ช่วงนี้ค่อนข้างจะเงียบๆไปบ้างนะค่ะ เพราะว่ากำลังเปิดเทอมใหม่ งานที่อาจารย์สั่งก็กำลังจะทะยอยมีเพิ่มมากขึ้นค่ะ...ยามเย็นๆเหงาๆอย่างนี้คิดถึงบ้าน...คิดถึงครอบครัวจังเลยค่ะ

         เมื่ออาทิตย์ที่แล้วพึ่งกลับมากจากบ้าน ได้กลับไปกอดคนที่บ้าน ได้กลับไปรับความรักความอบอุ่น...นานๆกลับไปทีอย่างนี้ จะรู้สึกได้เลยค่ะว่าคนที่บ้าน เขารัก เขาเป็นห่วงเรามากขึ้น..ทั้งที่แต่ก่อนอยู่ด้วยกัน ก็แสนจะธรรมดามากๆ

          พอไปถึงบ้านคนแรกที่ได้กอดก็คือแม่ค่ะ...ยอมรับว่าปกติแล้วไม่ค่อยจะได้แสดงความรักออกมาเท่าไหร่ แม่ก็เขินๆไปบ้างเหมือนกัน..พ่อยิ่งแล้วใหญ่เลย อิอิ...รู้หรอกน่าว่าเขิน^_^

นานๆกลับไปที ไปถึงบ้านยังกับคุณหนูเลยค่ะ อยากกินอะไร แม่หามาให้กินหมด อะไรที่ชอบ อะไรที่อยู่กรุงเทพแล้วไม่ได้กิน แม่ก็จะหามาให้กินตลอด ...อยู่บ้านพุงไม่ยุบแลยค่ะ อิอิ กินครบ 3มื้อเลย

         นี่เป็นครั้งแรกจริงๆค่ะที่ถ่ายรูปคู่กับพ่อ หายากมากๆ...ภาพนนี้จึงภูมิใจสุดๆ ที่ได้รูปคู่กับพ่อแล้ว. อิอิ...กลับบ้านก็มีอะไรหลายๆอย่างที่ให้ทำ ตามวิถีชีวิตของคนแถวบ้านนั้นแหละค่ะ...อาชีพหลักของครอบครัวคือ ทำนา และก็ทำไร่มันสัมปหลังด้วย...ควบคู่ไปกับการเลี้ยงวัวด้วย เรียกได้ว่า ..มีงานทำตลอดปีเลยค่ะ

         ช่วงเวลาถึงจะไม่นานที่ได้กลับไปอยู่กับครอบครัว..แต่ว่าทำให้มีความสุขจริงๆ ความรักความอบอุ่นที่ได้รับ แทบไม่อยากจะกลับมาเลย ยิ่งวันสุดท้าย ทุกคนมารอส่ง น้ำตาจะไหล..ได้แต่กอดลาทุกคน...พร้อมกับบอก ใจตัวเองว่า...เรายังมีหน้าที่ ที่ต้องทำอีกต่อไป...แล้วลูกจะกลับมากอดพ่อกับแม่อีกนะค่ะ...รักทุกคน...ทุกคนคือกำลังใจที่ดีให้หนูเสมอมา....จะทำหน้าที่ให้ดีที่สุดค่ะ....รัก...รัก...รัก....รักบ้านเราที่สุด

ยโสธรจงเจริญ.........อิอิ