อย่ารอให้รักจากไป แล้วจึงเข้าใจว่ารักกัน
อย่ารอให้รักจากไป แล้วจึงเข้าใจว่ารักกัน
เพราะกว่าจะเจอ คนที่ใช่ นั้นไม่ง่าย อย่าให้ความไม่เข้าใจ มาทำให้หัวใจอ่อนแอ จนต้องสูญเสียกันไป ทั้งที่ใจยังรักกัน
ความรักไม่ได้ต้องการความสอดคล้องเท่านั้น บางครั้ง ความรักก็ต้องการการเติมเต็มด้วยเช่นกัน
บนความห่างไกล ถ้าใจไม่มีความหนักแน่นพอ สิ่งที่เราคิดเสมอมักเกิดขึ้นเสมอได้ด้วยเช่นกัน
ไม่รู้มาในอารมณ์ไหน...
แต่ก็เป็นธรรมดานะ บางครั้งและบางที เราไม่รู้หรอกว่า ณ วันนี้ อะไรคือสิ่งเติมเต็ม แต่พอผ่านพ้นไปแล้ว เราก็รู้และสัมผัสได้ ...
ขอบคุณการจากพราก
ที่สอนให้ฉัน
รู้ในสิ่งที่เคยมี
แต่ปราศจากการดูแล
ความรัก ต้องการ การเติมเต็ม ต้องตั้งท้อง กะว่า ถ้าได้ ลูกชายจะให้ชื่อน้อง เติมเต็ม เจ๊า
ว้าว ! อารมณ์ไหนน้อพี่เรา บันทึกนี้มาแปลกๆ
รัก...อยู่ไหนเมื่อไหร่จะมาสักที
หอบกำลังใจมาให้คนมีคู่ครับ......สู้ๆ
สวัสดีครับป้าลำดวน
ขอบคุณมากครับที่แวะมาทักทาย
สวัสดีครับพี่นัส น้องนุ้ย
บางจังหวะชีวิตครับ..เลยได้อารมณ์นี้
สวัสดีครับครูใหม่บ้านน้ำจุน
เติมเต็ม ตามด้วย เก่งดี ครับผม
สวัสดีครับคนแบกเป้ (นายผี)
รักไม่ได้อยู่ไกลเลย อยู่ที่ว่าเราจะเข้าใจในรักหรือเปล่า เท่านั้นเอง
แวะมาเยี่ยมครับพี่
ไม่รอ รักเลย
อิอิ
สวัสดีครับคุณสายลม
จริงอย่างที่ท่านว่าครับ รู้สึกเมื่อสิ่งที่เรารักจากไป
ให้เวลากับตนเองและคนรอบข้างครับ
สวัสดีครับครูโย่ง
ขอบคุณมากครับที่แวะมาเป็นกำลังใจให้ครับ
ประเด็น รักเลย น่าสนดีครับ
ชอบประโยคนี้ค่ะ พอดีไปอ่านหนังสือมา 1 เล่ม
ใช่เลยประโยคนี้ซึ้งกินใจ ขอบคุณค่ะที่นำมาลงไว้
จะรัก..อย่างไม่รีรอ..
กาลเวลามี1ใน49ตอนจากหนังสือ''อย่ารอให้รักจากไปแล้วจึงเข้าใจว่ารักกัน''มาฝากค่ะ~~
ชื่อตอนว่า''รักในแบบของเรา''เนื่องจากกาลเวลาเห็นว่าคนส่วนใหญ่เมื่อเป็นแฟนกันแล้ว
มักจะมองคนอื่นแล้วทำตาม กาลเวลาจึกนำตอนนี้มาฝากค่ะ^^
..........
รักในแบบของเรา
ไม่ว่าคนบนโลกนี้จะมีกี่ร้อยกี่พันล้าน
แต่เมื่อคนสองคนเดินทางมาเจอกัน
จะเกิดความรักที่ลงตัวในแบบของตัวเอง
ครั้งหนึ่งฉันเคยมองคนอื่นด้วยความไม่เข้าใจ
ว่าทำไมเขาจึงโชคดีนัก และมีคนรักที่แสนดี
ทำไมคนของเราถึงไม่เป็นแบบนั้นบ้าง
''คนรักของคนทั้งโลกดีหมดยกเว้นคนรักของตัวเอง''
ทั้งๆที่ความจริงเขาเองก็ดีในแบบของเขา
แล้วก็มีแย่ในแบบของเขาด้วย
และบางอย่างก็ไม่ตรงใจฉันได้ทั้งหมด
ที่ผ่านมาฉันพลาดไป พลาดที่เอาความรักของตัวเอง
ไปเปรียบกับคนอื่น... พอเห็นว่าไม่เหมือนใคร
ก็เกิดคำถามขึ้นมาว่า''เพราะอะไร''
และคำถามนี้นี่เอง ที่บั่นทอนความรักให้ล่มลง
กว่าจะรู้ว่า...
''รักของเราไม่มีทางเหมือนใครได้ก็ในเมื่อเราไม่ใช่เขา
และคนทุกคน ต่างก็มีคำว่าดีที่สุดในจุดที่ต่างกัน''
..........
ความรักที่เรามีในวันนี้อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต
แม้บางวันเราอาจรู้สึกว่า''รักกันน้อยลง''
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า''เรากำลังหมดรักกัน''
เพียงแค่ความรู้สึกนี้ คือสัญญาณเตือนให้เราได้รู้ตัวว่า
ถึงเวลาต้องหันมาใส่ใจความรัก
ก่อนที่ความไม่เข้าใจ จะทำให้เราต้องสูญเสียกันไป
อย่างน่าเสียดาย...
ขอปิดท้ายด้วยกลอนและข้อคิดนิดๆหน่อยๆนะคะ^^
.......
รักเธอ..บ้างหรือเปล่า
เธอเฝ้าพยายามถามฉันอย่างนั้น
เธอก็เห็นสิ่งที่แสดงออกอยู่ทุกวัน
แทนคำว่ารักได้ร้อยพันเท่าทวี
ไม่รู้จะบอกอย่างไร…
แต่ในใจมีให้เธอล้นปรี่
มากมายจากใจคือความรู้สึกดีดี
แม้ไม่เคยพูดให้ได้ยินสักที..เลยก็ตาม
ความรัก ไม่ต้องพูด แต่แสดงออกก็ได้เหมือนกันนะคะ พูดคำว่ารักเป็นล้านครั้ง ก็ไม่พอเท่าการกระทำหรอกค่ะ
.......
ค่ะ...บางคนกว่าจะรู้ตัวว่ารัก...ก็เมื่อเสียเค้าไปแล้ว
และก็มานั่งเสียใจทีหลัง
ถ้าคุณได้พบกับคนๆนั้น ขอให้ดูแลเขาให้ดี เท่าที่คนๆหนึ่งจะทำได้ รักเขาให้มากๆ ทั้งหมดของหัวใจ เมื่อเราได้ทำทุกอย่าง สุดความสามารถแล้ว ดีที่สุดแล้ว เมื่อวันหนึ่งที่ต้องสูญเสียเขาไป เราจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจ เพราะอย่างน้อยเราก็ได้ทำช่วงเวลาดีๆเหล่านั้น อย่างดีที่สุดแล้ว ได้รักและดูแลเขาอย่างเต็มหัวใจ ก็เพียงพอแล้ว ขอแค่ได้รัก..ก็พอ