแฮะ กะว่าเอาโครงการไปฝากที่สำนักวิทยบริการก็ได้ (เผือว่า ว่าที่ผอ.คนใหม่สนใจ)

แฮะแฮะ สงสัยจะบ่นมากกว่านี้ไม่ได้แล้วครับ เนื่องจากต้องใช้สมาธิเขียนบทความสักเรื่องหนึ่งสำหรับใช้เป็นเอกสารประกอบการอบรมที่ผมได้โอกาสจาก ผอ.จรรยา แผนสมบูรณ์ ทำโครงการอบรมบุคลากรกระทรวงยุติธรรมในสามจังหวัด เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานในพื้นที่ อันนี้โจทย์ของท่านให้ผมคือ ทำให้เจ้าหน้าที่เข้าใจอิสลามและวัฒนธรรมของคนสามจังหวัดครับ ผมไม่ได้เป็นวิทยากรครับ แต่เป็นคนจัดทำหลักสูตร และดำเนินรายการทั้งหมด การเตรียมงานตอนนี้เกือบเสร็จสมบูรณ์แล้วครับ แต่ที่น่าเสียดายคือ ผู้ทรงคุณวุฒิหลายท่านพากันไปทำฮัจยีหรือไม่ก็ติดภาระกิจอื่น เลยมาเป็นวิทยากรให้ไม่ได้ ออ.แต่รับรองได้ว่า ที่มีอยู่แล้วก็สุดยอดดดดดด

แล้วจะหาเวลามาเขียนบันทึกเพิ่มบ่อยๆ ครับ (ขออภัยที่ทำให้หลายคนคิดถึง)