น้องโย่ หนุมาน ลิง

  

 

    สวัสดีครับท่านผู้อ่าน  ทุกๆท่านขอเล่าต่อนะครับ  เมื่อได้เพลงเป็นที่พอใจ  ทุกคนตกลงให้ใช้เพลงนี้  เพราะวัยรุ่นดี..อิอิ   ผมเริ่มเต้นออกท่าทางไปตามเนื้อเพลง  ผู้ชมที่บ้านดูแล้วบอกพอไปได้  อิอิ

แล้วก็มาถึงชุดที่จะต้องใส่  เป็นหนุมาน  แม่ไปติดต่อร้าน ที่เขามีชุดให้เช่า ทางร้านบอกว่าชุดเด็กไม่มี  มี

 

 

แต่ผู้ใหญ่  แล้วก็ไม่มีหัวหนุมานด้วย  งานนี้มีเครียดเลยครับ  แม่ไปปรึกษาครู กฤษ  เสร็ฐกิจดี  เล่าเรื่องให้ฟัง  ท่านผู้อำนวยการ  โรงเรียน อุภัยภาดาวิทยาลัย  ฟังแล้วบอกว่าผมจะลองติดต่อ  โรงเรียนต่างๆดูว่าที่ไหน มีชุดหนุมานบ้าง  คำตอบมาคือไม่มีครับ  แต่มีผู้แนะนำให้ไปดู  ที่บ้านดนตรีไทย  ในจังหวัดสุพรรณ  ท่าน ผ.อ.กฤษ  ตกลงจะไปหาให้เอง  ท่านบอกลูกศิษย์  จะออกงานต้องให้ดูดีหน่อย  แม่บอกไม่รบกวนท่านงานมาก  ขอไปหาดูเองก่อน  คุยกันอยู่สักพัก คุณครูผู้มีหน้าที่ดูแลชุดการแสดงของโรงเรียน  ได้ให้ความคิดเห็นมาว่า เราน่าจะดัดแปลงแต่งเติมจาก อุปกรณ์ที่ทางโรงเรียนมีอยู่  ถึงไม่เหมือนก็คงคล้ายๆ  เมื่อได้ความคิดนี้  คุณครูพาผมไปลอง  ตัดบ้างเติมบ้าง แต่งใหม่บ้างเท่าที่จะมีของและหาได้  เมื่อลองเป็นที่พอใจ  ทำเอาคุณครูเหงื่อตกไปตามๆกัน  ลองใส่แล้วไปให้ท่าน ผ.อ.ดู ท่านบอกว่าผ่าน คุณครูดีใจหายเหนื่อยครับ   นี่แหละครับเบื้องหลังการ มาเป็นหนุมานน้อย 

ถึงเวลาที่จะต้องขอบคุณ  ทุกๆท่านที่ให้โอกาสและช่วยเหลือ  จนกระทั่งลิงได้ไปออกลวดลาย และลีลา

ขอบคุณท่านผู้อำนวยการ โรงเรียน อุภัยภาดาวิทยาลัย  นายกฤษ  เสร็ฐกิจดี  ที่ท่านช่วยเหลือเป็นธุระ  ขอบคุณท่านมากครับ

ขอบคุณคุณครูของ โรงเรียน อุภัยภาดาวิทยาลัยทุกๆท่าน ทั้งโรงเรียน

ขอบคุณพี่ โชค(หลงหาด) ที่ช่วยจัดหาเพลง และทำแผ่นให้เสียงเพลง ประกอบการแสดงท่าหนุมาน  ขอบคุณพี่มากครับ

ขอบคุณ ท่านอาจารย์ พิสูจน์ ที่ให้โดยสาร รถโรงเรียนบางลี่วิทยา  ทั้งไปและกลับ  ขอบคุณอาจารย์มากครับ

ขอบคุณ ลุงเอกที่ให้โอกาสผมได้ไปเที่ยว  สิ่งที่ได้รับจากลุงเกินคำบรรยายครับ  ขอบคุณลุงมากครับ

สุดท้ายขอบคุณ  พี่ ป้า น้า อา ลุง ตา ทุกๆท่านที่ไปร่วมงาน ท่านให้ความรัก ความเมตตาต่อผมอย่างอบอุ่น  ขอบคุณครับ

ขอบคุณทุกๆท่านที่แวะมาอ่าน  ขอบคุณ ลุงอัยการ ที่แนะนำให้เขียน ขอบคุณครับ  จบแล้วครับ