จริงใจมาก...ขอบอก

มาศึกษาภาษาบ้านพี่เมืองน้องกันดีไหมคะ .. ?

สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (ส.ป.ป.ลาว)

..............................................................................................................

 

                    เมื่อคุณไปลาว โดยเฉพาะคุณสาว ๆ โปรดระวังยามต้องขึ้นรถประจำทาง เพราะคุณจะโดนนายตรวจหนุ่มขึ้นมาขอ “ปี้”  อย่ามัวแต่เขินอาย โปรดจงแสดงตั๋วให้นายตรวจหนุ่มได้เบิ่งทันที เพราะปี้ในที่นี้หมายถึงตั๋ว ปี้รถก็คือตั๋วรถ หรือบางครั้งหนุ่มพ่อค้าไทยต้องหน้าแดงสุด ๆ เมื่อเจอแม่ญิงลาวพูดว่า  “ข้อยขออมได้บ่” ขออย่าได้คิดเลยเถิดไปไกล เพราะคำว่า“อม” ของเธอนั้นหมายถึงการขอต่อรองราคาสินค้านั่นเอง

 

 เรามาศึกษาภาษาบ้านพี่เมืองน้องกันดีกว่า

 

                  “รถถีบ”                            หมายถึงรถจักรยานสองล้อ

                  “รถจักร”                           คือรถจักรยานยนต์

             “ปัตสะป่อ”                         หมายถึงพาสปอร์ต

                   “ห้องประสูติ”                     คือห้องคลอดค่ะ

    ส่วนห้อง I.C.U.    เรียกว่า “ห้องมรสุม” เพราะคงจะดูจากสภาพความชุลมุนวุ่นวายเหมือนลมมรสุมกระมัง ?

                   ห้องตรวจภายใน          เรียก  “ห้องจกเบิ่ง”

                   ชื่อน่าหวาดเสียวสุดคือห้องผ่าตัด  เรียกว่า“ห้องปาด” ค่ะ

กระทรวงต่างประเทศ คนลาวเรียก “กระทรวงพัวพันภายนอก”

ผ้าเช็ดหน้า  เรียกว่า  “ผ้าอนามัย”

ส่วนผงซักฟอก  เรียก  “สบู่ฝุ่น”  ถ้ายี่ห้อเปา  เขาเรียกกันว่า “สบู่ฝุ่นตราคนมีหนวด”

ไอติมหวานเย็น เรียกว่า “กะแลม”

ส่วนปั้มน้ำมันตราเชลล์  ลาวเรียก “ปั้มน้ำมันตราหอยใหญ่”

ลูกกำพร้า  เรียกให้ตรงตัวเลยว่า  “ลูกบ่มีพ่อบ่มีแม่”      

เมียน้อย  เรียกว่า “เมียเพิ่ม”  (เพราะเป็นเมียที่เพิ่มขึ้น ไม่ใช่น้อยลง)  

                  คำบางคำถูกบัญญัติขึ้นมาง่าย ๆ ตรงความหมายที่ต้องการจะสื่อสาร ดูใส ใส จริงใจและน่ารัก..เหมือนมิตรภาพน้องพี่ที่มีต่อกันมายาวนาน....สบายดี