คณะนักดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยโคโลราโดในสหรัฐเผยผลการศึกษาว่า วงแหวนของดาวเสาร์มีขนาดใหญ่และเก่าแก่ที่เคยคิดกันไว้มาก
พวกเขาใช้คอมพิวเตอร์คำนวณแรงดึงดูดและการชนกันของกลุ่มตัวอย่างอนุภาคน้ำแข็งมากกว่า 100,000 อนุภาคในวงแหวนวงหนึ่งของดาวเสาร์ ปรากฏว่าอนุภาครวมตัวกันจนมีขนาดหนาแน่นขึ้น แทนที่จะโคจรรอบดาวเสาร์ไปเรื่อย ๆ ตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ ดังนั้นมวลในวงแหวนของดาวเสาร์จึงน่าจะมากกว่าที่เคยคิดกันไว้ถึง 3 เท่า ขณะเดียวกันอนุภาคเหล่านี้สามารถบ่งชี้ถึงอายุของวงแหวนได้เพราะจะมีขนาดลดลงเรื่อย ๆ จากการชนกันในระหว่างการโคจร และยังได้รับผลกระทบจากอุกกาบาตที่ทำให้เกิดฝุ่นในอวกาศด้วย วงแหวนของดาวเสาร์จึงน่าจะมีอายุเก่าแก่เป็นพันล้านปี ไม่ใช่ร้อยล้านปีตามที่เคยประเมินกันไว้ 
พวกเขาประเมินขนาดและอายุของวงแหวนดาวเสาร์โดยใช้แบบจำลองทางคอมพิวเตอร์และข้อมูลที่ได้จากยานคาสซินีของสหรัฐที่โคจรรอบดาวเสาร์
คณะนักดาราศาสตร์เชื่อว่า ไม่ได้มีเพียงดาวเสาร์เท่านั้นที่มีวงแหวน ดาวเคราะห์ดวงอื่นในกาแล็กซีน่าจะมีวงแหวนขนาดใหญ่เช่นกัน พวกเขาจะเสนอผลการศึกษานี้ต่อที่ประชุมวิทยาศาสตร์ดาวเคราะห์วิทยาแห่งยุโรปที่เมืองมึนสเตอร์ในเยอรมนีในวันนี้ตามเวลาท้องถิ่น
มี 2 สมมติฐานที่ใช้อ้างกันอยู่ทุกวันนี้ว่า เหตุใดดาวเสาร์จึงมีวงแหวน 7 วง สมมติฐานแรกคือวงแหวนเกิดขึ้นพร้อมกับดาวเสาร์ เป็นเศษในอวกาศที่ถูกดึงดูดให้โคจรรอบดาวเสาร์ไปตลอดกาล สมมติฐานที่ 2 คือ วงแหวนเป็นเศษของดวงจันทร์น้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แตกตัวเป็นชิ้นเล็ก ๆ เมื่อเวลาผ่านไป สมมติฐานหลังนี้มีน้ำหนักมากขึ้นตามข้อมูลที่ส่งมาจากยานคาสซินี.
ที่มา :http://www.aksorn.com
