เป็นการสอนตนเองไปด้วยในตัว

เคยเล่าเรื่องทุนของมูลนิธิชิน โสภณพนิชไว้นานแล้ว (อ่านที่นี่)

เมื่อต้นภาคการศึกษาที่ ๒/๒๕๕๑ ดิฉันได้พบและแจกทุนของมูลนิธิชิน โสภณพนิช แก่นักศึกษาพยาบาล ปี ๑-๓ จำนวน ๑๘ คน เมื่อถามนักศึกษาว่าเคยเขียนจดหมายเล่าเรื่องราวของตนเองและการเรียนให้เจ้าของทุนได้รับทราบบ้างหรือเปล่า คำตอบที่ได้คือไม่มีนักศึกษาคนใดได้ทำเลย เจ้าหน้าที่ของสำนักวิชาเป็นผู้จัดการรวบรวมข้อมูลผลการเรียนแต่ละภาคการศึกษาของนักศึกษาทุกคนส่งแจ้งให้มูลนิธิฯ ทราบ 

ค่อนข้างจะเป็นรูปแบบที่แห้งแล้ง ไม่ค่อยมีจิตสำนึก และความผูกพันระหว่างกัน

ดิฉันได้ไอเดียจากการอ่านจดหมายข่าวของมูลนิธิพูนพลัง ที่เด็กซึ่งได้รับทุนเขาจะเขียนจดหมายถึงผู้ให้ทุน เล่าเรื่องราวชีวิตและการเรียนของตนเอง ความคิด บอกความรู้สึกดีๆ แสดงความขอบคุณ

ดิฉันจึงขอให้นักศึกษาทุกคนเขียนจดหมายถึงประธานมูลนิธิฯ ด้วยลายมือตนเองทุกภาคการศึกษา เมื่อวานนี้ก็ได้รับทราบความก้าวหน้า นักศึกษาทั้ง ๑๘ คน ได้เขียนจดหมายถึงประธานมูลนิธิฯ เล่าเรื่องราวของตนเอง ความคิด ความตั้งใจ ฯลฯ ยาวบ้าง สั้นบ้าง ตามถนัด บางคนเขียนได้น่าอ่านมากและยังแนบภาพถ่ายของตนเองไปด้วย

 

จดหมายของนักศึกษาทั้ง ๑๘ ฉบับ

 

แนะนำตัวและแสดงตน

การเขียนจดหมายแบบนี้ จะเป็นการสอนตนเองไปด้วยในตัว เป็นโอกาสให้ได้คิดทบทวนสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นจากการได้รับทุน สื่อออกมาเป็นข้อความที่ทำให้เจ้าของทุนปลาบปลื้มใจ

วัลลา ตันตโยทัย