ไม่มีน้ำปลา น้ำพริกคนไหนที่ติดในรสอาหารแบบไทยต้องพกพากันไปเอง

เกี่ยวกับอาหารการกินในอินโดนีเซียนี้โดยภาพรวมมีรสไปทางหวาน  กับข้าวก็ติดหวานสอบถามเพราะได้รับอิทธิพลอาหารจากชาวฮอแลนด์ที่เข้ามาปกครองอยู่ถึงสี่ร้อยปี  ผู้คนชาวเมืองที่พบส่วนมากจึงมีรูปร่างที่สมบูรณ์  ไม่มีน้ำปลา  น้ำพริกคนไหนที่ติดในรสอาหารแบบไทยต้องพกพากันไปเอง 

ยูมิกำลังกินอาหารโต๊ะนี้นะ...

 ในวิถีของคนชาวเมืองไม่เร่งร้อนมีรถม้าให้เช่าท่องเที่ยวที่เกาะชวาในอดีตคงไม่มีช้างเพราะสังเกตประตูราชวังต่ำ ๆ พอมีเพียงรถม้าเท่านั้นที่ลอดเข้าไปได้ในเมืองจึงมีรถม้าเยอะอยู่ 

มองไกลยังเห็นภูเขาคนนอนรูปใบหน้ามองฟ้านะ...

หลังจากดูวิถีผู้คนแล้วก็ถึงการกินข้าวเที่ยงวัน  อร่อยมากคงเป็นเพราะเดินท่องเที่ยวไปใช้พลังงานเยอะนะ  อาหารชาวพื้นเมืองขายริมทางเดิน 

 ริมถนนเหมือนร้านน้ำชาบ้านเราแต่ที่นั้นตั้งเต้นท์แล้วคลุมด้วยผ้าด้านถนนก่อนตั้งโต๊ะ  และมีอาหารไก่สะเต๊ะ...ได้สูตรการทำยุคยี่ปุ่นปกครอง...อาหารที่ใช้เนื้อวัวก็มี...ไม่มีปลาน้ำจืดตามลำคลองมีแต่ปลาเลี้ยงเอามาทำอาหาร 

อาหารริมทางเดินชาวชวาเรียบง่ายนั่งกินใต้ร่มไม้เลยละ...

 ผลไม้ประจำเมืองที่มีชื่อคือสละเนื้อขาวกินแล้วหวานถึงใจดีนะ