กลับบ้านนอก เมืองชายแดน

ผมอยู่ชายแดนมันแสนเดียวดาย   อำเภอด่านซ้ายไกลลิบ สุดตา  มองไปทางไหนใจเศร้า  เห็นแต่ภูเขาสุดขอบฟ้า  เสียงนกกากู่ร้องก้องไพร.............

 

สำหรับผู้ที่อยู่ในวัยสาวและหนุ่ม (ที่เหลือ)น้อย (เข้าไปทุกที)  คงได้ยินเพลงนี้บ่อยๆ  เป็นเพลงที่ดังมากเพลงหนึ่ง  ในสมัยที่ประเทศไทยถูกรุกด้วยแนวความคิดบางแนว

 ใช่แล้ว........

ฉันกลับบ้าน....ไปเยี่ยมอดีต......ที่ยังมีปัจจุบัน......และอนาคต..........

      เส้นทางจากขอนแก่น......เมืองเลย....

ง่ายๆ  ราบเรียบ  แต่มีรถราสัญจรไปมาค่อนข้างมาก อุบัติเหตุอาจเกิดขึ้นได้เสมอ

เหมือนกับเส้นทางชีวิตของฉันในปัจจุบัน  ไม่วกวน ซับซ้อน  มากนัก 

แต่ก็ต้องเดินทางด้วยความระมัดระวังกับการเกิดอุบัติเหตุชีวิต

เส้นทาง   เมืองเลย.......ภูกระดึง......วังสะพุง......ภูเรือ.......ด่านซ้าย...วกวน  ขึ้นเขา  ลงห้วย  คดโค้ง

เส้นทางกลับสู่อดีตของฉัน.....ก็คงเหมือน....เส้นทางชีวิตของฉัน  จากอดีต  มาถึงปัจจุบัน  ก็ขึ้นเขา ลงห้วย  คดโค้ง วกวน (ก็ข้ามเขามานี่ค่ะ)  

กว่าจะมาถึงจุดหมายปลายทางได้ ..........

  อีก  500เมตร  ถึงโค้ง 100  ศพ  ระวัง....

 

    

  ยังมีคนแหกโค้ง

   ป่าในอดีต    
 
ไกลแค่ไหน  ยังมีเสาโทรศัพท์                        

 

 

ขอบคุณ  อาจารย์  ระพี....  ที่เป็นผู้จุดประกายให้ชาวบ้าน ที่ภูเรือ มีอาชีพ  ปลูกดอกไม้  เมืองหนาว  ส่งทั่วประเทศ

       

      หลวงพระบาง  อยู่ไม่ไกล

 ไม่ต้องดูหน้า ดูเฉพาะป้าย