ลมเอ๋ย ช่วยเป็นสื่อให้ นำรักจากห้วงดวงใจ ของข้านี้ไปบอกเขานั้นหนา ให้ " เมืองไทย " รู้ว่า ไม่นานลูกที่จากมาจะไปซบหน้ากับอกแม่เอย......

                   ตั้งแต่เราเกิดมา....ถูกถนุถนอมอยู่ในอ้อมอกอันอบอุ่นของแม่...เสียงเพลงกล่อมเด็กได้ผ่านหูฟังดูไพเราะจนเคลิ้มหลับ......เราจะถูกปลอบตอนที่เราร้องไห้  เสียใจ หนาว ทุกข์ ....แล้วเวลาที่แผ่นดินเจ็บปวดรวดร้าวล่ะ ใครจะเป็นผู้ปลอบโยน?????

                    เด็กมีปัญหา หา หา ช่วยไม่ได้เลยเธอ ปล่อยไปต้องเพ้อ เพ้อ เพ้อเที่ยวไปรักใครๆ ก็เลยต้องหา หา หา คนมาควบคุมใจ เป็นเธอได้ไหม ยัย ยัย ช่วยมารัก รักกันก็จะดี........เมื่อเวลาเด็กมีปัญหา...ก็มักจะหาคนมาเป็นที่ปรึกษา คอยดูแลเอาใจใส่ให้ความรักความอบอุ่น........แล้วเวลาที่แผ่นดินกำลังเกิดปัญหาล่ะ ใครจะมาเป็นผู้แก้ปัญหา??????

                     ในขณะที่เรากินอาหารเข้าไปในแต่ละวัน...เราสามารถรับรสได้ทั้งหมด 4 รส ไม่ว่าจะเป็นหวาน เปรี้ยว ขม เผ็ด...เมื่อเรากินเผ็ดเข้าไป...เราก็จะดื่มน้ำ ดื่มนมเพื่อบรรเทาอาการ....แล้วในขณะที่แผ่นดินกำลังเผ็ดร้อนล่ะ  เราจะได้อะไรบรรเทา?????

                      วิทยาศาสตร์มีความเจริญก้าวหน้ามากมาย....จึงทำให้เกิดผลิตภัณฑ์ต่างๆเพื่อช่วยให้ผู้บริโภคพึงพอใจกับผลที่ได้รับ....ถ้าหน้าเป็นฝ้า ตีนกาขึ้น ผิวแตก ก็มีครีมทาเพื่อให้ใบหน้าดูสดใส สวยงาม.....แล้ววิทยาศาสตร์จะสร้างผลิตภัณฑ์ที่ทำให้แผ่นดินไม่แตกแยก เป็นน้ำหนึ่งเป็นเนื้อเดียวกันจะได้ไหม??????

                         ในยามที่เศร้ารู้สึกเศร้า มันก็มีหลากหลายสาเหตุ...เศร้าเพราะอกหัก ก็โทษคนรัก...เศร้าเพราะสอบตกก็โทษตัวเอง  เศร้าเพราะตกรถก็โทษคนขับ .......ทุกความเศร้าย่อมมีสิ่งที่ทำให้เศร้าทั้งนั้น....แล้วเวลาที่แผ่นดินเศร้าล่ะ  จะโทษใครดี??????

                         รักกันไว้เถิด  เราเกิดร่วมแดนไทย  จะเกิดภาคไหนๆ ก็ไทยด้วยกัน......เมืองไทยแบ่งเป็นภาคต่างๆ มีภาษา วัฒนธรรม ความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันออกไป  มีอาณาเขตบอกอย่างแน่นอนว่า ตรงนี้เหนือ ตรงนี้ใต้ ตรงนี้ออก ตรงนี้ตก......แต่แผ่นดินซิเจ้าค่ะ....แผ่นดินไม่มีการแบ่งแยก แผ่นดินยังคงเป็นดินแผ่นเดียวที่ให้คนทุกภาค ทุกภาษา ทุกวัฒนธรรมได้ยืนหยัดอยู่ทุกวัน.....จะมีใครรักแผ่นดินไหม?????

                           ในยามที่ท้อแท้ ขอเพียงแค่คนหนึ่ง ที่จะคิดถึง และคอยห่วงใย ในยามที่ชีวิต หม่นหมองร้องไห้ ขอเพียงมีใคร ปลอบใจสักคน.......คนเราย่อมที่จะหาที่พึ่งพาจิตใจเวลาที่จิตใจอ่อนแอ  อ่อนล้า อ่อนไหว......และในยามที่แผ่นดินไหวล่ะ ใครจะอยู่เคียงข้าง...(บางท่านคงคิดว่า แผ่นดินไหวใครจะอยู่ หนีก่อนแหละ เดี๋ยวโดนดินทับตาย อิอิ)...แต่หนูนี่แหละจะคอยกอดแหละปลอบแผ่นดินแม้จะโดนแผ่นดินทับก็ยอมจะกลัวอะไรกับแผ่นดินทับทีเรายังทับแผ่นดินมาตั้งแต่เกิด...หนูจะคอยอยู่ข้างแผ่นดิน

                            ฝากสายลมอันอ่อนไหว.....ช่วยปลอบโยนแผ่นดิน....คงอีกไม่นานก็จะดีขึ้นเอง....รักและห่วงใยแผ่นดินเสมอ......จุ๊บๆ