วัดภูย่าอู่ ได้ยินชื่อเสียงมานาน ว่าเป็นแหล่งปฏิบัติธรรมกล่อมเกลาจิตใจของเหล่าผู้บริหาร ผู้ปฏิบัติ ตลอดจน นักเรียนและญาติโยม ในเขตจังหวัดอุดรธานีและหนองคาย

วันนี้คุณสามีชวน ตามไปเยี่ยมนักเรียนที่ไปปฏิบัติธรรม ความสนใจของคนสวยเปลี่ยนทันทีหลังจากคิดจะไปช้อปปิ้งผ้าฝ้ายบ้านนาข่า ด้วยความที่ว่าช่วงนี้ธรรมะเข้าแทรก อยากทัวร์วัดให้จิตใจสงบร่มเย็น

เดินทางผ่านหมู่บ้านต่างๆเดี๋ยวนี้เจริญไปมาก ดูจากอาคารบ้านเรือนที่ทันสมัยขึ้น ร้านค้าร้านอาหารก็มีเยอะแยะ  เมื่อก่อนจะเดินทางไปตามหมู่บ้านนอกเมือง หรือส่วนใหญ่เรียกกันว่าไปบ้านนอก มักจะต้องตระเตรียมอาหารไปให้พร้อม แล้วแวะล้อมวงข้างทางใต้ต้นไม้ใหญ่ แต่ปัจจุบันดูเหมือนจะไม่เป็นบ้านนอกแล้ว ดูเหมือนจะเป็นตัวอำเภอตัวจังหวัดหมดแล้ว

คุณสามีพาแวะทานก๋วยเตี๋ยวร้านหนึ่ง บอกว่า อร่อย พอเดินเข้าร้าน คนขายรีบออกตัวว่า ก๋วยเตี๋ยวบ้านนอกนะคะ อาจจะไม่อร่อยเหมือนในเมือง (สงสัยเห็นหน้าตาความเป็นคุณนายของป้าแดง เอิ๊กกก อิอิอิ)

 

สั่งส้มตำ ก็จัดแจงล้างผักบุ้งตัดให้เหลือแต่ยอดอ่อนๆ สวยๆ น่ากินมาให้ แถมออกตัวอีกว่า ปลาร้ากินแรงนิดหนึ่งนะ อิอิอิ......ไม่รู้ซะแล้ว ว่า ตัวกินปลาร้า มาเยือน  (ป้าแดงไม่น่าไปสร้างความเข้าใจผิดให้แม่ค้าเลย เอิ๊กกก เป็นครั้งที่สอง ทั้งๆที่ทำตัวเป็นสาวลาดพ่าวเต็มที่แล้วนะ อิอิอิ)

อิ่มท้องสบายใจแล้ว ขึ้นรถก็ต้องหลับสินะ ตื่นมาอีกที คุณสามีพามาผิดวัด ไม่รู้ขึ้นเขาลงห้วยมานานเท่าไร หาสมาชิกไม่เจอ โทรศัพท์ก็ไม่มีคลื่น

เนียละน๊า....ความที่ไม่หาข้อมูลมาให้ดี เข้าใจไปกันเองว่าน่าจะเป็นวัดนี้ แต่จริงๆแล้วไม่ใช่ ตามหาวัดจนเพลีย ก็หาไม่เจอ ถามใครก็ดูเหมือนว่า ความเข้าใจจะไม่บังเกิด เลยต้องกลับบ้าน

ยังดี.......ที่หาทางกลับบ้านถูก ไม่งั้นกินข้าวลิงกลางป่าแน่นอน..........

สาระขันวันนี้ : การเดินทางควรหาข้อมูล เส้นทาง และจุดหมายที่ชัดเจน