รอยยิ้มและการประนมมือไหว้เป็นสิ่งที่ผู้มาใหม่จากต่างชาติได้สัมผัสและชื่นชม

 

 

 

“รอยยิ้มที่สดใส..สองมือประนมไหว้..เสน่ห์คนไทย

ในใจมวลมิตรทั่วโลก   ในงานแข่งขันคณิตศาสตร์นานาชาติ  

:  IMC 2008   ที่เชียงใหม่ 

 

 

 

       ยิ้มรอยนี้ให้คุณ ยิ้มละมุนให้คุณคนมอง ยิ้มรอยนี้ให้น้อง ยิ้มที่มองด้วยสายตายินดี

       …ยิ้มสร้างมิตร  สร้างโลกให้แจ่มใส     ยิ้ม...เป็นสื่อ “ใจ” ส่งรอยยิ้มให้กำลังใจกัน  

       ยิ้มให้ความชื่นบาน สมานไมตรีจิตมิตรภาพ …ยิ้มจากใจจะสดใสมีเสน่ห์

       “...เราคนไทย ไปไหนต้องไหว้ไว้ก่อน..” เราคนไทย..ไปไหนต้องมือไม้อ่อน..”

เสน่ห์ที่ชวนมองของคนไทย..ประเทศเดียวในโลก

       ไหว้....มารยาทไทยที่อ่อนช้อย งดงาม

ไหว้...แสดงความเคารพ 

ไหว้....กิริยาที่งดงามของคนไทยทุกระดับ ที่ทุกชาติในโลกสัมผัสได้ 

     …ลองดูนะคะ…ทุกชาติที่มาแข่งขันคณิตศาสตร์ระหว่างประเทศ ระดับประถมศึกษาและระดับมัธยมศึกษาที่เชียงใหม่   ระหว่างวันที่ 25-30 ตุลาคม 2551   ต่างไหว้ได้สวยสดงดงาม…พร้อมรอยยิ้มที่สดใสที่ตราตรึงไว้ในทุกความทรงจำ

       บรรยากาศในงาน IMC2008   เต็มไปด้วยรอยยิ้ม และการยกมือไหว้เมื่อพบหน้า  ยิ้ม..ไหว้...     ไหว้...แล้วก็ยิ้ม        ..ยิ้มแล้วก็ไหว้..   สุขสันต์หรรษาโดยทั่วถ้วน

(ในคราบ้านเมืองกำลังอ่อนแอเต็มที่ เมื่อประชาธิปไตยกำลังเบ่งบานเต็มใจ ประชาชนกำลังเป็นใหญ่ในแผ่นดิน กฎหมายคืออะไรก็ไม่รู้เสียแล้ว  เฮ้อ..ประชดแล้วเรา  อเมริกากำลังชื่นชม “ประชาธิปไตย” ประเทศไทยกำลังบอบช้ำอย่างสาหัสกับ “ประชาธิปไตย” เช่นกัน คำเดียวกันแท้ๆ)  ..จะไปไกลแล้วนี่..อิๆ

   

รอยยิ้มและการประนมมือไหว้เป็นสิ่งที่ผู้มาใหม่จากต่างชาติได้สัมผัสและชื่นชม

…ดีจัง...ความดีของเด็กและเยาวชนไทยในสายตาของคนต่างชาติ

เด็ก ๆ ใช้รอยยิ้มที่ตาและแก้ม   ใช้สองมือยกขึ้นประกบกัน น้อมศีรษะลง

(ไม่ได้ใช้มือตบ..เท้าตบ เหมือนผู้ใหญ่ที่กำลังทำกันขณะนี้)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...ท่านผู้อ่านว่าน่ารักไหมคะ..รอยยิ้มที่สดใส..กับสองมือที่ประนมไหว้อย่างสวยงาม...