คนอื่นปรารถนาให้เขาสบายดี

ก่อนรุ่งสางเมื่อวานมีเสียงเข้าสายมาเป็นครอบครัวญาติผู้ใหญ่จากเมืองคอนว่าอีกสองชั่วโมงคงไปถึงที่บ้านในเมืองหาดใหญ่และเวลาประมาณ 8 โมงทางเราก็ได้ต้อนรับคุณป้าของหลานต้นหลานเต้ ซึ่งมากันทั้งครอบครัวเช่นกัน 

 คุณป้าก่อนมาลุกไปตลาดชื้อปลาช่อนตัวโตมาแกงส้มได้หม้อใหญ่เลยละพามากินกลางวันกับหลาน ๆ ทั้งที่คุณป้าเองไม่สบายเสียงเกือบไม่ได้ยินเดินตัวงอเพราะเจ็บร่างกายและเป็นคนมาหาหมอกว่าจะตรวจร่างกายเสร็จและเดินทางกลับเมืองคอนก็เกือบบ่ายโมงแล้วละ 

 แต่ยังห่วงคนนั้นคนนี้เป็นห่วงหลาน ๆ เกรงว่าเขาจะไม่ได้กินอะไรหามาให้  ทั้ง ๆ ที่จริงควรดูแลคุณป้าเองนั้นละเพราะไม่สบายหนักเลย 

 ผมเลยไม่เข้าใจว่าวัฒนธรรมท้องถิ่นไทยเรานี้สอนให้เห็นอกเห็นใจแต่ผู้อื่นเลยลืมเรื่องราวของตนไปรึเปล่านะนี่...เพราะถึงตนเองเจ็บป่วยอย่างหนักแต่ก็ยังห่วงหาถึงคนอื่นปรารถนาให้เขาสบายดี  สำหรับตนเองถือว่าไม่เป็นไร.