ครั้งแรกกับ..... R2R…..หรือ Routine to Research ..จากงานประจำสู่งานวิจัย เป็นเรื่องราวของการแลกเปลี่ยนความรู้ Knowledge Sharing ครั้งที่ 7 ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 23 กันยายน 51 ที่ผ่านมา ซึ่งท่านวิทยากรที่มาเล่าเรื่องราวให้ฟังนี้ได้เข้าร่วม R2R ที่ร.ร. มิราเคิล แล้วทีมท่านได้กรุณานำความรู้มาเล่าสู่กันฟัง
ซึ่งได้แอบคาดหวังว่า R2R นี้จะสามารถนำมาเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการพัฒนางานและมีวิธีการที่ห้องปฏิบัติการอย่างเรา(ซึ่งมีงานล้นมือและทำงาน 7 วัน)จะสามารถทำได้หรือเปล่า? โดยวิทยากรท่านให้คำขวัญว่า R2R: เสริมพลัง สร้างสรรค์ และพัฒนา ซึ่งพอที่จะสรุปเนื้อหาได้ดังนี้
R2R จากงานประจำสู่งานวิจัยซึ่ง
1. โจทย์วิจัย คำถามวิจัยของงาน R2R ต้องมาจากงานประจำ เป็นการแก้ปัญหาหรือพัฒนางานประจำ
2. ผู้วิจัย ต้องเป็นผู้ทำงานวิจัยนั้นและเป็นผู้แสดงบทบาทหลักของการวิจัย
3. ผลลัพธ์ของการวิจัย ต้องวัดผลที่เกิดต่อตัวผู้ป่วยหรือบริการ ที่มีผลต่อตัวผู้ป่วยโดยตรง
4. การนำผลการวิจัยไปใช้ประโยชน์
แรงบันดาลใจมาจากที่ใด
1. ต้องการแก้ปัญหา
2. ต้องการปรับปรุงและพัฒนางาน
3. ทำตัวเป็นผู้มีความสงสัย
4. ความก้าวหน้าของงาน
วิธีขับเคลื่อน R2R ที่น่าสนใจคือ
1. ด้วยการเสาะหา “ สะเก็ด R2R ” ที่มีอยู่แล้วในหน่วยงาน
2. ชักชวนมาตั้งวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เกิดอะไรขึ้น เกิดได้อย่างไร ฟันฝ่าอย่างไร ได้ประโยชน์อย่างไร (SSS= Success Story Sharing)
3. SSS + AAR เพื่อปูทางสู่การปฏิบัติ
4. มีทีม “พี่เลี้ยง”
5. ตั้งวง SSS + AAR
สนใจให้ศึกษาเพิ่มเติมได้ที่ http://gotoknow.org/blog/thaikm ,http://gotoknow.org/post/tag/r2r แล้วก็จะได้เรื่องที่ต้องการรู้เกี่ยวกับ R2R มากขึ้น
สิ่งที่ได้รับจาก K- Sharing ครั้งนี้
1. ทำให้ได้เห็นว่าวิธีการในการทำ R2R นั้นซับซ้อน เป็นขั้นเป็นตอนและมีปัญหาที่สงสัยมากมายในการทำ ดังนั้นต้องมีทีมงานที่คอยช่วยเหลืออย่างเข้มแข็ง และคอยกระตุ้นอย่างต่อเนื่อง
2. คุณทัศนีย์ ได้ให้ข้อเสนอแนะได้อย่างน่าฟังว่า เนื่องจากเป็นคนที่สนใจ R2R มาแต่ต้น ดังนั้นจึงได้ไปดูงานที่ประสบความสำเร็จมาหลายแห่งเช่น ร.พ. ศิริราช และได้ให้ข้อเสนอแนะจากการที่ได้ไปดูงานมาว่า หน่วยงานของเขาที่ทำได้ผลนั้น เขามีทีมที่คอยดูแลโดยเฉพาะและเขาส่งจนท.ไปอบรมและต้องอบรมหลายครั้งๆละ 5-7 วันอย่างต่อเนื่องและมีพี่เลี้ยงดูแล เนื่องจากการทำ R2R มือใหม่นั้นจะประสบกับปัญหามากมายในการทำวิจัย อาจจะทำให้ผู้วิจัยรู้สึกท้อได้ ดังนั้นเวที(R2R)นี้ต้องมีพี่เลี้ยง จึงจะประสบความสำเร็จได้
3. เนื่องจากผู้ปฏิบัติงาน ส่วนใหญ่ไม่มีความถนัดในเรื่องงานวิจัย ทำให้ยังรู้ว่าหน่วยงานของเรายังไม่มีความพร้อมในเรื่องนี้ ซึ่งต้องใช้เวลาและความร่วมมือกับหลายฝ่ายที่มีความพร้อมในการที่จะเป็นตัวกลางหรือคุณอำนวย คอยชี้แนะและพี่เลี้ยงคอยผลักดันอย่างมาก ความรู้ความเข้าใจในเรื่องนี้ของบุคลากรต้องยอมรับว่ายังน้อย จึงยังไม่พร้อมทั้งที่มีงานประจำสู่งานวิจัยในหลายๆเรื่องที่น่าสนใจ ในประเด็นของงานที่ทำ
แต่ก็ถือว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีที่จะได้จุดประกายความคิดของคนทำงานประจำ ได้รู้จักและสนใจงานวิจัยในงานที่ทำและคิดว่าโอกาสหน้าหน่วยงานของเรา คงจะพร้อมและมีโอกาสจะได้ทำ R2R และประสบความสำเร็จเหมือนหน่วยงานอื่นบ้าง ซึ่งต้องขอขอบคุณวิทยากรทุกท่านที่มาร่วมแชร์ประสบการณ์ความรู้ในครั้งนี้ค่ะ
>>>> IMM 2 ...post
สวัสดีค่ะคุณ
ขจิต ฝอยทองที่ปรึกษา~natadee