.. แต่ด้วยจิตวิญญาณ "รักผู้อื่น" ที่สร้างสม บ่มเพาะ และถ่ายทอดถึงกัน ด้วยกระบวนการที่สลับซับซ้อน ย่อมทำให้ทั้งสองหน่วยของชีวิต ก่อคุณูปการต่อสังคมได้ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน
ไม่ค่อยบ่อยนักที่ผมจะ อิน กับอะไรมากๆ โดยเฉพาะเรื่องของคน คนไม่น้อยทำสิ่งน่าชื่นชม แต่พอดูไปเรื่อยๆ ก็มีอาการอื่นแทรกซ้อน เช่นเบี่ยงเบนไปหาเรื่อง ชื่อเสียง เกียรติยศ สินจ้าง รางวัล เป็นต้น เป้าหมายของงานหรือการกระทำที่เคยประกาศไว้สวยๆงามๆ จึงเปลี่ยนสีไปตามกาลเวลา และปัจจัยแวดล้อมที่เปลี่ยนไป
แต่วันนี้ไปอ่าน บันทึกนี้ แล้ว ต้องยอมรับว่า อิน อึ้ง และ อิ่มใจ กับเรื่องราวของผู้เป็น ลูกสาว ในบันทึกดังกล่าวมาก จนต้องไปกลั่นความรู้สึกจากใจ เขียนอธิบายเรื่องราวไว้ดังนี้ครับ
- ชื่นชมด้วยอย่างจริงใจครับ
- อิสรภาพ เบาสบาย เหนื่อยกาย แต่ไม่ทุกข์ใจ
- เส้นทางที่เดินไปนับวันแต่จะเพิ่มความงดงาม และจะสงบเย็นยิ่งๆขึ้นไปในที่สุด
- ตำแหน่งที่ คุณพ่อ และ คุณลูก ยืนอยู่แม้จะห่างไกลในทางกายภาพ .. แต่ด้วยจิตวิญญาณ "รักผู้อื่น" ที่สร้างสม บ่มเพาะ และถ่ายทอดถึงกัน ด้วยกระบวนการที่สลับซับซ้อน ย่อมทำให้ทั้งสองหน่วยของชีวิต ก่อคุณูปการต่อสังคมได้ไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน เพียงแต่เป็นคนละมุม คนละที่เท่านั้น
-
“ชีวิตที่พอเพียง” จะมีดีกรีต่างกันหรือไม่ ไม่น่าจะเป็นปัญหานะครับ
อ่านมาถึงตรงนี้ ถ้ายังไม่ได้ตามไปอ่านบันทึกอันเป็นต้นเหตุ ต้องรีบคลิกเข้าไปอ่านแล้วล่ะครับ ที่นี่
ชื่มชมท่านที่กล่าวถึงครับ และรวมถึงชื่นชมอาจารย์ handy ด้วยครับที่ทำงานหนัก
ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ