นิเทศแบบกัลยาณมิตร

 

ปัจจุบัน  มีบางคนที่หลงเข้าใจบทบาทของการนิเทศการศึกษาที่คลาดเคลื่อน   จึงขอนำมาทบทวน (ของเก่าเล่าใหม่)  ดังนี้

 

        มีผู้ให้หลักการในการนิเทศการศึกษา ไว้หลายท่าน  เช่น

       นิเทศการศึกษา   จะต้องเคารพความแตกต่างระหว่างบุคคลเป็นความร่วมมือ  ร่วมใจ ในการดำเนินงาน   ใช้ความรู้  ความสามารถในการปฏิบัติงาน เพื่อให้งานนั้นไปสู่เป้าหมายที่ต้องการ  (Burton and Brueckner,  1955)

        การนิเทศการศึกษา   ควรเป็นการแสวงหาความสามารถพิเศษ  ของแต่ละบุคคล แล้วเปิดโอกาสให้ ได้แสดงออกและพัฒนาความสามารถเหล่านั้นอย่าง เต็มที่ (Burton and  Brueckner,  1955)

การนิเทศการศึกษา   มุ่งให้ครูรู้จักวิธี  คิดค้นการทำงานด้วยตนเอง  มีความสามารถ ในการนำตนเอง  และสามารถตัดสินปัญหาของตนเองได้  (Adams and Dickey, 1953)

          การนิเทศที่ดี   จะต้องสร้างบรรยากาศที่เป็นกันเอง   ยั่วยุและสร้างความเข้าใจอันดีต่อกันและต้องทำให้ครูรู้สึกว่า   จะช่วยให้เขาพบวิธีที่ดีกว่า ในการทำงาน เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์  (Franseth 1961 : 23 - 28)

             การนิเทศการศึกษา ควรเป็นไปอย่างง่ายๆ ไม่มีพิธีรีตอง (Briggs and Justman,1952)

 

      จากหลักการของการนิเทศดังกล่าว  ผู้นิเทศ จึงไม่ใช่ผู้สอน  ผู้บอก  ผู้อธิบาย  หรือ ผู้รู้ดีกว่า

        แต่ผู้นิเทศ คือ กัลยาณมิตร  ที่จะส่งเสริมสนับสนุนให้ผู้ถูกนิเทศเขาคิด เขาทำ  ด้วยตัวของเขาเอง ตามที่เขาถนัด ตามความสามารถของเขา

       ให้เขาเก่งขึ้นมาด้วยตัวของเขาเอง

         นั่นคือ  สุดยอดของการนิเทศ  ที่เรียกว่า

          นิเทศโดยไม่นิเทศ

 

                                     ขอบคุณครับ