ห่างหายจากการใช้งานอินเตอร์เน็ทมาหลายวันครับ วันนี้ได้โอกาสกลับมาใช้งานอินเตอร์เน็ทอีกครั้ง เหตุผลพื้นฐานครับที่ทำให้ต้องหายหน้าไปคือ ไม่มีอินเตอร์เน็ทใช้ครับ บ้านที่สตูลมีโทรศัพท์ครับ แต่ใช้อินเตอร์เน็ทช้าชนิดที่เข้าเว็บไหนไม่ได้เลย ผมเลยต้องทำใจอดไปหลายวัน

บ่ายวันนี้น้องชายมาถามว่า บัง (หมายถึงพี่ชายอย่างผมนี้แหละครับ) จะใช้อินเตอร์เน็ทหรือเปล่า แฮะแฮะ อยากสิ ใจจะขาดแล้วเอย น้องชายเลยลากสายแลนจากร้านคอมพิวเตอร์ของเขามาให้ที่บ้านครับ ทีแรกก็ต้องลุ้นว่า สายแลนจะยาวพอให้ได้นั่งเล่นหรือเปล่า ฮิฮิ อัลฮัมดุลิลลาห์ครับ มาถึงเก้าอี้รับแขกพอดี

(ว่างจากเล่น ก็มางอแงใส่อาบีย์)

ผมตั้งใจจะทำกราฟิกสำหรับการต้อนรับวันอีดครับ แต่โอกาสไม่อำนวยจริงๆ ครับ เพราะช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาของการพักผ่อน ลูกๆ ไม่ยอมให้เปิดเครื่องเลยจริงๆ เปิดเครื่องเป็นเข้ามารุมทันที

เอาเป็นว่าขออนุญาตใช้ช่วงวันอีดที่ผ่านมากล่าวคำว่า "ผมขออภัยทุกท่านหากกระผมได้กระทำสิ่งใดๆ ที่ไม่ถูกต้องไปลงไป และขอให้ทุกท่านมีความสุขตลอดไปครับ"

كل عام وانتم بخير

ผมว่าหลายๆ บ้านคงเหมือนกับบ้านผมแหละครับที่วันอีดคือวันที่พี่ๆ น้องๆ ได้กลับมารวมตัวกันที่บ้านเกิด บ้านผมรอบนี้พิเศษหน่อยตรงที่ไม้เท้าเพิ่มมาอีกอัน อันเนื่องจากพี่สาวคนที่สามเกิดอุบัติเหตุมาสองเดือนก่อน (เล่าไปแล้วครับ) ส่วนสมาชิกที่ขาดไปคือน้องชายผมครับ เนื่องจากไปสอบเนติฯ ที่กทม. (ขอให้สอบผ่านนะครับ)

สำหรับอิลฮามและเตาฟิกช่วงนี้คงเป็นช่วงที่มีความสุขมากแน่ๆ ครับ เนื่องจากพี่ๆ มากันอย่างพร้อมหน้าที่บ้านปู่ย่า ชนิดที่ว่าเล่นกันตั้งแต่เช้ายันดึกเลยครับ และที่แน่ๆ หลังวันอีด พบว่า เตาฟิกและฟัจญรีนแก้มช้ำไปเลยครับ เพราะแก้มของทั้งสองคนนี้เชิญชวนให้พี่ๆ มาจับเสียเหลือกัน ฮิฮิ

(ป้าสี่ จิเยาะ กับหลานๆ )

(พี่ๆ กับสภาพบ้านปู่ ฮิฮิ เหละ)

 

กิจกรรมหลักอย่างหนึ่งของบ้านผมในช่วงวันอีด คือ การเล่นน้ำทะเลครับ สมัยก่อนตอนที่ปู่/ตา ยังไม่มีหลาน ลูกๆ ก็จะพากันไปพายเรือเล่นที่ชายหาดบ่อเจ็ดลูกครับ แน่นอนครับ คู่ใครคู่มัน ฮิฮิ ส่วนใหญ่วันต่อมาก็ต้องมาช่วยกันนวดละครับ เมื่อยไปทั้งตัว

(อิลฮามกับดอกไม้สวยๆ ที่บ้านย่ายทวด)

แต่ตอนนี้กิจกรรมทางทะเล เป็นของหลานๆ ไปเรียบร้อยแล้วครับ การมาบ้านปู่/ตา ทุกคนจะนึกถึงการเล่นน้ำทะเล และรอบนี้อิลฮามได้เสื้อชูชีพเป็นของฝาก ปรากฏว่า ใส่ไม่ยอมถอดมาสองวันครับ ฮิฮิ แต่พอไปทะเลก็ยังไม่กล้าลงน้ำอยู่ดีครับ

(แก้มน่าจับของฟัจญรีน)

รอบนี้ที่สังเกตเห็นได้ชัดอย่างหนึ่งเกี่ยวกับอิลฮามคือ มีความกล้าที่จะเล่นกับพี่ๆ และยอมไปเที่ยวกับลุงๆป้าๆ โดยที่ไม่ต้องมีอาบีย์หรืออุมมีย์ไปด้วยได้แล้วครับ ส่วนเตาฟิกนะไม่มีปัญหานี้อยู่แล้วครับ ใครมาอุ้มก็ไปหมด ฮิฮิ แถมถ้ามีใครมียอมให้กอดและซบไหล่ละก้อ หลับได้เสมอครับ แต่คงไม่มีไออุ่นไหนจะสู้ของย่าได้แน่ๆ