คู่กัด...ฟัดข้ามบล็อก2

โย่โย่งโก๊ะ :เอาละครับๆๆ เร่เข้ามาพ่อแม่พี่น้อง วงวานรจะแสดงแล้ว.... (ตีเกราะเคาะกะละมัง เป๊งๆๆๆ)

คุณชาย :น้องครับ ..นี่เหรอคับลิเกที่ว่า

ตี๋ :โอ๊ย.... เฮียมาจากไหนเนี่ย อันเนี๊ยะเค้าเลียกว่าวงชาโล่

คุณชาย :วงชาโล่!!??!

ตี๋ :ม่ายช่ายๆๆๆ คือว่าอั๊วพูกม่ายชัก

คุณชาย :อ๋อ...วงชาโดว์ใช่มั้ยครับ ...แล้วลิเกละครับ

ตี๋ :อกใจรอหน่อยเฮียของลีเดี๋ยวได้ดู

:สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง สวัสดีครับๆๆ วันนี้ครับวันนี้พวกเราวงวานร อันประกอบไปด้วย เอื้องแสงเดือน กุฏิหนึ่ง สี่ซีกุฏิสาม และ พิชชา กุฏิสี่แล้วผมครับ คนสุดท้าย... ท้ากสิน สุดหล่อออออออกับบทเพลงที่พวกเราประพันธ์ขึ้นจากประสบการณ์ชีวิตที่แสนจะขมขื่นคร้าบ บบบบ ...

ตี๋ :พี่ค้าบพี่ เลี๋ยวๆๆ

(วิ่งไปกระซิบกระซาบกับท้ากสิน แล้วเขย่าแขนขอร้องๆๆๆๆจนท้ากสินใจอ่อน)

ท้ากสิน:เอาละครับก่อนที่การแสดงของพวกเราวงวานรจะเริ่มนะครับ ผมอยากให้ทุกท่านไปพบกับ ลิเกคนจนหนุ่มหน้ามน คนพายเรือออออออ

(ขอข้ามรายละเอียดบางมุขไปนะครับ ชักเหนื่อย ฮี่ๆ)

ระหว่างนี้คุณชายรูปหล่อของเราก็ไปนั่งชมการแสดงอยู่บนศาลาหน้าเวทีด้านซ้ายอย่างตั้งอกตั้งใจ

ตี๋ (ปีนขึ้นไปอยู่บนเก้าอี้) :เอาละครับพ่อแม่พี่น้องปกติลิเกจะต้องมีการออกแขกใช่มั้ยคับ แต่ในวังนี้ กะผมจะมาขอ ออก... เจ๊ก ค้าบ

(เพลงออกแขกขึ้น)

เห่ เฮ เฮ เฮ้ เห่ เฮ เห่ เฮ

(ลิเก๋ตี๋เต้นกระดุ๊กกระดิ๊ก)

ปะลุกปะลุกปะลิกเอามาผัดพริกอร่อยลี

ปะลุกปะลุกปะลิก เอามาผัดพริกอร่อยลี

ฮัลเลวังกา เชิงเร่เข้ามามาฟังลิเก....
(ร้องลิเก)

ผมเปงลิเกลูกเจ๊ก ถึงตัวจะเล็กแต่ก็หล่อ

ผมเป็งลิเกอ้อล้อ ผมหล่อแม้ตัวจะเล็ก

ถึงผมจะพูกไม่ชักแต่ใจก็รักลิเก

ผมนั้งพายเรือเร่เตร็ดเตร่มาตลิ่ง

ขอฝากตัวล่วยนะครับแม่พ่อ

ช่วยเอ็งลูคงหล่อตัวเล็ก..

เตร๊งเตรง เตร่ง เตร๊งงง เตร็งเตร็งเตร๊งเตร็งเตร่งงงงงง

เตร็งเตร๊ง เตร็งๆๆๆ

(จบลิเกปุ๊บ ลิเกตี๋ก็ได้รับการเขวี้ยงข้าวของจากผู้ชมพร้อมๆกันโดยไม่ได้นัดหมายทันที..)

ลิเกตี๋ :ว๊ากกกกก (วิ่งกลับมาหาคุณชาย)

คุณชาย : (วิ่งตื่นเต้นมาหาลิเกตี๋ด้วยความเป็นห่วง)น้องครับๆ เค้าปาของใส่น้องกันทำไมละครับ

ตี๋ :อ๋อ.....(หน้าเจื่อนๆ)คงไทยซาหมัยนี้เค้าแสลงความรักกังแบบนี้แหละครับเฮียแฮ่ๆ

คุณชาย : (ทำหน้าชื่นชม)โอโห...งั้นแสดงว่าเค้ารักน้องมากเลยนะครับ

ตี๋ : ก็ปะมาณนั้ง

(ฮ่าๆๆๆๆ)

ท้ากสิน:เอาละครับหลังจากทนฟังไอ้ลิเกตี๋กันไปแล้วก็ถึงเวลาของวงดนรีสุดฮิตยอดนิยมตลอดกาลกันแล้ว เอ้า วัน ทู ทรี โฟร์ ...มิวสิค

ระหว่างที่วงวานรกำลังแสดงอยู่ชาวบ้านทุกคนรวมทั้งเจ้เขี้ยวก็ลุกขึ้นเต้นอย่างเมามันลิเกตี๋มาลากคุณชายให้ลงมาเต้นด้วยกันกับชาวบ้าน (คุณชายบอกว่าเต้นไม่เป็นครับเต้นไม่เป็นๆๆ แต่ก็ยืนลั้นลาโยกไปโยกมาตบมือเข้าจังหวะ ดูผู้ดี๊ผู้ดีน่ารักมากโคตร)

จนมีคนผ้าหลุด.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

ระหว่างที่ทุกคนกำลังเพลิดเพลินกับเสียงเพลงสุดมันอยู่นั้นเจ้เขี้ยวที่เต้นอยู่ก็เริ่มสังเกตเห็นชายแปลกหน้า (คุณชาย)ที่มาเนียนอยู่ในมวลหมู่ด้วย สะกิดถามใครก็ไม่มีใครรู้จัก เธอจึงเดินย่องๆไปดูที่กระเป๋าของคุณชายที่วางทิ้งไว้บนศาลา

เจ้เขี้ยว :หยุด หยุด หยุดยู้ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ตึ้ง! เพลงหยุดกระทันหัน

วงวานร :เฮ้ย! อะไรวะไอ้เขี้ยว

เจ้เขี้ยว : (ชูปลาเก๋า เอ๊ย กระเป๋าขึ้น)ในกระเป๋านี้....อันตรายมาก!!!!!

หมวย :เฮ้ยยยยยยยยยยยยยยยระเบิด!!!!!

ขาดคำเท่านั้นแหละมวลหมู่ชุมชนทั้งหลายรวมทั้งคุณชายด้วยต่างก็วิ่งแตกฮือกันหลบระเบิดโครมครามก๊ากๆๆๆ

คุณชาย (วิ่งหลบระเบิดแบบหล่อๆเสร็จแล้วหันมาสังเกตเห็นว่ากระเป๋าที่เจ้เขี้ยวถืออยู่เป็นของตัวเองเลยรีบวิ่งกลับไปใหม่) :ไม่ใช่นะครับ ไม่มี.. คือ..กระเป๋า

เจ้เขี้ยว (หันไปตะโกนบอกชาวบ้าน) :
เฮ้ยยยยยยย จะบ้าเหรอไม่ใช่อันตรายอย่างงั้นโว้ย ...แต่คนคนนี้ (หันไปชี้หน้าคุณชายแบบจะกินเลือดกินเนื้อ) เป็นตัวแทนของนายเจ้าคุณประจักษ์ โภคทรัพย์ !!

หมวย :นายเจ้าคุณประจักษ์หน้าเลือดที่เราเช่าที่มันอยูที่นี่น่ะหรอ!!

เจ้เขี้ยว : (ชูสัญญาให้ดู)นี่ไงล่ะพวกเรา สัญญาเช่าที่ดินของบริษัทวัตโกโอเคของไอ้เจ้าคุณประจักษ์! จริงมั้ย!!

คุณชาย (เสียงอ่อย) :จริงครับ

ตี๋ :เฮ้ย จริงเหรอวะโธ่โว้ยรู้ยังงี้กูไม่พามาหรอก กูถีบตกจากท่าน้ำแล้ว!

เจ้เขี้ยว : (ชี้หน้าคุณชายอีก)นาย.... เป็นลูกจ้างของนายเจ้าคุณประจักษ์ใช่มั้ย!!!

คุณชาย :เอ่อ... คือ ไม่ใช่ครับ

เจ้เขี้ยว (สวนกลับทันที) :ไม่เชื่อ!!!

คุณชาย :สาบานครับ ..คือ...ผม ..ผม ไม่ใช่ลูกจ้างจริงๆ ครับ

ตี๋ : (เสียงอ่อน)เห็งม่า อั๊วถึงว่า ว่าเฮียเค้าลูลี

คุณชาย :คือ...คือว่า... ผมเป็นหลานของท่านน่ะครับ

ทุกคน :หา.....!!! อะไรนะ !!

ตี๋ :เฮ้ย...มิน่าหละ หน้าตาทั้งงกทั้งเค็ม!!

เจ้เขี้ยว :หุบปากไปเลยนะไอ้ตี๋ (หันไปตะคอกใส่คุณชายต่อ)ตกลงว่านาย เป็นหลานของไอ้เจ้าคุณประจักษ์จริงๆ ใช่มั้ย!!!

คุณชาย : (ก้มหน้าตอบอ้อมแอ้ม)เอ่อ... ใช่ครับ

ยังไม่จบนะ