ป่าเหนือเมื่อหน้าดอกไม้บาน..ลมฝนบนฟ้าผ่าน...

ป่าเหนือเมื่อหน้าดอกไม้บาน  ลมฝนบนฟ้าผ่าน  ฟ้ามองดั่งม่านน้ำตา...... 

ไปเที่ยวเมืองเหนือมาค่ะ ไปดอยอ่างขาง...เมื่อต้นเดือน  ไม่ได้หนีงานนะคะ แค่ไปพักสมอง..5555

อากาศไม่หนาว มีฝนปรอยๆ อาจจะเป็นช่วงมรสุมเข้าส่งท้าย ปลายฝนต้นหนาวกระมังคะ แต่ก็ดีไปอีกแบบที่ทำให้เวลาขับรถไปไม่ร้อนมากนัก....ระหว่างทางเพื่อประหยัดเวลา(และค่าใช้จ่าย!!!!) เราเตรียมอาหารไปกินกันเองค่ะ เรียกกันเล่นๆ  "เหลาริมทาง"

  

ที่พักที่เราไปพักกันเป็นโฮมสเตย์ค่ะ  แหม!!! ไปอย่างเกษตรท่องเที่ยวตะลอน ตะลอนทัวร์นี่คะ จะพักโรงแรมหรูๆก็ดูจะเป็นอันตรายกับตังค์ในกระเป๋าเนอะ....ที่พักเป็นบ้านไม้ชายดอย  ชื่อ บ้านสวนเรือนฝันค่ะ เจ้าของเคยเป็นคุณครูแล้วเกษียณตัวเองมาตามล่าหาฝัน..(อยากเป็นเจ้าของกิจการบริการค่ะ) ที่พักสวยมาก อาหารก็อร่อย มิตรภาพน้ำใจเพียบ....อยากไปอีกจัง :>

วันรุ่งขึ้น เราก็ออกเดินทางไปดอยอ่างขาง...ฝนตกนิดหน่อยพอได้บรรยากาศ ระหว่างทาง เห็นดอยเชียงดาวมีผ้าห่มสีขาวคลุม..สวย อีกแล้ว...แล้วระหว่างขึ้นไปอ่างขางที่ขาไปเราขึ้นทาง เมืองงาย นะคะ ไกลหน่อยแต่ทางจะได้ไม่ชันจนเกินไป ก็มีคุณทหารหาญกล้าที่มาคอยตั้งด่านขอดูบัตรคนขับ ถามว่า ไปไหนกันคร้าบ  ...ไปเที่ยวค้า...มาจากไหนคร้าบบบบบ...จากเชียงใหม่ค้า.......ว่าแล้วเขาก็ปล่อยตัวไป ..

บนดอยอ่างขางที่เป็นหุบเขา มีเรื่องเล่าว่า เมื่อปี 2512 ในหลวงเสด็จพระราชดำเนินโดยเครื่องบินเฮลิคอบเตอร์ผ่านเห็นหุบเขาด้านล่างมีหมู่บ้านชาวเขาปลูกฝิ่น ท่านอยากให้เปลี่ยนอาชีพใหม่ที่จะมีรายได้เท่าเทียมฝิ่น จึงทรงมีพระกรุณาโปรดเกล้าให้โครงการหลวงมาดำเนินการส่งเสริมการปลูกพืชเมืองหนาว เช่น ท้อ พลับ ฯลฯ ที่อ่างขางตั้งแต่นั้นมา  เราจึงมีสถานที่ท่องเที่ยวที่เรียกว่า ดอยอ่างขาง.....

ลูกสีส้มๆที่เห็นเขาเรียกว่า "ทามาลินโร่" คนขายบอกว่าเป็นไม้ผลตัวใหม่ที่ทางโครงการนำมาทดลอง..อ่ะ เราเก๊าะเลยทดลองกินไป เนื้อข้างในคล้ายๆมะเขือเทศผสมกับเสาวรส แต่เปลือกเหนียวหนา ฝาด...ส่วนอโวกาโดซื้อมาแต่ยังไม่ได้กินเลย...ทั่วๆไปก็มีแม่ค้าชาวเขามานั่งขายผลผลิต แครอทเล็กๆ หัวมันเล็กนะไม่ใช่เบบี้แครอท มันเทศเผา ยอดโสม ฟักแม้ว  เพียบบบบบบบ....

ข้างในโครงการฯ ดอกไม้สวยมากๆ เห็นดอกที่ไม่เคยเห็น เช่น แมกโนเลีย  ฟุกเซีย คาเมเลีย  บีโกเนียปีกนางฟ้า  แต่ที่น่าทึ่งก็ดอกกล้วยไม้รองเท้านารีที่ดอกใหญ่มาก ขอย้ำ..ดอกใหญ่มากๆ

ระหว่างทางลงดอย ก็ตามเคย แวะกินข้าวเหลาริมทาง เพราะคุณแม่น้อยเจ้าของโฮมสเตย์เตรียมข้าวกล่องให้ด้วย กลัวลูกหลานจะหิวกลางทาง....

เดี๋ยวตอนหน้ายังมีพาเที่ยวต่อ อย่าเพิ่งเบื่ออ่านกันนะคะ.....