บนเส้นทางชีวิต...ทุกคนมีสิทธิ์คิดทุกคนมีฝัน...มีความต้องการต่างกัน เพราะความกดดันจึงเดินหลงทาง....เพียงอย่ายอมให้สิ่งเลวร้าย ครอบงำจนวุ่นวาย หลงเดินไปผิดทาง วันนึงซึ่งคงไม่นานความดีจะเบ่งบานเป็นดอกไม้งามในใจคน
ฉันจะทำอย่างไรดี....พยายามเต็มที่แล้ว...แต่ผลที่ออกมามันไม่ตรงกับความคิดและความพยายามเลย.....เชื่อแล้วว่า บางครั้งเราทุ่มเทอะไรบางอย่าง ผลที่ได้อาจไม่ตามต้องการก็ได้...แต่เชื่อได้ว่า เราจะต้องทุ่มเทมันให้มากกว่านี้ ตอนนี้เรายังแย่เกินไป
รับไหวไหมกับความรู้สึกนี้...รับได้เพียงบางส่วน เพราะในชีวิตไม่เคยพบอะไรแบบนี้เลย มีคนปลอบใจฉันว่า มันไม่ได้เป็นตัวกำหนดชีวิต แต่มันคือประสบการณ์ที่เราได้รับ มันคือบทเรียนราคาแพงสำหรับฉันจริงๆ....แล้วทำไมล่ะ ฉันทำเต็มที่แล้ว ฉันพยายามแล้ว ทำไมความพยายามของฉันไม่ส่งผลให้ฉันบ้างเลยหรือไง
ความสำเร็จทุกความสำเร็จเกิดขึ้นจากความพยายาม แต่ทุกความพยายามอาจไม่ได้นำมาซึ่งความสำเร็จ...และฉันก็เป็นหนึ่งในคนที่พยายามแล้วไม่เกิดความสำเร็จ.....สักวันฉันคงจะสำเร็จในสิ่งที่ฉันพยายามบ้าง ฉันหวังอย่างมาก
ฉันจะทำอย่างไรดี....ตอนนี้น้ำตาของฉันมันไม่ได้ช่วยอะไรเลย แต่ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั่งบีบน้ำตาเพื่อชะล้างความระทมภายในหัวใจ....แล้วฉันก็นำสิ่งสิ่งหนึ่งมาเปิดดู แล้วบอกกับตัวเองว่า ไม่เป็นไร ไม่ได้มีฉันคนเดียวที่ต้องชะตากรรมอย่างนี้ แต่เป็นเพื่อนฉันเกือบทั้งห้องที่ตกชะตากรรมเดียวกับฉัน ฉันกับเพื่อนๆต้องผ่านชะตากรรมเหล่านี้ไปพร้อมๆกันให้สำเร็จจงได้
เมื่อทุกคนทุ่มเทให้ฉัน.....ฉันมันแย่มากใช่ไหมที่ไม่สามารถทำให้คนที่ทุ่มเทให้ฉันยิ้มได้....แต่พวกเขาต้องมาปลอบใจฉันแทนที่จะยิ้มรับความสำเร็จของฉัน......ฉันอยากให้พวกเขายิ้มเพราะเห็นฉันสำเร็จให้สมกับที่พวกเขาทุ่มเทความรักความเมตตาให้กับฉัน...ฉันนี่มันแย่จริงๆ...แต่ฉันสัญญาว่า ฉันจะทำให้เต็มที่ ให้ถึงที่สุด ในครั้งต่อไป..เพราะฉันเชื่อว่า วันพระไม่ได้มีแค่หนเดียว ครั้งหน้าฉันต้องทำมันให้ได้ เพื่อคนที่รักฉันและคนที่ฉันรักทุกๆคน
เวลาที่ฉันทุ่มเท.......เวลาที่ฉันทุ่มเทมันน้อยไปใช่ไหม ฉันยังทำไม่เต็มที่ใช่ไหม.....ฉันรับไหวไหม...เมื่อฉันถูกหามเข้าโรงพยาบาล.....ฉันรู้เพียงอย่างเดียวว่า ฉันคงไม่ไหว...แต่สิ่งที่เหนือมากกว่านั้น..ฉันจะต้องบอกตัวเองว่า ฉันจะต้องไหว และต้องทำให้ดีที่สุด.....ฉันทำเต็มที่แล้วนะ ฉันทำเต็มที่แล้ว
รักและคิดถึงทุกๆท่านนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ "ฉัน" เสมอ ------>น้องจิ
จงทำให้ดีที่สุดนะ
สวัสดีเจ้าค่ะ พ่อประจักษ์
ขอบคุณค่ะพ่อที่แวะเอารูปกำลังใจมาให้น้องจิ "พวก"นี้อบอุ่นค่ะ รักพ่อนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ...น้องจิ
ขอบใจสิ่งที่ขาดหาย "บอกกับตัวเองด้วยนะ" จงทำให้ดีที่สุด(พรุ่งนี้) เป็นกำลังใจให้..น้องจิ
เป็นกำลังใจให้จีน้องสาว สู้ๆๆนะ
ยิ้มเข้าไว้...กำลังใจเกินร้อยจ้า...สู้ๆๆ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่นา
ขอบคุณค่ะพี่นาที่เข้ามาให้กำลังใจน้องจิ สู้ๆค่ะ แต่ยังยิ้มไม่ออก คิดถึงนะค่ะ..น้องจิ
ล้ม ต้องลุกขึ้นให้ได้ ด้วยขาของเรา
เศร้า ร้องไห้ก็ได้ แต่ครั้งเดียวนะ
อดทน มันมีผลที่หอมหวานตามมา
พยายาม วันข้างหน้า ต้องเป็นของเรา
คุณแม่เป็นอีก หนึ่ง กำลังใจ จ้ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณแม่นงเยาว์
ขอบคุณค่ะที่เข้ามาให้กำลังใจน้องจิ วันนี้น้องจิรับความรู้สึกหลายความรู้สึกมากๆ สุขมาก แถมก็ทุกข์มากเช่นกัน คิดถึงนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ...น้องจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณมนัญญา
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจค่ะ ประสบการณ์เหล่านี้เป็นบทเรียนราคาแพงสำหรับหนูค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ...น้องจิ
สวัสดีจ๊ะ
- ร้องไห้เถอะนะ หากน้ำตาช่วยชะล้างความไม่สบายใจ แต่อย่าลืม...พรุ่งนี้สู้ต่อ...เส้นทางการเดินทางไม่ได้โรยด้วยกลิบกุกลาบที่เขาริดหนามหรอกนะ ...กุหลาบมีหนามฉันท์ใด ก็ย่อมมีคุณค่าควรแก่การหวงแหน...ศุ้ ๆ จ้า
สวัสดีเจ้าค่ะ น้าเพชรน้อย
ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจที่มอบให้น้องจิ ทางเดินที่มีหนามคือรสชาติของชีวิตใช่ไหมค่ะ ขอบคุณค่ะ...น้องจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูลำดวน
น้องจิแค่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยค่ะ ถึงมากที่สุดค่ะ แต่ก็ช่างเถอะ เริ่มใหม่ได้ คิดถึงนะค่ะ กอดๆๆ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ...หนูจิ
น้องจิ
อย่าเครียดมากเลยนะค่ะพี่เป็นห่วง
ค่รู้ว่าน้องสาวทำเต็มที่ ก็เยี่ยมแล้วค่ะ
เข้าใจค่ะว่ากำลังรู้สึกยังไง
กอดดดดดดดดดดๆๆๆๆๆๆ อิอิ อย่าเครียดนะ
http://www.charyen.com/jukebox/play.php?id=7206
อ่ะให้เพลงฟัง...กอดๆๆๆๆ(เข้าหรือเปล่าไม่รู้ อิอิ)
สวัสดีค่ะ พี่นา
ขอบคุณค่ะ ไม่เป็นไร สู้ไหวอยู่ สู้ได้ตลอดถ้ามีลมหายใจ ขอบคุณค่ะ ....น้องจิ
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูปู
I love you because you love me.
น้องจิจ๊ะ ..ผ่านเวลาช่วงนี้ไปได้.. ละก็... ต่อไปข้างหน้า มันจะหนมๆมากเลยนะ เข้มแข็งและสู้ต่อไปจ้ะ กำลังใจเยอะแยะมากมายให้น้องจิ ค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่พอลล่า
ขอบคุณค่ะที่มาเป็นกำลังใจให้น้องจิ สู้ๆๆๆค่ะ รูปถูกใจชะมัด อิอิ กอดๆๆ...น้องจิ