ทุกท่านต้องห่วงเดี๋ยวไม่กลับมาเอง

ทุกอย่างคือครูเก็บไว้เพื่อสอนตนเองได้ดีแท้ ๆ การทำตัวอยู่ในกรอบมุมคิดของศาสดาหรือนักปราชญ์ทั้งหลายนั้นคงประคับประคองฉลองวิถีชีวิตตนได้เป็นอย่างดีเลยละนี่ 

 แต่เพราะตนเองคิดว่าไม่เป็นไรชีวิตเป็นของตนเลยทำตามอำเภอใจไม่เชื่อฟังผู้ปรารถนาดีที่ให้อยู่ในกรอบแม้การตั้งนะโมก็ต้องมี 3 จบ  การถ่ายรูปก็ยังต้องนับถึง 3 การนับของนักมวยก็ต้อง 3 ครั้งถึงจับแพ้ 

 อย่างนิทานสอนใจของเจ้าป่าสิงโตรีบไปธุระสำคัญเกรงว่าชาวประชาสัตว์จะวุ่นวายเวลาเจ้าป่าไม่อยู่  พอออกมาปากทางเห็นกลุ่มนกแก้วสิงโตเลยฝากคำไปประกาศในที่ประชุมสัตว์มารวมตัวกันนั้น

โดยสั่งนกแก้วก้าวตัวจับกิ่งไม้เรียงกันแล้วให้นับหนึ่งถึงก้าว แล้วจดจำคำที่บอกว่า...ทุกท่านไม่ต้องห่วงเดี๋ยวกลับมาเอง...

ตัวที่ 1 จำคำว่า...ทุก...

ตัวที่ 2 จำคำว่า...ท่าน...

ตัวที่ 3 จำคำว่า...ไม่...

ตัวที่ 4 จำคำว่า...ต้อง...

ตัวที่ 5 จำคำว่า...ห่วง...

ตัวที่ 6 จำคำว่า...เดี๋ยว...

ตัวที่ 7 จำคำว่า...กลับ...

ตัวที่ 8 จำคำว่า...มา...

ตัวที่ 9 จำคำว่า...เอง...

เวลานกแก้วปฏิบัติจริงกลับไม่เรียงลำดับตามที่เจ้าป่าบอก...เพราะตัวที่ 3 ไปจับตรงตัวที่อื่นนะ แล้วส่งเสียงร้องประกาศออกมาว่า...เจ้าป่าสั่งความว่า...ทุกท่านต้องห่วงเดี๋ยวไม่กลับมาเอง...เลยเกิดโกลาหลกันทั้งป่าละนี่   แง่คิดก่อนทำสิ่งใดต้องตั้งใจถึง 3 ครั้งนะนี่

อิ อิ อิ.