อุ่นไอรักจากแม่ผ่านงานถักทอ

เม้าท์เรื่องแม่อีกแล้ว

ความสุขในยามว่างของแม่ คือ ได้ถักนิตติ้ง แปลงร่างไหมพรมจากกลุ่มก้อน เป็นเครื่องนุ่งห่มคนและข้าวของใช้

สมัยเด็ก ฟังแม่เล่า เห็นแม่ถักทอ เพิร์ล นิต นิต เพิร์ล สลับกันอย่างคล่องแคล่ว จนคนมองจ้องออกอาการ งง งงงง แม่ใช้เวลาไม่นาน ไหมพรมสิบก้อนกลายเป็นเสื้อกันหนาวแขนยาว

ฤดหนาวมาเยือนเมื่อไรสมาชิกในครอบครัวจะมีเสื้อไหมพรมใส่อุ่นอวดเพื่อนฝูงเสมอตู้เสื้อผ้าใบโตของพ่อและแม่จะมีกองเสื้อถักสีสดสวยพับวางตั้งเป็นกองฟู แม่เก็บเสื้อกันหนาวที่ถักทอให้พ่อไว้อย่างดี มีตั้งแต่เสื้อกั๊ก สเวตเตอร์ แจ๊คเก็ต หมวก ถุงมือ ครบหมด แถมยังมีหลากหลายลาย แม่สะสมหนังสือแบบถักชนิดที่ต้องจ่ายเงินล่วงหน้าทั้งปี เพื่อให้ร้านหนังสือสั่งให้ ตั้งแต่แม่หันมาเอาดีเป็นงานอดิเรก แม่จะมีเสื้อสวยหลายต่อหลายตัวออกมาโลดแล่นอวดโชว์ให้คนสวมใส่ได้มีหน้าตา แม้เมืองไทยจะใส่ได้เฉพาะวันที่หนาว ปีหนึ่งมีแค่สองสามเดือนก็ตาม

แม่ชอบถักเสื้อมาตั้งแต่เป็นนักศึกษาพยาบาลถามหาแรงบันดาลใจ ก็พ่อไงคะ พ่อไปอยู่เมืองหนาว คนเมืองร้อนก็ส่งเสื้อกันหนาวไปให้อุ่นแทนกายแทนใจ โอ้ย แม่!ไม่ได้มาแซวแม่หรอกนะ แต่คนรักกันก็คงคิดกันแบบนี้ทั้งนั้นใช่ไหมคะ (เสียดายเราไม่มีแรงบันดาลใจ จึงทำได้ไม่ถึงครึ่งของแม่...วันนี้ทำได้แค่ถุงขวาน...ให้สาวน้อยห่อขวานติดรถยนต์เผื่อฉุกเฉิน...)

พ่อเป็นนายแบบประจำผูกขาดของแม่

บางที่พ่อเจอหนังสือตำราถักนิตติ้งต่างประเทศก็ส่งข้ามฟ้าให้แม่แม่จะถักหมวกแปลกๆ ตามตำรา ผ้าพันคอเก๋ๆ ถุงมือ ถุงเท้าที่ใส่แล้วเหมือนจินนี่กับอลาดิน หรือที่คาดผม ที่จับของร้อน หรือแม้แต่ในช่วงหลังเกษียณ แม่เปลี่ยนจากแม่เป็นคุณยายแล้ว แม่ก็ยังถักเสื้อกันหนาว ผ้าพันคอตามแบบที่วัยรุ่นชอบ แม่ถักเสื้อผ้าไซต์ตุ๊กตาบาร์บี้และเคนให้หลานสาวเปลี่ยนใส่ให้ตุ๊กตาตามฤดูกาล หลานสาวแม่มีสามคน ผลิตผลจากลูกสาวของแม่สามคน หลานทุกคนมีตุ๊กตาหน้าตาดีคนละหลายๆ ตัว และแม่ก็แบ่งสมบัติ(เสื้อผ้าตุ๊กตา)ให้ได้เท่าๆ กัน เพียงแค่ว่าคนโตๆ คือ ลูกของแม่ หรือแม่ของลูกที่เป็นหลานของแม่ กลายเป็นคนได้เล่นตุ๊กตากันจนถึงวันนี้เสียเอง

แค่เสื้อผ้าของตุ๊กตาที่แม่ถักทอ

เราก็เห็นความสุขของแม่ในวันที่ไม่มีพ่อ แม้จะไม่มากมาย

ปีนี้มีข่าวให้กลัวกันล่วงหน้าว่าอากาศจะหนาวเย็นเยือก หิมะจะตกเหมือนที่เวียตนาม แม่เกิดใจดีเปิดช่องให้ลูกคนไหนอยากได้เสื้อกันหนาว แม่จะถักให้ แม่กางแบบเสื้อจากตำราเล่มใหม่ที่น้องสาวส่งมาให้พร้อมไหมพรมหลายกลุ่ม

น้องสาวอยู่นิวซีแลนด์ก็ขยันส่งไหมพรมที่เจอะเจอตามร้านค้าและตลาดนัด หรือไม่ก็รอช่วงลดราคา ซื้อส่งมาให้แม่บ่อยๆ พี่น้องเลยได้อานิสงค์ มีผ้าพันคออุ่น มีถุงใส่โทรศัพท์ มีสารพัดที่แม่อยากจะทำแจก มีเพื่อนฝูงของลูกสาวหลายคนลุ้นเชียร์ให้แม่ทำนั่น นี่ โน่นขาย แม่ก็ทำเล่นเป็นงานยามว่างอยู่พักใหญ่ พวกลูกๆ ก็ช่วยเป็นแบบใส่อวดโชว์ ใครสนใจก็จะช่วยโฆษณา เป็นตัวแทนจำหน่ายให้แม่ แต่ทำไปทำมา ลูกชอบชิ้นไหน จะขอซื้อราคาพิเศษ คือว่าถูกลงหรือไม่ก็ราคาต้นทุน ไม่รวมค่าเวลาและแรงฝีมือ เหตุผลเพื่อใช้เอง ส่วนแม่ก็ตามประสาแม่ คือ ไปๆ มาๆ ก็ยกให้ลูก แบบว่าไม่เอาเงิน ก็เลยตกลงไม่มีการขายตั้งแต่นั้นมาเห็นชัดเลยว่า บ้านเราทำมาค้าขายไม่ได้

พอแม่ประกาศรับถักเสื้อกันหนาวให้ลูกหลาน ฉันก็ไม่ยอมพลาดโอกาสทองนี้ รีบหาซื้อไหมพรม 10-11 ก้อน ให้แม่ และแล้วในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ แม่เรียกให้ไปลองใส่เพื่อจะเย็บเป็นตัว

หนาวนี้ฉันไม่กลัวแล้วล่ะค่ะว่าจะหนาวเยือกระดับไหน เมื่อฉันมีอุ่นไอรักจากแม่ผ่านงานถักทอไว้ครอบครองแล้ว

ขอบคุณค่ะ แม่

โปรดอย่าถามนะคะเพราะฉันถักนิตติ้งไม่เป็นค่ะ ^^

ไม่เชื่อก็อ่านเรื่องสิคะ ได้สักครึ่ง...หนึ่งของแม่คงดี(1) , ได้สักครึ่ง...หนึ่งของแม่คงดี(2)