ไม่มีอะไรจะพูดนอกจากว่า ทุกคน เหงา บนดาวดวงเดียวกันจริง ๆ แต่จะมีใครสักกี่คนที่ทนมันได้จริง ๆ ไม่สิ จะมีใครสักกี่คนที่จะเก็บซ่อนมันได้มากกว่ากัน
****ยิ่งสูง ยิ่งหนาว***
ทะเล คนกล้า ฟ้ากว้าง
อ้างว้าง เพียงกัน ฉันเห็น
ภูเขา ตะวัน จันทร์เพ็ญ
โดดเด่น แต่ว่า เดียวดาย
***นานมาแล้วเพื่อนสมัยเรียนคนหนึ่งแต่งให้ ขอบใจจริง ๆ***
*****เพราะมันตราตรึงอยู่ในหัวใจฉันตลอดเวลา*****
สวัสดีเจ้าค่ะ
น้องจิว่ายิ่งสูงยิ่งหูอื้อค่ะ เพราะแรงกดอากาศมันมาก อิอิ แวะมาเยี่ยมและทักทายเจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ...หนูจิ
จริงอยู่ ยิ่งสูงยิ่งหนาว แต่หากสูงแต่ใช้พระคุณมากกว่าพระเดช ย่อมมีคนรักและชื่นชม
เขาพิงกันอิงแอบแนบคู่
สถิตย์อยู่ชั่วฟ้าดินสลาย
สูงส่งอย่าหลงลืมกาย
หนาวคลายหากให้เมตตา
เห็นด้วยครับ
ขอบคุณมากครับสำหรับบทต่อ...ผมจะจำบทนี้ควบคู่กับบทกวีของผมว่ายังมีวิธีการแก้ความหนาวเย็นนั้นได้อย่างน่าชื่นชม
เขาพิงกัน อิงแอบ แนบคู่
สถิตย์อยู่ ชั่วฟ้า ดินสลาย
สูงส่ง อย่าหลง ลืมกาย
หนาวคลาย หากให้ เมตตา