การโดยสารระบบขนส่งมวลชน กทม.

    ในช่วง1สัปาห์ที่ผ่านมา ไม่สามารถเปิด อินเตอร์เนตได้เลย เนื่องจากไปอบรมที่ กทม.ก็เลยไม่สามารถ เม้นท์ใครๆได้เลย(แหม!คันปากจริงๆเลย)ถ้า ไม่ได้เม้นท์ใคร หรือว่าเม้นท์ช้าไป ก็ขออภัยไว้ณ.ที่นี้ด้วยนะจ๊ะ...

    เริ่มเรื่องเลย ละกัน 1สัปดาห์ที่ผ่านมา เราไปอบรม การพูดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน ที่กรมวิเทศสหการ หลักสูตร ILC ห้อง2 ในห้องนี้ก็มีเพื่อนร่วมชั้นเรียน หลายหลายสาขาอาชีพ มาอยู่ร่วมกัน 18คน เป็นชาย 6คน ที่เหลือเป็นผู้หญิง มีทั้ง ททท.(พี่หน่อย) ตำรวจปปส(พี่ไก่). ดีเอสไอ (พี่ตุ๋ย)สำนักอัยการ(พี่แดง) รัฐสภา(น้องจ๊อบที่น่ารัก) กรมปศุสัตว์ (พี่ธานี) ครู(พี่แอ๊ด) อื่นๆอีกมากมายยังจำได้ไม่หมด  น้องต้อง น้องเหมียว น้องจ๋าพี่ตี่ อ้อที่สำคัญ มีมาจาก กรมอนามัยเหมือนกันเลย อยู่ห้องเดียวกัน คือ     พี่อ๋อย (กรกมล)ที่แสนน่ารัก เรียบร้อย ช่างต่างจากเรา ราวฟ้ากับเหว

     วิธีการที่เราไปยังที่เรียน ก็คือการนั่งรถเมล เนื่องจากระยะทางไม่ไกลจากที่พักมากนัก และเป็นการประหยัดด้วย ต้องบอกก่อนว่าสถานที่เรียนนั้นอยู่แถวสะพานขาว เลย ตลาดมหานาคไปแค่ป้ายเดียว

จากการศึกษาเส้นทางนั้นพบว่า รถเมลสายที่สามารถไปถึงนั้น มีตั้งแต่ สาย8,59,183,503 ส่วนขากลับนั้นมีเยอะแยะแค่ดูว่าสายไหนไปอนุสาวรีย์ก็ขึ้นได้เลย อัตราค่าโดยสาร ถ้าเป็นรถร้อนก็ 10บาทตลอดสาย ถ้าเป็นปอ. ก็ประมาณ 13-16บาทแล้วแต่เส้นทาง ถ้าเทียบราคาแล้วไม่ต่างกันมาก แต่ถ้าเทียบความ....แล้วต่างกัน ดังจะกล่าวต่อไปนี้

  • เริ่มตั้งแต่การรอ..รถเมล ด้วยความเป็นพวกบ้านนอก ไม่ค่อยได้เจอรถเยอะขนาดนี้ ขอบอกว่า เหม็นควันรถมากๆเลย เราสงสารคนที่ต้องอยู่ กทม.จังเลย(สงสารตัวเองด้วย)ว่าเค้าต้องสูดควันกันตลอด    ช่วง2-3วันแรกเรา แสบคอมากเลย จนวันนี้ยังไม่ค่อยหายเลย รู้สึกว่าแสบจมูก แสบคอ แล้วเหมือนจะมีเสมหะ
  • รถเมลร้อนเนี่ย รับรองได้ว่าซิ่งจริง แล้วร้อนจริง ที่สำคัญ เวลาที่รถติดนั้น เราจะต้องนั่ง/ยืนดมกลิ่นท่อไอเสียรถที่อยู่ข้างๆตราบเท่าเวลาที่รถติดนั้น (แสบจมูกอีกแล้ว)
  • ถ้าเป็น ปอ.ก็ดี แต่ รอนานมาก กว่าจะมา ประมาณ อย่างน้อย ครึ่งชั่วโมง ถ้าเป็นระยะทางสั้น นั่งปอ.จะคุ้มกว่า เพราะราคาไม่แตกต่างกันมากนัก แล้วเวลาที่รถติดก็ไม่ต้องมานั่งดมกลิ่นท่อไอเสียด้วย แต่ถ้าไม่มีที่นั่งก็ยืนหน่อยละกัน
  • พี่ๆที่เป็นกระเป๋ารถเมลก็ใจดีนะ ตอนแรก ยังไม่คุ้นเคยเส้นทาง ก็ถาม และให้ช่วยเตือนเมื่อถึงป้าย พี่ก็ให้ความช่วยเหลือกันดี มีคนที่ไม่ค่อยคุ้นเคยเส้นทาง มีการถามกัน ก็มีการให้คำแนะนำช่วยเหลือกัน นี่แหละคนไทยไม่ทิ้งกัน ยังมีความดีงามเสมอ

ขอสรุปบทเรียนที่ผ่านมา1สัปดาห์ของการใช้ชีวิตในกทม.คือ

  • ต้องตื่นเช้า
  • ต้องสูดควันพิษทุกวัน วันละ2เวลา นานแค่ไหน แล้วแต่ความแออัดของรถ
  • ต้องเดิน...เดิน...เดิน...อาจเร็วกว่าขึ้นรถ
  • ต้องรีบเร่ง....รีบ....รีบ....
  • ยังเจอคนใจดีตามเส้นทางที่ผ่านมา เสมอมา