ถ้าการจากกันของเราทั้งหลาย เป็นเรื่องธรรมชาติก็จริง แต่คิดว่าการพบเจอกันนั้น ช่างเป็นของขวัญอันล้ำค่าของธรรมชาติด้วย

          ....ผู้เขียนคิดถึงสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ผู้เสด็จสู่สวรรคาลัย....

ถ้าการจากกันของเราทั้งหลาย เป็นเรื่องธรรมชาติก็จริง แต่คิดว่าการพบเจอกันนั้น ช่างเป็นของขวัญอันล้ำค่าของธรรมชาติด้วย ผู้เขียนอาจใช้คำราชาศัพท์ไม่ค่อยจะเป็น เพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา ทำงานอยู่ในชนบทเป็นส่วนมาก ถึงเป็นข้าราชการ แต่ก็มีโอกาส ได้เข้าเฝ้าน้อยมาก และยังเป็นการเข้าเฝ้า ที่ผู้เขียนได้เป็นผู้ชมพระบารมี พระราชวงค์ ในส่วนเดียว คำพูดต่อจากนี้ จึงเป็นคำสามัญชน แต่กลั่นออกมาจากใจในส่วนลึก

  เมื่อวานนี้ ผู้เขียนได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจดีแล้ว และทำสำเร็จเป็นครั้งที่สอง

  นั่นคือการทำบุญ ถวายภัตตาหารเป็นสังฆทานแด่พระสงฆ์ เพื่อถวายพระกุศลแด่สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ ด้วยไม่มีสิ่งใด ที่จะมีค่าไปกว่าบุญกุศล ผู้เขียนคิดแบบนี้ แด่ผู้ที่เรารักและเทิดทูนเสมอมา และในยามจากไป

Dsc01209

วันที่ ๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

เป็นการทำบุญของชาวเขาคันทรง เพื่อถวายพระกุศล

แด่สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ

 ก่อนวันงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ

Dsc01218

ผู้เขียนทำบุญวันนี้ในฐานะราษฏรเต็มขั้น

ผู้มีความจงรักภักดี แด่พระองค์ท่าน

และด้วยความอาลัยอย่างสุดซึ้ง

Dsc01188

 

พวกเราทุกคน ทำบุญด้วยใจเบิกบาน

 

Dsc00932

ด้วยอาหารพื้นบ้าน

ที่ปรุงด้วยตัวเองอย่างง่ายๆ

 แต่กำกับด้วยดวงใจแห่งความภักดี

Dsc01229

บอกบุญปัจจัยถวายพระ

รอบเดียวก็ได้ศรัทธามามากมาย

Dsc01223

เจ้าสมาชิกใหม่ของสถานีอนามัย

วัยเจ็ดวัน ก็ได้มีโอกาสมาฟังพระสวด

และทำบุญกับแม่ด้วย สาธุ

  บุญเพ-ลา สองนี้ ชาวเขาคันทรง ก็ยังมากันอย่างอบอุ่นเหมือนเดิม ด้วยความตั้งใจว่า เราจะทำบุญกันอย่างง่ายๆ จะได้ทำได้บ่อยๆ การทำเหตุสิ่งใด ย่อมได้รับผลเช่นนั้นแล

  ถวายพระกุศลนี้แด่พระองค์ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอฯ อย่างสามัญชน