เริ่มจากอะไรดีน๊า....
ต่อจากบันทึกที่แล้ว เมื่อตามสองผู้รู้มาเมืองอุบลแล้ว รุ่งเช้าก็เริ่มปฏิบัติการ โดยเริ่มที่ชวนเข้า BAR แต่ไม่ใช่ eBA ที่หน้าโรงแรมเพราะเขาปิดปรับปรุงไปเสียแล้ว
ความคาดหวังของกลุ่มผู้เข้าร่วมคาดหวังมากสุด คือ "ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับ หลักการ วิธีการสร้างแผน ที่ชัดเจน สามารถวัดได้ และเป็นประโยชน์อย่างแท้จริง"
และเมื่อถามถึงประเด็นข้อสงสัยก่อนการทำแผน ลองดูกันว่าเหมือนคำถามที่มักจะเกิดขึ้นกับหลาย ๆ คนหรือไม่


สวัสดีค่ะ น้อง
สวัสดีค่ะครูอ้อย
สวัสดีค่ะ
เรียนท่านพิชชา ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับ
ได้เรียนรู้ แตละอยากรู้คำตอบจากคำถามเหล่านั้นด้วยครับ
แสงแดดอ่อนแย้มรับอรุณยิ้ม
พื้นยอดหญ้าเอมอิ่มปริ่มน้ำค้าง
มวลเมฆขาวอาบอวลเนื้อนวลปราง
พรายสะพร่างเก็จพราวราวกลางวัน
ทุกวันคืนพ้นผ่านบันดาลพบ
ดั่งประสบวิมานผ่านความฝัน
ดวงดอกไม้ผลิรอล้อตะวัน
หลากสีสันผ่านฟ้าทะเลดาว
ผ่านเส้นสายพริ้มพรายในวันรุ่ง
แสงสีรุ้งทอทาบอาบเมฆขาว
เหมือนมอบร้อยใยรักพักสักคราว
หลายเรื่องราวเหนื่อยนักแวะพักล้า
ให้ธรรมชาติรักษาคราทนทุกข์
มาปลอบปลุกกล่อมขวัญสู้วันหน้า
แล้วสู้ต่ออย่าท้อต่อชะตา
ธรรมชาติรักษาใจหายสักวัน
สวัสดียามเช้าครับ
ผมเคยชวนคนในหน่วยงานให้ร่วมทำแผนพัฒนานิสิตอย่างเป็นรูปธรรม วางระยะยาวสัก 4 โดยสาระหลักคือการกำหนดยุทธศาสตร์ของการพัฒนานิสิตให้มีคุณลักาณะที่พึงประสงค์
แต่น่าเสียดาย, ยังเริ่มต้นไม่ได้อย่างที่ใจคิด เพราะเรื่องของแผนยังเป็นเรื่องที่หลายคนไม่เข้าใจและไม่สันทัด เคยชินกับการทำแบบเรื่อย ๆ ...
นี่คือความจริงที่คิดว่า หลายที่หลายแห่งน่าจะเผชิญปัญหานี้บ้างเหมือนกัน
สวัสดีครับ...คุณพิชชา
ตอนนี้ กศน. ก็กำลังที่จะเข้ารับการประกันคุณภาพด้วยเหมือนกัน แต่ละคำถามเป็นประโยชน์มากครับ... ขอยืมไปใช้หน่อยนะครับ...ขอบพระคุณล่วงหน้า จะติดตามตอนต่อไป