เย็นลมพัด แผ่วผิว ไหวหวิววูบ ละเลงรูป ระบายสี ต่อแต้มฝัน ระยิบยับ ระบายฟ้า ด้วยภู่กัน ตกแต่งฝัน ด้วยปลายนิ้ว ที่พริ้วเบา เย็นลมพัด ปลิวสะบัด ปลายแผ่นฟ้า ละเลงสี แต้มนภา เติมขุนเขา ระยิบยับ ดวงดาว ที่พร่างพราว ตกแต่งฝัน ที่บางเบา ด้วยสองมือ........ ครูต่อ....... 24 กันยา 51
เป็นกำลังใจให้เหมือนเดิมครับ
เปลี่ยนแนวเป็นบทกวี ก็ดูแปลกไปอีกแบบครับ
แต่เข้าใจถึงความตั้งใจที่นำเสนอมานะครับ
อดทนครับ อาชีพ ครู เป็นการสร้างฐานอันก้าวหน้า
ให้กับประเทศชาติครับ สู้ๆ อดทนนะครับ
ขอบคุณ คณ ยศคุง ที่ติดตามให้กำลังใจมาตลอด ทั้งที่เป็นบทกวี และเป็นเรื่องเป็นราวนะครับ เอาไว้ ติดตามเรื่องที่ไม่เป็นเรื่องบ้างในโอกาสต่อไปนะครับ (ฮ่าๆๆ)
ครูต่อ
อารมณ์เหงา..เศร้า...อย่าอยู่กับความเศร้านานน่ะค่ะ...มาเฮฮา..มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับพี่น้องที่นี่ค่ะ
หวัดดีค่ะ คุณครูต่อ (ขออนุญาต..สนิทชิดเชื้อนะคะ)
ทุกคนมีสิทธิ์ฝัน และทุกคนมีสิทธิ์ไปถึงฝันค่ะ
ขอบคุณค่ะที่ได้อ่าน..อ่อนไหวดีค่ะ
ขอบคุณนะครับครูแอน ที่จริงก็เฮฮา นะครับ แต่บางช่วงดันมีอารมณ์ศิลปินขึ้นมาอยากเขียนบทกวี 5555 พอไหวมั๊ยละครับ
ดีใจที่ครูคิมมาช่วยต่อเติมฝันของผมอย่างสม่ำเสมอนะครับ
(ดีใจที่ยอมสนิทชิดเชื้อกับผมด้วยนะครับ 555 )
บางที โลกของการเป็นครูนั้นกว้างใหญ่ เส้นทางก็มีหลากหลาย
หากไม่มีผู้ชี้นำทางบ้างในบางครั้ง ผมคงต้องงม หาเส้นทาง อย่างลำบาก
แต่ที่นี่ มีครูคิม เพื่อนครูทุกคน และ Gotoknow คอยเป็นเหมือนแสงสว่าง
ให้ผมเดินทางอย่างไม่ยากนัก
ดีใจที่มีวันนี้ครับ
เคารพรักครับ
ครูต่อ