หลังเกษียณ  มีบุคคลและหน่วยงานหลายแห่งติดต่อเชิญผมไปทำงานที่เป็นชิ้นเป็นอัน  ผมเองก็ให้เหตุผลไปดังที่เขียนไว้ใน “KM เล่มจิ๋ว” ว่าจะไม่ทำอะไรที่อยู่ในกรอบให้เครียดต่อไปอีก  นอกจากตอนนี้เป็นกรรมการสถานศึกษาโรงเรียนมัธยม 3 แห่ง  และเป็นที่ปรึกษาให้ โรงเรียนสยามบริหารธุรกิจ นนทบุรี (SBAC)ซึ่งก็มีกติกาที่ไม่ผิดความตั้งใจ และ ดร.ประสาน  ประวัติรุ่งเรือง(ผอ.) และอาจารย์ที่นั่นก็ให้เกียรติกับผมมากทีเดียว  นอกนั้นก็รับไปเป็นวิทยากรบรรยายตามที่ยังมีแฟนๆผูกพันกันอยู่  ชีวิตก็มีรสชาติหลายรูปแบบดี ที่ตนเองรู้สึกพอใจในตอนนี้  ก็ต้องดูกันต่อไปว่าจะปรับตนอย่างไรให้มีความสุขและมีคุณค่าที่สุดในวัยเกษียณ
        และเมื่อวานนี้ SBACขอให้ผมช่วยพูดกับคณะผู้บริหารและอาจารย์ สัก 30 นาที ในการประชุมอาจารย์ทั้งโรงเรียน  ผมก็ใช้ประเด็นว่า  “เปิดใจ เพื่อรู้เขารู้เราระหว่างกัน”  ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องเล่าถึงประสบการณ์  แนวคิดของผม เกี่ยวกับการจัดการศึกษา (ฉาย Powerpointประกอบ) ซึ่งผมถือว่าอาจารย์แต่ละท่านก็มีบริบทของตนเอง  หากเห็นว่าแนวคิดนี้มีประโยชน์อาจเชื่อมโยงแนวคิดไปใช้ให้เหมาะกับตนเองต่อไป
       เรื่องหนึ่ง  ที่ผมได้วาดหวังถึงก็คือ  สมรรถนะของอาจารย์ที่นี่  (ซึ่งได้ร่วมกันคิดและแลกเปลี่ยนกับ ดร.ประสาน แล้ว) ก็เลยเอามาแลกเปลี่ยนกับอาจารย์ต่อ  ว่าน่าจะมีอย่างน้อย 4 สมรรถนะหรือไม่คือ
 1.มีคุณธรรม จริยธรรม เน้นด้านความรับผิดชอบ และจิตวิญญาณความเป็นครู
 2.มีความรู้แน่นในวิชาที่สอน มีทักษะและมีความสามารถในการถ่ายทอดให้นักเรียนนักศึกษาจนสามารถปฏิบัติได้จริง
 3.ความสามารถในการจัดการ(กระบวนการในการจัดการ)
 4.มีบุคลิกภาพของความเป็นผู้นำ (แบบอย่างในการแต่งกาย และทางสังคม)

             จะเล่าเรื่องคุณลักษณะครูที่เข้าถึงหัวใจของศิษย์ในบันทึกครั้งต่อไปครับ..