การประเมินคนเพื่อรับรางวัล

        ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา   ผมและคณะกรรมการได้ออกประเมินคนเพื่อรับรางวัล   โดยประเมินจากคุณสมบัติเป็นคนเก่ง และ คนดี

        มีอยู่ คู่หนึ่ง ที่ผมและคณะกรรมการบางท่านเห็นไม่ตรงกัน คือ

        ก.  ผลงานมาก   แต่เบื้องหลังไม่มีน้ำใจ

        ข.  ผลงานน้อย    แต่เบื้องหลังเป็นคนมีน้ำใจ

        ผมบอกว่า ตามความคิดเห็นของผมเอง  ผมเสนอให้ ข.   แต่กรรมการอีกท่าน บอกเสนอ ให้ ก.  โดยเขาบอกว่าเขาดูที่ผลงาน  และไม่สนใจว่าเบื้องหลังจะเป็นอย่างไร เขาไม่รู้ เขาไม่สนใจ  ขอให้มีผลงานมากเป็นเกณฑ์   ผมก็บอกไปว่า  ผมขอเสนอให้ ข. ก็แล้วกัน  เพราะ ก. มีพฤติกรรมเด่นชัดว่าเป็นคนไม่มีน้ำใจ  แต่ ข. เป็นมีน้ำใจ

         กรรมการอีกท่าน เห็นด้วยกับผม  อีกท่าน สงวนท่าที   ผมเลยขออนุญาต “ฟันธง” ในฐานะประธานว่า ผมให้ ข. คือ ขอให้มีน้ำใจมาก่อน ส่วนผลงานพัฒนากันได้

        จากประสบการณ์ที่ผ่านมา หลายครั้งที่เรามักประเมินคนกันแบบ “ผักชี”  กันมาก   และมักจะสร้างผลงานกันแบบ “ผักชี”  โดยขาดความมีน้ำใจ ความเอื้ออาทร   พอได้รางวัลไปแล้ว หลายคนก็ร้อง “ยี้”

        เรามาร่วมสร้างวัฒนธรรมการประเมินกันแบบ “ผักรวม” (ความเก่ง บนพื้นฐาน ของความดี)  แทนการประเมินกันแบบ “ผักชี” (สวยแต่รูป จูบไม่หอม)  กันดีกว่านะครับ

 

                                    ขอบคุณครับ