ความดี..ยังดงามเสมอ.

วันศุกร์ที่ 26 กันยายน เป็นวันที่ผมรู้ดีว่า 
วันนี้เป็นวันแห่งชีวิต .. อันหมายถึง วันที่ชีวิตจะต้องตั้งหลักและตั้งสติให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้


หลังตักบาตรเสร็จสิ้น
ผมกับน้องนิสิตและเจ้าหน้าที่เพียงไม่กี่คนก็เริ่มวางแผนที่จะบรรจุสิ่งของลงถุงยังชีพ

 

คืนวันพฤหัสบดี
ผมป่าวประกาศในเวทีกลางด้วยตัวเองว่า -
ผมต้องการปลากระป๋องไม่น้อยกว่า 1,000 กระป๋อง
ต้องการแรงงานบรรจุสิ่งของและนำส่งหมู่บ้านอย่างไม่จำกัด

 

และความปรารถนานั้นก็เป็นจริง
น้องกลุ่มไหล มาเช้ากว่าใคร จากนั้นใคร ๆ ก็เริ่มทยอยมาช่วยอย่างน่ารัก

 

 

 

 

ผมจำต้องหาถุงยังชีพให้ได้อย่างน้อย 661  ถุง
เพราะนั่นหมายถึงการแจกจ่ายให้ชาวบ้าน 661 ครัวเรือน
ซึ่งมาจาก 5 หมู่บ้าน  (10 หมู่)

เช้าวันนั้น..ผมวิ่งวุ่นอยู่มาก 
แต่ก็พยายามรวบรวมพลังตั้งสติอยู่ตลอดเวลา
หลายคนทักว่าผมซูบลงมาก
ดำ คล้ำ ..ไม่มีราศี
ซึ่งทั้งปวงนั้นก็มาจากการขึ้นลงระหว่างมหาวิทยาลัยกับหมู่บ้าน

 

 

 

วันทั้งวัน
ผมวิ่งวุ่นรับโทรศัพท์จากผู้คนมากมาย
ส่วนใหญ่มาจากชาวบ้านและหน่วยงานในมหาวิทยาลัย
มีทั้งสอบถามรายละเอียด  มีทั้งร้องขอความช่วยเหลือ
รวมถึง  การบอกกล่าวที่จะยื่นมือมาให้ความช่วยเหลือด้วยก็มีไม่น้อย 

และสาย ๆ ของวันนั้น
ผมก็ได้รับกำลังใจอันอบอุ่นจากพี่สาวผู้แสนดีจากเมืองเชียงใหม่..
พี่อึ่งอ๊อบบอกว่า ..
มีผู้ประสงค์จะบริจาคเงินช่วยเหลือ 5,000 บาท
ผมฟังไม่ชัดนักว่า  ใคร ...
ซึ่งหมายถึง  ใครบ้าง 

มันเป็นพลังใจที่มาเยือนในยามที่ร่างกายกำลังเหนื่อยล้า..
แต่เป็นกำลังใจจากแดนไกลที่ปลุกให้หัวใจได้คึกคักอีกครั้ง
ซึ่งผมก็นำเรื่องนี้บอกกล่าวผ่านทางไมโครโฟนกลางศูนย์ประสาน
เพื่อย้ำให้รู้ว่า...
วิถีที่เรา ๆ กำลังดำเนินการนั้น
มีคนเห็นค่าความงดงามของมนุษย์ที่มีต่อกัน

 

 

(ส่งความรู้สึกถึงชาวบ้าน..อีกกิจกรรมที่ผมขอความอนุเคราะห์ผ้าจากองค์การนิสิตมาให้นิสิตเขียน)

ภาคบ่าย..
นิสิตกลุ่มหนึ่ง  ทะยอยนำถุงยังชีพและเวชภัณฑ์ข้ามน้ำไปฝากไว้ที่หมู่บ้าน
และช่วงเย็น
ผมก็นำทีมอีกชุดขนถุงยังชีพชุดใหญ่ไปฝากไว้ในอีกหมู่บ้านหนึ่ง 

เสร็จแล้วก็กลับมาประชุมสรุปงานประจำวัน
พร้อม ๆ กับหารือถึงสิ่งที่จะต้องทำในวันรุ่ง..

 



(ภาพการลำเลียงถุงยังชีพและความสนุกสนานของนิสิต)

 

ในเย็นวันนั้น..
เราสรุปยอดเงินบริจาคอย่างเป็นทางการจากทุกกรณีได้ 123,537  บาท

ประกอบด้วย
มหาวิทยาลัยสนับสนุน   65,000 บาท
ส่วนราชการในมหาวิทยาลัย  3,750.50  บาท
และจากการรับบริจาคของนิสิต/ขายขวดพลาสติก  54,786.50  บาท

ยอดเงินดังกล่าว
ยังไม่รวมสิ่งของเครื่องใช้นานาชนิดอีกจำนวนมาก
เราต่างยิ้มและยิ้มอย่างเป็นสุข..
เราไม่คาดคิดว่า  จะได้รับการดูแลจากผู้มีจิตใจอันดีงามมากมายถึงเพียงนี้
แต่ทุกอย่างก็สอนให้เรารู้ว่า “ความดี..ยังดงามเสมอ.”

และยอดเงินดังกล่าว
ก็สอนให้เรารู้ว่า
มันเป็นเพียงตัวเลข
แต่ความรู้สึกอันดีงามที่ทอประกายอยู่ในตัวของแต่ละคนต่างหาก..
คือคุณค่าและความงามของการมีชีวิต



นายกองค์การยืนยิ้มแป้น.. ขณะที่กลุ่มไหล วาดลวดลายเฮฮาอยู่ด้านหลัง

 

ขอบคุณ
และขอบคุณ