สร้างวัฒนธรรม แบ่งปัน แลกเปลี่ยนในครอบครัว

วันที่ลูกเปิดเทอม เป็นช่วงเวลาที่ เราได้อยู่กันพร้อมหน้า "ลูก แม่และพ่อ"

ค่อนข้างให้ความอิสระแก่ลูก คนโตเป็นนักศึกษาแล้ว เรามีการโทรคุยกันบ้าง บอกว่า ชีวิตเป็นของเขา ถ้าอยากมีอนาคตที่ดี ต้องรับผิดชอบเรื่องเรียน ตรงนี้ก็พูดกันมาตลอด ต้องติดอาวุธทางปัญญา เรื่องเรียนก็ผ่านมาได้ระดับหนึ่งตามความรับผิดชอบที่ลูกได้ปฏิบัติ ลูกมาแลกเปลี่ยนกันบ้างในบางครั้ง กิจกรรมที่ไม่ทุ่มเท ผลที่ออกมาเท่ากับการลงทุน ทำน้อยได้น้อย ทำมากได้มาก หรือในบางครั้งขาดทุน ยอมให้ลูกต้องเรียนรู้...เพราะทำให้ลูกเข้าใจชีวิต.....แม่คอยแลกเปลี่ยน ชี้แนะ...และให้กำลังใจ อยากได้ต้องทุมเท

เมื่อลูกมีอาการเจ็บป่วยมักโทรมาปรึกษา เพราะมีแม่เป็นพยาบาล ก็ดี ได้คุยกับลูกเพราะที่เป็นพยาบาล  ภูมิใจในอาชีพนอกจากจะเป็นประโยชน์ กับประชาชน ก็เป็นประโยชน์กับคนในครอบครัว

ลูกคนทีมีโอกาสไปต่างประเทศ แต่ก็เหมือนยังอยู่ด้วยกันเพราะวันนี้ เรามีWeb Cam คุยกันได้ เห็นหน้ากัน ก็เหมือนได้นั่งคุยกันลูก เขาไปอยู่ต่างวัฒนะธรรม เราต้องให้ลูกรู้ว่าเป็นไทยมีดีอย่างไร แต่ด้วยความเป็นเด็กของลูก ไปพบ เรื่องที่ดีกว่า โดยเฉพาะเรื่องวัตถุและระบบคิดที่อิสระมากๆๆ แลกเปลี่ยนเรื่องความพอเพียงกัน แต่ลูกต้องการให้ส่งเสริมที่เพียงพอ เพราะเราก็ต้องบอกลูกว่าอยู่ที่ความจริงที่เป็นไปได้

ลูกคนที่ยังอยู่ที่บ้านเพราะยังเล็กอยู่  ต้องเอาใจใส่ ใกล้ชิด ดูแลประจำวัน เป็นช่วงเวลาที่สำคัญและมีคุณค่ามาก ถ้าปล่อยเวลานี้ไปจะเสียดายมากๆๆ เพราะเด็กทุกวันนี้เข้าก้าวไปข้างหน้าและไปเร็วมากๆๆ

ครอบครัวต้องแลกเปลี่ยนแบ่งปัน บอกตัวเอง เตือนตัวเอง กันลืม เพราะ "แม่ พ่องานยุ่ง" มีเรื่องยุ่งของตนเองตลอดเวลาเช่นกัน แต่เรื่องครอบครัวถือเป็นภาระกิจสำคัญของคนเป็นแม่และพ่อ แต่ปิดเทอมน่าต้องหาเวลาไปเที่ยวกันบ้างน่าจะดีนะ