เมื่อเช้านี้  เปลี่ยนวิถีการดำเนินชีวิตในการเดินทางมาโรงเรียน  จากที่ใช้รถยนต์ต้องเติมน้ำมันเดือนละ.....เกือบหกพันบาท.....

*****

แนวคิดที่ใช้  คือการใช้ความพอเพียง วิริยะอุตสาหะ  .....และแนวคิด ของ ปู่เย็น...ผู้เฒ่าทรนง

พอเพียง...ก็คือ  จะจ่าย  6,000 บาท หรือ... 1,200-1,500 บาท  จะเลือกอย่างไหนล่ะ

*****

ใช้แนวการคิดและปฏิบัติของ...ปู่เย็น.....ที่พึ่งพาตนเอง  ไม่เบียดเบียนใคร

ครูอ้อย  ดั้นด้น  ไปทำงาน  และ คิดว่า จะกลับทางเดิมที่มา...ไม่พึ่งพาใคร

*****

ค่าใช้จ่ายในการเดินทาง ใช้ด้วยการประหยัด ไม่ได้หมายถึง อยากร่ำรวยอะไรหรอกนะ...ตายไป..ก็เอาไปด้วยไม่ได้หรอก

แต่.....การที่คิดแบบนี้ เดินทางด้วยรถประจำทาง  ทำให้ได้เห็น ได้คิด มีเวลาในการพิจารณาตนเอง พิจารณาครอบครัว พิจารณาหน้าที่การงาน....สุดแสนจะดี ดี และดี  ที่มีเวลาคิด  แล้วมีคนขับรถให้นั่งไปทำงาน...แสนจะดีไหมล่ะ

*****

ส่วนการพึ่งพาคนอื่น  ย่อมก่อให้เกิดการเป็นหนี้บุญคุณ  อะไรที่ช่วยตัวเอง  เดินได้  ช้าหน่อย...แต่ก็สบายใจ  ไม่เห็นจะต้อง..พึ่งพาใคร....อตฺตาหิ  อตฺตโนนาโถ

*****

Sufficiency Economics....in my life style

วางแผนการด้วยวิถีใหม่...ไม่ใช่ กม.ใหม่