บริการด้วยหัวใจ

วันก่อน 30 - 31 ตค. ได้ไปจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้กับแพทย์ พยาบาล

ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยาค่ะ มีผู้แทนได้แก่ แพทย์ พยาบาล เภสัชกร ฯลฯ

จากรพ. ทั้ง 16 อำเภอ ของจังหวัดมาร่วมประชุม

เมื่อใกล้ปิดประชุมเราได้ให้ผู้เข้าประชุมบันทึก สิ่งที่เกิดขึ้นในใจ

ความรู้สึกข้างในของผู้เข้าอบรมหลังจากเสร็จกิจกรรมแล้ว

 มีสิ่งดีๆ เรื่องราวดี เกิดขึ้นมากมายค่ะ

วันนี้ขอนำตัวอย่างความรู้สึก ของพยาบาล สองท่าน (ไม่ได้ระบุนามไว้)

 มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับชาว Go to know ค่ะ ...

เราเป็นพยาบาลคนหนึ่ง..มีหน้าที่คือ...ดูแลผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือจากเรา

ไม่ว่าจะทุกข์ กาย ทุกข์ใจ หรือไม่สุขสบายจากสิ่งที่เขาเผชิญ...

ในความทุกข์ทรมานจากความเจ็บป่วยแต่ละรายการ จากอาการรบกวนต่างๆ

มีทฤษฎี มีความรู้วิขาการต่างๆมากมาย เพื่อจะขจัดปัดเป่าความไม่สุขสบายเหล่านั้น

เราจงรักและตรงเผงกับทฤษฎี ที่เราเรียน เราต้องเดิน ก ข ค  ง  1 2 3 4

ไปตาม step ของมัน

แต่ความจริงแล้ว เราลืมมันไป..... เราไม่ได้เดินตาม step จริงๆ

เพราะเรามองแค่ภายนอก มองผิวเผิน ไม่ได้มิงไปยังก้นลึกของหัวใจ

ของจิตใจคนไข้แต่ละคนที่ผ่านมาถึงเรา

เราประเมินชีวิตที่เขาต้องการ ความคลายทุกข์ที่เขาอยากได้นั้น จริงหรือ

เราคงต้องมองใหม่...

ความเป็นจริงทางวิชาการที่ไม่ได้ผสมผสานความต้องการทางด้านจิตใจและจิตวิญญาณ

มันประสบผลหรือไม่???......

ในความสำเร็จที่เราต้องการกล่าวถึงมัน ... มันมีอะไรใหญ่หลวงนักที่เราต้องอธิบาย

ที่เราคาดไม่ถึง ในความเป็นมนุษย์ก็มีพื้นฐานของความต้องการ ที่เราไม่สามารถปฏิเสธได้

ในแตละก้าวเดินของชีวิต ช่วงเวลาพัฒนาการตามวัย ความรู้สึกของแต่ละขั้นตอน

ความปรารถนาในความสำเร็จ ความปรารถนาในความสุข ..สมหวัง..

ตามสถานการณ์ เวลา เราคงต้องมองลึกลงไปอีก...

เราคงไม่ได้สวมบทบาทของแต่ละคนที่ทุกข์ แล้วมาหาเรา

แต่เราต้องรู้ว่า ณ เวลานั้น ความมีคุณค่า การมีความหมายในชีวิตของแต่ละคนนั้น

เราจะเยียวยาเขา ได้อย่างไร................

และความรู้สึกของพยาบาล อีก 1ท่าน

การให้บริการด้วยใจทำได้ไม่ยาก ให้เริ่มต้นที่ตัวเราเองก่อน

ไม่จำเป็นต้องทำเป็นโครงการใหญ่โตอะไร

เราสามารถทำไปได้ควบคู่กับงานประจำของเราที่ทำอยู่

ปัจจุบัน เราทำทุกอย่าง....อย่างเร่งรีบ

ลองทำทุกอย่างให้ช้าลงบ้าง หายใจเข้า...ออก....ให้ช้าลงบ้าง

บางที.....เราอาจจะได้มองเห็นบางอย่างที่เราไม่เคยๆได้เห็น

หรือไม่เคยคิดว่ามันมีแบบนี้ด้วยหรือ ลองเปิดใจรับฟังคนอื่น อย่างตั้งใจ

อย่าตัดสินคนอื่นด้วยความคิดหรือประสบการณ์เดิมของเรา  มองหลายๆด้าน

 เพื่อที่จะได้ข้อสรุปหรือสะท้อนกลับความคิดที่ตรงกับความต้องการ

ของผู้รับบริการ และเพื่อนร่วมงาน

ถ้าเรารัก เราหวังดี เรามีความเอื้ออาทร....ให้กับผู้รับบริการ

ผลตอบแทนที่เราได้รับกลับคืนคงจะประเมินค่าไม่ได้ เพราะความสุข ความอิ่มเอมใจ

ที่ได้เห็นผู้อื่นหมดทุกข์...มันมีมากกว่า...มันซื้อหาตามท้องตลาดไม่ได้..

การที่เรามีความสุข เมื่อได้ทำงาน ทำให้เราอยากที่จะมาทำงานทุกวัน

ไม่ต้องเอาสมองไปคิดว่า ฉันเบื่อ ฉันเหนื่อย ฉันอยากลาออก

ฉันอยากจะไปทำหน้าที่อะไรที่เหนื่อยน้อยกว่านี้ แต่มีผลตอบแทนที่ดีกว่า  

เอาเวลาที่เสียไปกับความคิดแบบนี้ มาพัฒนาการทำงานมาคิดหารูปแบบการทำงานที่ดี

เพื่อผู้รับบริการส่วนใหญ่จะมีฐานะทางสังคมและโอกาสที่น้อยกว่า...

ให้มีมาตรฐาน รวดเร็ว ปลอดภัยพึงพอใจ และ คลายทุกข์....

นี่แหละค่ะ นางฟ้า (บนดิน)..ตัวจริง..  ของเราค่ะ