ตั้งแต่ g2k เปลี่ยนเครื่องเซฟเวอร์ ผมยังไม่มีโอกาสแวะมาเขียนบันทึกเลยครับ มีโผล่มาบ้างกับการอ่านบันทึกและเขียนอนุทินครับ ช่วงนี้ไม่ได้ยุ่งมากครับ แต่จิตใจมันใฝ่ไปเฉพาะเรื่อง สมาธิก็ต้องจดจ่อกับสิ่งที่ทำอยู่ในปัจจุบันครับ เลยไม่มีเวลามาเขียนบันทึกเลย

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมจัดอบรมการผลิตอีบุ๊คให้กับครูสอนอิสลามศึกษาในเขต 1 ปัตตานีครับ ที่คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เกินเริ่มงานนี้ก็ลองประมาณกำลังตัวเองแล้วครับว่า ถ้าผู้เข้าร่วมยี่สิบคน สังขารผมน่าจะเอาอยู่ เดิมนั้นมีการสำรวจเบื้องต้นว่าจะมีคนสนใจเข้าร่วมประมาณสี่สิบคน (ไม่น้อยกว่านี้) แต่การรับสมัครเพียงยี่สิบคนนี้ดีที่สุดครับ เพราะผมไม่แน่ใจว่าผมจะเอาไหวหรือเปล่า

(งานนี้ ต้องนั่งเป็นส่วนใหญ่ครับ เพราะแค่เพียงสองชั่วโมงแรก ผมก็เริ่มรู้สึกเสียวๆ ที่ขาแล้ว)

เริ่มต้นด้วยการยืนครับ แต่ดำเนินการอบรมไปได้ไม่ถึงสองชั่วโมง ก็ต้องหย่อนก้นนั่งกับเก้าอี้ แล้วก็คอยจังหวะเดินไปดูผู้เข้าอบรมบ้างครับ เสร็จงานประเมินตนเองว่า รอบนี้ทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งยอมรับว่า การอบรมครั้งนี้ผมไม่ได้ออกแบบกระบวนการให้เป็นช่วงเล็กๆ ผมร่ายยาวไปนิดหนึ่ง แล้วก็ด้วยที่ไม่มีเบรค เลยอาจทำให้ผู้เข้าอบรมสับสนบ้าง ทำให้บางเรื่องที่เป็นเรื่องง่ายกลายเป็นเรื่องยากไปได้ครับ

 

 

ยอมรับว่า งานนี้มือตกครับ ผมสรุปหลังการอบรมว่า เป็นการรำมวยที่ไร้กระบวนท่าจริงๆ ส่วนผู้เข้าอบรมประเมินยังงัยอันนี้ยังไม่ทราบครับ เพราะเจ้าหน้าที่ยังไม่ได้ประมวลผล

ปกติ เวลาเป็นวิทยากรอบรม ผมจะให้ความสำคัญกับการออกแบบกิจกรรมในแต่ละช่วงครับ แต่รอบนี้เนื่องจากสมองผมไปมุ่งกับเรื่องอื่น แล้วก็คิดแค่ว่า ผมจะเป็นวิทยากรได้ทั้งวันไหวหรือเปล่า เลยไม่ได้วางแผนในส่วนสำคัญของงานไปจริงๆ

(ผู้เข้าอบรมท่านนี้คือรุ่นพี่ผมเอง อยู่บ้านพักเดียวกันมาตลอดสองปี ดีใจมากที่ได้เจอกันเพราะหลายปีดีดัก)

ข้อสรุปสำหรับการจัดในอบรมในครั้งต่อไปคือ ต้องขยายเวลาจากหนึ่งวันเป็นสองวัน แล้วก็เพิ่มเรื่องกราฟิกและการสืบค้นทางอินเตอร์เน็ทเข้าไปในการอบรมด้วยครับ จะทำให้ผู้เข้าอบรมเห็นช่องทางในการสร้างความสำเร็จในการสร้างอีบุ๊คได้ดีขึ้น

(ชุดนี้ คือ ผู้เข้าอบรมชายครับ)

ส่วนห้องคอมฯ ของคณะวิทย์ฯ ห้องนี้ สวยมากครับ จัดคอนเซฟเดียวกันกับสำนักวิทยบริการในห้องบริการอินเตอร์เน็ท แต่ที่ต่างกันคือ ในห้องนี้มีเครื่องแมค. อยู่ด้วยส่วนหนึ่ง ผมไม่เคยเข้าไปใช้ห้องนี้ครับ เลยไม่รู้ว่าสภาพห้องเป็นงัย พอได้เข้าไปในตอนเช้าเลยต้องปวดหัวหน่อยหนึ่งกับการวางตำแหน่งโปรเจคเตอร์ เพื่อที่จะให้ผู้เข้าอบรมมองเห็นได้ทั้งหมด ไอ้ครั้นจะย้ายโต๊ะก็เกรงใจเจ้าของตึกครับ เพราะไม่ใช่โต๊ะคอม.ในห้องเรียนทั่วไป สรุปก็เลยเอาเท่าที่ได้แล้วกัน

 

(ผู้เข้าอบรมหญิงทั้งหมดครับ)

ส่วนบรรยากาศการอบรม ต้องเรียกว่าคล้ายๆ กับวันเจอญาติสนิทมิตรสหายครับ เพราะได้เจอทั้งรุ่นพี่ รุ่นเดียวกัน รุ่นน้องๆ และรุ่นศิษย์ ฮิฮิ ก็ผมมันอิสลามศึกษาเหมือนกันนี้ครับ

 เสร็จจากงานอบรม ทีมงานก็มาอ้อนว่า อาจารย์ครับ เสร็จงานแล้ว เย็นนี้ไปละศิลอดที่ร้านฮาซานะห์กันนะครับ ฮาฮา มีหรือหัวหน้าอย่างผมจะปฏิเสธ ไปกันได้เลย (แล้วค่อยหักจากเบี้ยเลี้ยงทำงานวันหยุดแล้วกัน ฮาฮาฮา)