การเดินทางของคนเรามีหลายแบบ แต่ละเส้นทางสั้นบ้างยาวบ้างคดเคี้ยวเลี้ยวลด จนกว่าจะถึงจุดหมาย ชีวิตคนเราก็เหมือนกันถ้าไร้จุดหมายที่จะไป ก็คงหลงทางหลงชีวิตหายใจทิ้งเปล่าเพราะไม่มีจุดมุ่งหมายที่มองเห็น
แต่การเห็นนั้นต้องเป็นการเห็นด้วยสัมมาทิฐิ คือความเห็นที่ถูกต้อง แต่ความคิดเห็นที่บ่อยครั้งเคยได้ยินชวนให้คิดต่อว่าเป็นความเห็นชอบเป็นสัมมาทิฐิจริงหรือไม่ อะไรจะมาตัดสินได้ว่าถูกหรือผิด เอากลุ่มคนที่เห็นเหมือนกันแล้วว่ากลุ่มคนเหล่านี้เป็นสัมมาทิฐิหรือ และอะไรก็ตามที่ออกมาจากคนกลุ่มนี้ก็คือถูกต้องทั้งเพ
ผมว่า เราควรค้นหาสติตนเองให้เจอก่อนแล้วตามหาปัญญาที่แท้จริงของตนเองให้เจอ ทั้งสติและปัญญาช่วยกันตรวจสอบดูอะไรจริงแท้ อะไรจริงเทียม ตามความจริง 4 ประการแห่งอริยสัจ ดูตลอดสายจากต้นไปท้ายสุดสาวกลับไปหาต้นเค้าอีกที
คงจะรู้แจ้งได้บ้างว่าสิ่งที่เราเชื่อนั้นว่าเป็นความเห็นชอบตามสัมมาทิฐิ ผมคนหนึ่งละที่ไม่อยากเห็นคนร่วมโลกนี้เชื่อคนง่ายกลายเป็นหมากตัวหนึ่งให้ใครหรือกลุ่มคนเหล่าใดจับเล่นไปตามกระดานนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ.
สวัสดีค่ะอาจารย์ การทำงาน หรือการดำเนินชีวิตเราต้องมีเป้าหมาย "เป้าหมายการดำเนินชีวิต" ทุกคนน่าจะมีน่ะค่ะ
สวัสดีครับ คุณ สุนันทา
ถ้ามีทุกคนคงดีมากครับผม เป้าหมายชีวิตเหมือนเป้ายิงธนู ลูกศรที่ยิงไปถูกตรงกลางเป้าคือทางสายกลางนะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับอาจารย์
จริงครับการเดินทางของแต่ละคนยังอีกยาวไกลและหนทางที่จะต้องเดินนั้นมีทั้งหลุมลึกและตื้น
อยู่ที่ว่าผู้จะเดินนั้นสามารถหาทางไปยังฝั่งที่ตนเองปราถนาหรือเปล่า
ความจริงก็คือความจริงหากยังหาจุดหมายปลายทางของชีิวิตไม่ได้ความเห็นที่ว่านั้นก็อาจจะไร้ค่าก็ได้
รักษาสุขภาพด้วยนะครับอาจารย์ต้องกลับไปทำข้อสอบอีกวิชหาหนึ่งก่อนเดี๋ยวส่งไม่ทันติดเอฟแย่เลย
สวัสดีครับ ท่านขมิ้นเหลือง เดินดิน
เออ...ช่วงนี้นักศึกษาเกือบทุกสถาบัน เริ่มตั้งหน้าตั้งตาสอบกันแล้วละนี่
ดูหนังสืออย่าเคร่งเกินพอดีนะครับ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
เมื่อเช้านี้ผมฟังอาจารย์ท่านหนึ่งทางวืทยุ ท่านบอกว่าจากผลงานวิจัยเกี่ยวกับคุณธรรม ท่านบอกว่าผู้คนในสังคมไทยสามารถบอกได้ว่า "อะไรถูก อะไรผิด" แต่การปฏิบัติมักจะเป็นคนละเรื่องกับสิ่งที่เขารู้
เช่น รู้ว่าสิ่งนี้ถูก แต่ไม่ทำ กลับไปทำในสิ่งที่ไม่ถูก
เรื่องของ "ความเห็นชอบ" ก็ยากอยู่เหมือนกันครับ
จะดูว่าใครมี "ความเห็นชอบ" คงจะต้องดูจาก "การกระทำของเขา" ครับ ทั้งต่อหน้าและลับหลังครับ ฟังจากคำพูดที่เขาแสดงออกมาอย่างเดียว แทบเชื่อถือไม่ได้
เพราะเดี๋ยวนี้ มี "คนทำดีด้วยปาก" กันมากครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุรมนัญญา
อ่านมุมคิดแล้วละ ดีครับ
มองเห็นภาพแล้วนึกถึงคนเปิดเพลงไพเราะให้ต้นไม้ออกดอกสวยงามดีกับเสียงด่าใส่ต้นไม้ใบหญ้าตายแห้งเลยละนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ นายประจักษ์~natadee
อ่านแล้ว แว๊บนึกถึงธรรมะที่ว่า..
ทุกข์เพราะจนดีกว่าทนทุกข์เพราะเป็นหนี้จังเลยละครับ
มีความสุขมาก ๆ ครับผม
สวัสดีครับ คุณsmall man~natadee
เพราะโลกนี้คือละครโรงใหญ่นะครับผม
มันเป็นเช่นนั้นเองละ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณ Umi
บันทึกนี้เป็นขอ้เขียนที่ดีมากครับ โดยเฉพาะบทความที่ว่า
"ผมว่า เราควรค้นหาสติตนเองให้เจอก่อนแล้วตามหาปัญญาที่แท้จริงของตนเองให้เจอ ทั้งสติและปัญญาช่วยกันตรวจสอบดูอะไรจริงแท้ อะไรจริงเทียม ตามความจริง 4 ประการแห่งอริยสัจ ดูตลอดสายจากต้นไปท้ายสุดสาวกลับไปหาต้นเค้าอีกที"
ในส่วนตัวผมใช้กุศลกรรมบถ ๑๐ เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตและวินิจฉัย ตัดสินใจว่าอะไรเป็นสัมมาทิฐิ หรือมิจฉาทิฐิ
ซึ่งกุศลกรรมบถ ๑๐ ประกอบด้วย กายสุจริต ๓ วจีสุจริต ๔ มโนสุจริต ๓ ครับ
สวัสดีครับ คุณ ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง
ปรบมือให้กับผู้เดินทางนี้อย่างคุณนะครับผม
ขอบคุณครับ
อยากได้สุภาษิตและคำพังเพยเกี่ยวกับ สัมมาทิฐิ ค่ะมีไหม