ผลไม้ป่า ของกินเล่น จริงๆ

               สวัสดีครับ วันนี้เอารูปเก่าๆที่ถ่ายเก็บไว้และบางส่วนเคยนำเสนอไปแล้ว..วันนี้เอามาให้ดูกันใหม่อีกรอบ เพื่อย้อนอดึตคนรุ่นเก่าและเพื่อให้ลูกหลานคนรุ่นหลังได้รับรู้เอาไว่ว่าเมื่อครั้งอดีตผลไม้หรือของกินที่คนแต่ก่อนเขากินกันเล่นๆแต่จริงๆมันมีหน้าตาเป็นอย่างไร วันนี้เอามให้ดู 4 ชนิดก่อน

รูปที่ 1 ประหรือลูกประ เป็นพืชตระภูลถั่วที่ใหญ่ที่สุด(ผมเข้าใจเอาเอง..แฮะๆ) พบมากที่สุดแถวเขาหลวง เทือกเขานครศรีธรรมราช วีธีการรับประทาน ต้ม  ดอง มันอร่อย บางเมล็ดเหม็นเหือน แต่พบน้อยมาก

รูปที่ 2  หวาย หรือลูกหวาย   ต้นเป็นเถาว์เลื้อย เส้นในมีความทนทาน เหนียวแน่น เอามาใช้ประโยชน์ไนการทำเครื่องจักสาน  ผลที่เห็นเอามารับประทาน มีรสหวาน..ฝาดๆ แก้ท้องร่วง ทัองเสียได้ดี

 

รูปที่ 3 หว้า หรือลูกหว้า ไม้ป่าที่ชอบขึ้นตามหัวไร่ปลายนา พบทั่วไปทุกภูมิภาค  เป็นไม่ยืนต้นขนาดใหญ่  ผลมีหลายขนาด  เนื้อหนา เนื้อน้อยแล้วแต่ต้น ผลสุกสีดำ  รสหวาน ออกฝาดเช่นกัน  ของป่าพวกนี้จะมีกลิ่นหอมเฉพาะคัว

รูปที่ 4  รังแข หรือลังแข ผลไม้ป่าอีกชนิดหนึ่งที่พบแถวป่า(แก่)ภาคใต้ ที่ยะลาพบมากแถวป่าบาลาฮาลา เป็นพืชตระกูลเดียวกับละไม มะไฟ เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ผลใหญ่ เปลือกหนา ราชาดเปรี้ยวหวานๆ แก้อาการท้องผูก ..ฮ่าๆ

            ..เอามาให้ดู เป็นข้อมูลดิบ  จากประสบการณ์ ผิดพลาดต้องขออภัย ช่วยเติมเต็มให้ด้วย...ขอบตุณมาก สวัสดีครับ