ทางชีวิตของแต่ละคนมีความแตกต่างกันมากน้อย บางคนตั้งแต่เกิดมาไม่ได้เดินทางไปยังที่ไหนไกลเกินเขตหมู่บ้านเกิดของตนเอง วิถีชีวิตที่อยู่เดิม ๆ อย่างนี้ก็มีความสุขไปอีกแบบหนึ่ง อะไรละเป็นตัวผลักดันให้ชีวิตเราต้องเดินทาง
การหาคำตอบคงยากที่จะได้รับ แม้แต่การเดินทางในชีวิตตนเอง ถ้าคำถามนี้มาตรงผมคงจะตอบได้ว่าส่วนหนึ่งที่ตนเองต้องออกไปจากดินแดนเกิดกายเพราะ การแสวงหาความรู้ ตนเองเป็นคนกำหนดหรือเปล่าทั้งเพ
เพราะผู้กำหนดให้ไปหาความรู้คนแรกนั้นกับเป็นคุณพ่อ ท่านมีอะไรในใจรึ จึงผลักดันเราให้ออกไปแสวงหาหาความรู้ คงมีแน่ ๆ เลย เอาละจากเด็กน้อยเรียนจบ ป. 4 แล้วก้าวไปเรื่อย ๆ จนถึงวันหนึ่ง
ตนเองก้าวไปสู่ปลายสุดแห่งการศึกษาในสาขาวิชาหนึ่งแล้วจึงกำหนดแผนที่ชีวิตและก้าวเดินไปในเส้นทางแห่งการแสวงหาความรู้นั้น
จนถึงบัดนี้ความรู้ก็ยังก็เดินทางไปค้นคว้าแสวงหาอยู่อีกจนกว่าจะหมดลมหายใจจึงจะเป็นชีวิตที่หยุดเดินทางแห่งการแสวงหาไงละนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
สวัสดีค่ะอาจารย์ เราต้องเรียนรู้กันตลอดชีวิตค่ะ
สวัสดีครับ คุณสุนันทา
การเรียนรู้นี้ไม่มีวันสายจริง ๆ นะครับผม
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์ยูมิ
ชีวิตคนเราถูกกำหนดให้เดินทาง ตั้งแต่ก่อนถือกำเนิด จนถึงกาลเสื่อมสลาย...การเดินทางยิ่งระยะมากเท่าไร...จักมากด้วยองค์ความรู้ที่สั่งสมไว้...
โชคดีครับผม
สวัสดีครับ นายช่างใหญ่
ดังนั้นพวกเราควรเดินทางกันเถิดนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
+ สวัสดีค่ะ อ.ยูมิ....
+ เอาความรู้สึกดี ๆ มาฝากค่ะ..
+ ชีวิตคือการเดินทาง...เดินทางเพื่อแสวงหาค่ะ.......
+ คิดถึงมากมายค่ะ...ฝากเลยถึง 2 หนุ่มหน้ามนด้วยนะค่ะ...น้องเต้ & น้องต้น...
สวัสดีค่ะอาจารย์
ชีวิต...คือการเดินทางไปกับเพื่อนร่วมทาง...บางช่วงของชีวิตเราก็ถูกกำหนดให้ต้องเดินทางเพียงลำพัง...ดูน่ากลัว...แต่ในความเป็นจริงเราก็ต้องเดินทางคนเดียวอยู่แล้ว
สวัสดีครับ
ฝนตกบ้างหรือเปล่า .. มหาสารคาม ตกบ้างไม่ตกบ้าง แต่หมู่บ้านรายรอบมหาวิทยาลัย กำลังเจอกับสภาวะน้ำท่วม
วันนี้เลยต้องลงพื้นที่ไปเรียนรู้ด้วยตนเองว่าสามารถแบ่งเบาอะไรได้บ้าง
ไม่ได้แวะมาทักทายอาจารย์ยูมิตั้งนาน สบายดีไหมครับ มาตามหาอาจารย์ยูมิด้วยครับ
สวัสดีครับ คุณ แอมแปร์~natadee
ไปถ่ายสะพานเปรม และสถาบันทักษิณ ฯ เกาะยอ ที่ยูมิเคยอยู่เมื่อไหร่นี่
ภาพสวยงามจังนะครับ
ขอบคุณในทุกสิ่งนะ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณมนัญญา
แหม...สุดยอดเลยนะนี่ ออกกำลังกายดีมีประโยขน์มากครับผม
ชื่นชม ๆ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ กิติยา เตชะวรรณวุฒิ
อ่านแล้วชวนให้คิดฝันไปไกลแสนไกลจริงนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณแผ่นดิน
ผมเจอฝนอยู่ต่างแดนครับ และบนเครื่องดูเหมือนบินผ่านกลุ่มฝนอยู่เหมือนกันครับ
ขอบคุณครับ