ป้าแจงสั่งให้ไป...

วันนี้ ป้าเจี๊ยบไปโรงเรียนพระหฤทัยนนทบุรีกับป้าแจงค่ะ  ไปช่วยป้าแจงสอนเด็ก ป.3

ไม่ไปไม่ได้ค่ะ เพราะป้าแจงบอกว่า “เค้าสอนไม่เป็น ไปช่วยหน่อย”

เรื่องเดิมก็มีอยู่ว่า...

น้องกร หลานหมายเลข 6  เสนอชื่อป้าแจงเพื่อเป็นวิทยากรในกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนเรื่อง “ภูมิปัญญาชาวบ้าน” เมื่อคุณครูขอให้นักเรียนมีส่วนร่วมในการวางแผนจัดการเรียนรู้

น้องกรบอกคุณครูว่า  มีป้าอยู่ที่กลางดง  (แสดงว่าเป็นชาวบ้าน) สามารถถักโครเชต์เป็นดอกกุหลาบได้  (จำมาจากตอนที่พี่มิ้นท์ให้ป้าแจงสอน)   และเมื่อไม่มีใครเสนอคนอื่น  คุณครูก็โทรมาติดต่อป้าแจงตามเบอร์ที่น้องกรให้

เจรจากันไปยังไงก็ไม่ทราบ  ลงท้ายว่าป้าแจงขอสอน “จักสาน”และนัดวันเวลากันเรียบร้อย  แถมน้องกรยังนำเทียบเชิญจากโรงเรียนพระหฤทัยนนทบุรีจ่าหน้าซองถึงป้าเจี๊ยบมาให้ด้วย

เช้าวันนี้...

พอตื่นขึ้นมา  ป้าเจี๊ยบก็ถามป้าแจงว่าเตรียมอะไรไว้บ้าง  ปรากฏป้าแจงไม่ได้เตรียมการสอนหรอกค่ะ  บอกว่าเตรียมขนมและนมเปรี้ยวไว้เลี้ยงเด็กๆ แล้ว  อ้าว!

ป้าเจี๊ยบเลยบอกให้ป้าแจงทำตัวอย่างลายจักสานที่จะสอนด้วยกระดาษสี  ให้เห็นลายที่จะสอนชัดๆ   ส่วนตัวเองก็เข้าอินเตอร์เนตค้นข้อมูลเรื่องจักสานและจัดทำเอกสาร 1 หน้า เรื่อง วิธีจักสานลายแม่บท เอาไว้ให้เป็นเอกสารประกอบการสอน

จากนั้นก็ถามป้าแจงว่าจะให้เด็กสานด้วยอะไร  ป้าแจงบอกว่าให้คุณครูเตรียมตอกไว้ให้  แต่ไม่รู้ว่าได้หรือเปล่า อ้าว! (อีกแล้ว)

ป้าเจี๊ยบเลยรีบค้นตู้หากระดาษมาตัดเป็นเส้นๆ แทนตอก  ต้องเตรียมไว้ค่ะ เผื่อไปถึงแล้วไม่มีตอก ก็เป็นเรื่องสิคะ มีเวลาสอนแค่คาบเดียว 

ใช้กระดาษสีฟ้ากับสีชมพูค่ะ  ตัดแผ่นกระดาษสีฟ้าเป็นเส้นๆ แบบปล่อยด้านบนไว้ไม่ขาดจำนวน 50 แผ่น  (ป้าแจงบอกว่ามีเด็ก 46 คน)   ส่วนสีชมพูตัดเป็นเส้นๆ ขาดจากกันปึกใหญ่  

กว่าจะเสร็จก็เกือบเที่ยง  ความที่ไม่ได้ใช้คัตเตอร์มานาน เกร็งมือซะเมื่อยไปหมดเลยค่ะ

พ่อรักของน้องกรคือสารถีพาสองป้าไปที่โรงเรียนค่ะ  พ่อรักหยุดงานช่วงบ่ายมาช่วยหอบอุปกรณ์การสอนและลังขนม แถมพาลูกน้องอีกคนไปช่วยด้วย

พอไปถึงแล้วพบว่ามีตอกเตรียมไว้ให้  แต่ป้าเจี๊ยบดูแล้วคิดว่าควรฝึกทำด้วยกระดาษก่อน  เมื่อเข้าใจแล้วจึงค่อยแจกตอกให้ไปทำที่บ้าน ป้าแจงเห็นด้วย

บ่ายสองโมงครึ่ง...
       ป้าเจี๊ยบเริ่มด้วยการแนะนำป้าแจงและตัวเอง จากนั้นก็อธิบายสั้นๆ เกี่ยวกับคำว่า "จักสาน" "ลายแม่บท" แล้วแนะนำวัสดุที่ใช้  เตือนให้ระวังในการหยิบกระดาษไม่ให้บาดมือและไม่ให้ยับ

เมื่อเด็กทุกคนได้รับกระดาษทั้งสองสีแล้ว  ป้าเจี๊ยบให้เขียนชื่อลงในกระดาษสีฟ้า และช่วยกันใช้เทปติดกับโต๊ะ 

จากนั้นป้าเจี๊ยบก็ติดกระดาษสีฟ้าบนกระดานดำ  ส่งเส้นกระดาษสีชมพูให้ป้าแจงลงมือสอนวิธีจักสาน 

ป้าแจงสอน “ลายขัด” เป็นลำดับแรก  พอเด็กๆ ทำได้แล้วก็สอน “ลายสอง”

สนุกสนานกันมากค่ะ เด็กๆ ตั้งใจทุกคน ทำเพลินจนเกินเวลา  คุณครูประจำชั้นต้องบอกว่าใครกลับรถโรงเรียนต้องเลิกทำ 

ที่ป้าเจี๊ยบขำก็คือ  ก่อนจะแจกขนมและเครื่องดื่มให้เด็กๆ  ป้าแจงถามว่า “เด็กๆคะ ทำมาตั้งนานแล้ว เหนื่อยมั๊ย?”  ปรากฏว่าเด็กตอบอย่างพร้อมเพรียงกันว่า “ไม่เหนื่อย”  อิ อิ อิ...  ป้าแจงเลยต้องถามใหม่ว่า “ใครหิวบ้าง ป้ามีขนมมาแจก?” คราวนี้ตรงเป้าเป๊ะ

นี่เป็นภาพบรรยากาศในห้องเรียนค่ะ

 

 

ก่อนจะกลับบ้าน ป้าเจี๊ยบเก็บผลงานของเด็กๆ มาเพื่อเคลือบพลาสติกให้ค่ะ เพราะในจดหมายเชิญบอกว่าจักสานที่ไปสอนนั้นเป็น “แผ่นรองจาน”  เคลือบเสร็จก็ได้แผ่นรองจานอย่างนี้ไง  ทำความสะอาดง่ายซะด้วย ฮ่า ฮ่า ฮ่า...